LOST

bildiğiniz ya da bilmediğiniz gibi dün, içinde 200 den fazla kişinin olduğu bir air france uçağı, atlantik okyanusu üzerinden geçerken kayboldu ve şu an 30 saat geçmesine rağmen bulunamıyor. çok garip bir durum. koca uçak ve o kadar kişi dünyamızdan birden bire yok oldu. bu filmlerdeki ışınlanma olayı gibi bir şey. tahminlere göre yıldırım çarptı ve uçak un ufak olup okyanusun derinliklerine gömüldü. eminim ki kafayı ufolara ve uzaylılara takmış kişiler uçaktan haber alınana kadar, uçağın uzaylılar tarafından kaçırılmış olduğunu düşünecek ve bunun için bir sürü araştırma yapacak. açıkçası olayın medyada yer alış şekli sebebi ile de benim aklımda da "acaba? " şimşeği çaktı. belki de uzaylılar var ve şu an uçak bir gezegende yolcuları ile birlikte uzaylılar tarafından inceleniyor. tıpkı filmlerdeki gibi. bir düşünün eğer uçağa ait hiçbir şey bulunamazsa ve bu düşünce gerçek olursa halimizi. .. hayatmızda yeni bir dönem başlar, geceleri korkarak uyuruz. uzaylılara karşı silahlar geliştiririz. bakın gülmeyin, dünyada garip şeyler oluyor; kuş gıribi, domuz gıribi (grip nasıl yazılıyo yahu alah alah), distopya filmlerindeki olaylar gerçekleşmeye başladı. zombiler ortaya çıkarsa artık şaşırmıycam.

not: uçağın denize iniş yapmış olduğunu, yolcuların haritalarda yer almayan bir adaya gittiklerini ve orada hayatlarına devam ettiklerini umuyorum. tabii bu da aynen lost oldu. darma kardeşliği.

İŞTE BUDUR

işte belgeliyorum, leonaaaaaaaard bekle beni geliyorum !!

not: dün bu bileti bastırmaya gittiğimde, arkamdaki bir kız telefonda şöyle konuşuyordu: "esraaa, loenard kohen die bi adamın konseri varmış açıkhavada, naparız- gider miyiz??" tabii ki kimse kimseyi bilmek zorunda değil ancak ben kendi kendime bu konuşmayı garipsedim, bir de seyircinin bilinçliliği konusunda düşündüm biraz. yine de ben bu konserde hep bir ağızdan haallaaaluuujaahhh diyeceğimizi ve bir de dance me to the end of love daki "lalalaa la la la la la laaa" şeklindeki nakaratı söyliyeceğimizi düşünüyorum. bakalım neler olucak.

BİR KONSER ANISI

bu anımı unutmamam gerek çünkü müthiş bir anı bence, bu sebeple zamanı geçmiş dahi olsa buraya yazıyorum. aslında geçen sene yaşanan bu durum nereden aklıma geldi derseniz olaylar şöyle gelişti;

cumartesi günü apartmandan çıkarken anıma konu olan çifte rastladım. bu çift benim komşumun oğlu ve onun karısı. işte bu rastlantı da bana geçen sene yaşananları anımsattı. yer kuruşçeşme arena, konser mark knopfler. bir arkadaşım ve kardeşimle sahneyi iyi gören bir alanda yerimizi aldık. ben çok heyecanlıyım çünkü hem dire straits hem de mark benim çok sevdiklerimdir. kafamı bir sağa çevirdim ki allah! eski şirketimdeki genel müdürüm. haydaa dedim 10 000 kişi içinde şansa bak. neyseki kendisi ofiste mesai saatlerinde gitar çalan, zamanın parlak borsacılarından biri idi. yani kasmaya pek gerek yoktu. kafamı sola çevirdim aaaaaaaaaa komşunun oğlu ve karısı. kendisinde amway ürünleri satın aldığım için benimle bağları kuvvetlidir. ayrıca kendisi kod müziğin kurucularındandır, yani ortak muhabbetimiz var bayağı. neyse. komşu oğlu ve karısıda bizim yanımızda yerlerini aldı. sonra hafif hafif konser başladı. her konserde olduğu gibi, alkol kanlarında yüksek seviyeye gelmiş insanlardan bazıları bizleri ite ite öne gitmeye çalışıyor- ki bu en sevmediğim şeydir- umarsız ve terbiyesiz ve bastı bacak tipler özür bile dilemeden bizleri itiyor bir kız ve bir erkek- ben bir laf etmedim çünkü biliyorum ki bunlara bulaşırsanız onlar size 10 kat daha fazla bulaşır, fakat komşu oğlunun karısı kıza bir laf etti, ne dediğini duymadım, sonra kız ona bir laf etti sonra "oğulun karısı" bi şi dedi ve tahminen 25-26 yaşlarında olan küçük kız "oğul karısına" ŞŞŞŞŞRRRRRRRAAAAAAAAK!!!! bi tokat atmaz mı, kanımız dondu, algılayamadık, durayazdık... yani böyle bir duruma şahit olmak dahi utanç verici, kim bilir "oğul karısı" o an nasıl hissetti. tabii 10 saniye kadar zaman donmasından sonra kavga daha şiddetlenerek devam edecekti ki, erkekler araya girdi ve kızcık ile oğlancık yine insanları ite ite öne doğru gitti.

işte anı böyle, bi yorum yapmaya gerek yok herhalde. rezalet!! umarım hiç böyle bir durumda kalmam zira sonunda kan çıkar !!!

CUMA GÜNLERİ İŞVEREN İÇİN KAYIPTIR

sevgili işverenler,

şimdi size üzücü bir haber vereceğim. cuma günleri size zarar yazmaktadır. cuma günleri çalışanların en sevdiği günlerdir, tabii eğer çalışanlarınız normalse ya da cumartesi bir iş günü değilse. çalışanlar cuma günleri özellikle öğleden sonra artık iyice tatil moduna girerler. çalışır gibi bilgisayarlarına bakarken aslında hoşlarına giden internet sitelerinde surf yapmakta, msn ya da gtalk da yazışmakta ya da ofisin çeşitli köşelerinde kaynatmakta ya da sigara molasını upuzun tutmaktadır. aslında bazılarınız bu gevşemenin farkına varmış ve "casual friday", "free friday" gibi yabancı menşe-ili kavramları ofisinize katmışsınızdır. (yani bu nedir? çalışanlar her gün olduğundan daha spor giyinir. mesela takım elbise ile gidilen ofislere kanvas pantolon gömlekle gidilir, takım elbise giyilmeyenlere- bizimki gibi- neredeyse şortla gelinir, olayın suyu çıkarılır). e zaten kıyafetleri de rahatlayan çalışanlar ruhen daha da rahatlar ve cumaları işveren için zarar yazar. bu durumu önlemeye çalışsanız dahi, sadece banka şubelerinde çalışan personelinizin üzerinde etkili olabilirsiniz. o yüzden bu fikir ile barışmaya çalışın. siz de rahatlayın, öğleden sonra bandırma ferbotuna binerek ege deki yazlığınıza- karınız ve çocuklarınızın yanına gidin- ve bu suretle işyerini erken terkedin ki biz de keyfimizi bulalım.

saygılar

not: sevgili işveren, sana bir sır. ben cumaları hafta sonu giydiğim kıyafetler tadında kıyafetler ile işe geliyorum ve öğleden sonraaaa napıyorum bil bakalım.

PÖTİ BÖRR BENİM VAZGEÇİLMEZ BİSKÜVİM

ufaklığımdan beri sadık kaldığım yiyeceklerden biri işte bu basit, mütevazi, sade ve narin pöti börrdür. güzel pöti börümü çaya batırabilirim, nestcafe ye batırabilirim. soğuk sütün yanında yiyebiliirm ve pöti bör varsa başka bir şey istemeyebilirim. pöti bör ün benim için diğer bir alternatifi de finger bisküvidir. finger, biraz daha tıknaz, daha tatlı, daha yuvarlak ve daha espritüeldir. son senelerde ülker in yeşil sermaye durumu sebebi ile sadece eti pöti bör ve finger alıyorum. biz küçükken ve o zamanlar daha şirin bir aile iken annem pöti bör ün içine lokum koyup yerdi. biz de kardeşimle iki pöti bör ün arasına yağ ve vişne reçeli sürer, bir nevi sandviç yapar, öyle yerdik, hatta bunu bile çaya batırırdım ben. bir de galiba pöti bör mozaik pastanın ana maddelerinden biridir ki bu durum bile pöti böre saygı duymam için yeterlidir.

şimdilerde artık bu aksesuarları kullanmadan direk çaya batırıyorum ve afiyetle yiyorum. malum artık daha sağlıklı beslenmeye çalışıyoruz!!

pöti börr pöti börr
gel beni gör
seni nasıl da seviyorum
gözlerinden öpüyorum..

bu saçmalığa dayanamadıysanız pöti bör yemeyin, bu da nerden çıktı diosanız şu an çaya pöti bör batırıyorum.

FORMAT ATTIM, MUTSUZ OLDUM

işyerindeki bilgisayarım artık gerektiği gibi çalışmadığından dün itibari ile kendisine "format atmak" diye taaabir edilen işlem yapıldı (bu çözüm bilgi işlemcinin çözümüdür) . bugün formattan sonraki ilk gün ve artık hiçbir şey eskisi gibi değil :( öncelikle, firefox um bir türlü eski görünümüne kavuşamıyor. colorful tabs mi yapmadım, radyo eksenimi eklemedim, hava durumunu mu koymadım.. ee hepsini yaptım yine de gözüm tutmadı. sonra müziklerim ve resimlerim karıştı, podcast lerimin hepsi yok oldu... benim gibi alışkanlıklarına sadık bir insanın, bir günden bir güne değişiklikleri hazmetmesi biraz zor oluyor.

bir daha format atmak mı, tövbe ki ne tövbe. bu arada gördüğüm kadarı ile erkekler bu işe çok meraklı format atmaktan ayrı bir zevk alıyorlar. ne zaman başları sıkışsa hemen at bir format, ohhh problemi kökünden çöz. bu konuyu da hemen günlük hayattaki kadın erkek ilişkilerine çıt diye çıtçıtlayabiliriz. neymiş? kadınlar problemleri çözmek için incik cıncık uğraşır, son ana kadar gemiyi terk etmezken- mesela ben format attormadan önce 1 hafta bekledim belki makinam düzlemeye karar verir diye-, erkekler bir problem karşısında dona kalır ve onunla ince ince uğraşmak yerine çaat konuyu bitirir, problemi halı altına süpürürmüş. bu bence böyle itirazı olanlar tabii ki olabilecektir, ama şunu söylemeliyim ki bizim ofisteki bilgi işlem sorunlusu bir erkek !!!

İNGİLTERE YE HOŞGELDİNİZ

bugün radikal gazetesini okuyan olduysa görmüştür, okuyan olmadıysa da buradan görebilir, polonyalı fotoğraf sanatçısı maciej dakowicz ingiltere nin cardiff kentinde cuma ve cumartesi gecelerinni geç saatlarini görüntülemiş. alkolden çıldıran ingilizler de tam olarak durumlarını yansıtmışlar :) maciej, tüm şehirleri dolaşarak foto çektiğini ancak ingiltere de ki gibi bir eğlence anlayışına hiç rastlamadığını söylemiş. valla doğru demiş.. . yani işte olay budur. alkolün bedende çığırdan çıkmasına en guzel örnek. bence müthiş bir durum, kimse kimsenin ne giydiğine, ne yaptığına, ne yediğine, ne içtiğine bakmaz, herkes kafasına göre takılır. eğer türkiye de hal böyle olsa, düşünün tecavüze uğrayan gerek erkek gerekse de kadın sayısı bir gecede kaç olur!!

ingiltere yi her hali ile seviyorum kim ne derse desin.

daha fazla foto için buraya tık tık.

HEART OF GOLD

Neil Young babamla aynı yaşta Kanada lı bir folk- rock şarkıcısıdır. geçtiğmiz günlerde de "fork in the road" adlı yeni bir albüm yayınladı. benim kendisi ile olan ilişkim uzaktan takip etmeyi pek geçmez ama bir şarkısı vardır ki "heart of gold", işte o benim favori "içli" şarkılarımdan biridir, hele ki bir de johnny cash versiyonu çalıyor ise hüzün iki kat katlanır. ne der bu şarkı? aslında- hepimizin arayışında olduğu- "altın kalp"i arayan adamı anlatır. adam hollywood a gitmiştir, redwood (kaliforniya sahilleri imiş) a gitmiştir, okyanuslar geçmiştir ve oralarda altın bir kalp aramıştır, zaten yaşlanıyordur da, bu sebeple bu kişiyi bulmayı çok ister, hatta bu arayış onun kendisini altın arayan bir madenci gibi hissetmesine sebep olmuştur.

bu şarkının beni etkilemesinin bir sebebi lirik ve melodi bütünlüğü, çünkü bu benim takıntım. lirik takıntım var, melodi takıntım var... ama daha önemli bir sebebi, o "altın kalp" arayışının herkes için- en azından benim için- çok geçerli olmasıdır. hayatımız boyunca hep o aradığınız kişiyi bulmak istersiniz- adına ne derseniz artık ruh ikizimi, ruh eşimi, beyaz atlı prensi mi- bazen bulduğumuzu sanıyoruz, bazen gerçekten buluyoruz, bazen bulup da kıymetini bilemiyoruz, bazen de hiç karşılaşmıyoruz. en tehlikelisi, aradığınız kişi olmamasına rağmen kendinizi çaresiz hissedip bir insan ile hayat birleştirmek. burada bulduğunuzu zannetmekten bahsetmiyorum, aslında içten içe altın kalbin o olmadığını bilirsiniz ama yine de kendinizi bile bile kandırırsınız, bunu yapan insanlar çok. neyse herkesin altın kalbi kendine... bu arada acaba aslında böyle birisi yok mu? neil young bu şarkıyı yazarken aslında bu arayış ile alay mı ediyor? işte bu da başka bir konu. ben beyaz atlı prens durumlarına asla inanmadım, en inandığım şey, insan hamuru diye bir şey olmasıdır ve iyi hamurlar benim altın kalbimdir.

Ive been to hollywood
Ive been to redwood
I crossed the ocean for a heart of gold
Ive been in my mind, its such a fine line
That keeps me searching for a heart of gold
And Im getting old.
Keeps me searching for a heart of gold
And Im getting old.

şarkıyı dinlemek için buraya tık tıklayınız.

ORHAN GENCEBAY

"orhan baba yale e kapak oldu" başlıklı bir haber dolaşıyor etrafta. işte kapak da bu aşağıdaki kapak. yale de turkler ve osmanlı tarihi üzerine bir araştırma yapan Prof. Findley ‘Türkiye, İslam, Milliyetçilik ve Modernlik’ adlı kitabının kapağına orhan gencebay ın "aşkı ben yaratmadım" adlı albümünün kapağını koyacakmış ve bunun için bir amerikalı "terbiyesi" ve "görgüsü" ile orhan gencebay dan telif izni istemiş. filan falan. şimdi orhan gencebay ın türk toplumu için önemi tartışılmaz, benim gibi daha çok orta sınıfta yerini almış tiplar dahi orhan gencebay dinler ucundan ve müzikçalarında şarkıları bulundurur ( bu lafı etmemin sebebi gelir düzeyi düşük ve/veya çileler içinde yaşamış insanlara daha yakın bir müzik olmasıdır, yani benim gibi tatlı su hayatlarından daha zor hayatlar içindir çoğu şarkısı). hatta ana eğilimi yabancı müzik çalmak olan barlar araya bir orhan gencebay şarkısı sıkıştırır. ancak ben bu haberi görünce bir afalladım. yani kitabın başlığı çok ağır, içeriğinin de ağır olduğu düşünülebilir. koca bir kültürden, tarihten ve çelişkiler kümesinden, zıtlıklar zincirinden, 23425 bilnmeyenli bir denklemden bahsediyor olmalı- yoksa türkler ve osmanlı zaten nasıl anlatılır- ama bu kapak için bir yanım "evet tam da budur" diyor, bir yanım ise bir amerikalı gözünden bakıp- hele ki karmaşık yapıyı bilmeyen bir amerikalı gözünden bakıp- "aaa bu türkiye fas-tunus-cezayir in kardeşi mi?" diyor, hatta "afrika da mı acaba?" diye de sorabilir zira bir çöl durumuda mevcut. velhasıl, bu ülke ile ilgili kafam karıştıkça karışıyor. diyeceğim şu ki;

Dilerim her arzun gerçek olsun
Hayat bu, şansın hep açık olsun
Dertler benim, çile benim
Hayat senin senin olsun
Hatıralar, hasret benim
Ömrüm senin senin olsun

klip için buraya tık tık.

I M GOING

DOWN

DOWN

DOWN

DOWN

DOWN

SEN NAPIYOSUN?

hayatınızı yaşarken hiç dışarıdan kendinize bakıp da " ben napıyorum" diye sordunuz mu? ben bu aralar çokça soruyorum. kendime dışarıdan bakıyorum. ne yaptığımı ya da yapamadığımı görüyorum. korkup tekrar içeri giriyorum.

birisinin dinlediği bir radyoda patricia kaas çığıtıyor; je taiiime jöö teeeeeeeeem lilililiiiiiiii. konuyla hiç alakası yok tabii...

FIRTINA

şu an hiç olmayacak bir yerde bir yağmur fırtınasının ortasındayım. ne şemsiyem var ne de ayakkabım. şans mı şanssızlık mı bilemedim. ayağımda şort ve terlik bir çardağın altında sığınmış yağmurun dinmesini bekliyorum. guzel istanbulum bu sene seni daha mı çok seviyorum... özledim bile şimdiden. buradan bir şarkı gönderiyorum. burası böyle bir yer.

radio nowhere, is there anybody alive out there.

NE GÜZELDİR YOLLARDA OLMAK ŞİMDİ

SADECE BAHAR GELDİ!

geçen gün bir yerde okudum da hak verdim. diyor ki; bahar geldi diye herkesde bir enerji ve hareket var, ama aslına bakarsanız sadece mevsim değişiyor hayatlarımız değil. yine aynı işe gidip geliyor, aynı araba ile aynı yollardan gidiyoruz, aynı şeyleri yapıyoruz. valla adam haklı. ama ne yalan söyliyeyim benim de içimin içime sığası yok. yerimde durasım hiç yok. e nooldu derseniz. esasen hiç de bir şey olmadı. benim de hayatım aynı, ama bünye baharı kaldıramıyor. uçup kaçmak istiyor. kalp çarpıntısı, heyecan, deniz, güneş, müzik istiyor. geçen gece olduğu gibi trip de bağıra çağıra şarkı söyleyip dans etmek ve sarhoş olduğu için ve taksi ile dönmek istiyor. bir pantolon bir gömlek şibidibidip dibi dibi dip...

not. bir şarkı arka arkaya kaç kez dinlenebilir? şarkı obsesyonu diye bir bozukluk var mıdır?

BEN HARPER & the RELENTLESS7

Shimmer and shiiiiiiiine
We leave it all behiiiiiiiind
Shimmer and shiiiiiiiiiine
When you tell me that you're miiine

işte son favorilerimden biri... ben harper, benim gördüğüm
kadarı ile sessiz sakin müzik yapan barış yanlısı bir kişilikti.
onu görünce de aklıma hep bob marley gelirdi-müziği benzediğinden
diilde tipinden galiba-ama şimdi yeni gurubu ve bu şarkısı ile
algımda bambaşka bir yere oturdu. bu şarkı müthiş tam da herkesin
aklını kaçırdığı tabii ki benim de bu bahar günlerinde dinledikçe
delirmek istiyorum.dinlemek için sözlere bi zahmet tıklayın,
halen buraya video linki koymayı beceremiyorum.
yuuyuuhuhuhuhuuuuuuuuuuuu

BİR TÜRLÜ DENK GELMEYEN DURUMLAR

aynı müziği dinlediğiniz, aynı filmleri seyrettiğiniz, aynı yerlere gitmekten hoşlandığınız, benzer yaşam görüşlerinine sahip olduğunuz insanları bilirsiniz- görürsünüz- anlarsınız ama bir türlü bir araya gelemezsiniz. ya zaman uygun değildir, ya o bir türlü bunun farkında değildir, ya hamle yapacak ortam ya da cesaret yoktur, ve yahut bilinmez çoktur ve siz uzaktan durur düşünür ve bu denk gelememe durumu üzerine yakınır durursunuz. çift olan kadın ve erkeklere baktığınızda bir çoğunun bunun tersi bir durumda olduğunu görebilirsiniz. aynı müziği dinlemezler, benzer kitapları okumazlar, biri film sever biri sevmez, biri deniz sever biri kar sever, biri spor sever biri yaymayı sever, biri bruce hastasıdır biri bruce un kim olduğunu çift olduktan sonra öğrenir. bu insanlar neden bir araya gelir? neden benzer insanlar bir araya çoğunlukla gelemez?? takığım bu duruma pehhh....

not: hani şu geyik vardır ya, işte, çiftler farklı şeylerden hoşlanırlarsa sıkılmazlar çok ideal bir durum olur diye... ben buna katılıyorum ama bunu demek istemiyorum. siz anladınız ne dediğimi.

MUTLU HAFTA SONLARIIIIIIIIIII

işte yeni ve yine bir haftasonu;akşamakadıköydeeğlenceyarınasporgezmegörmeterziişleri
pazaramodadoğadenizvebilinmezler

MOLLAAAAAAA

evet sakınan göze çöp batar mı batar. benimkine dün gece battı. ataturk havalimanına 9 civarında indim, bir taksiye binmek için sıranın başına gittim, oradaki değnekçi beni taksiye yönlendirdi, ben taksinin bagajının önünde durdum sonra içeriden şoför çıktı. amaaaaaaaaaaaaanııııııın, o da ne, vah vaaaaaaaaaah... şok oldum çünkü şoför bildiğiniz molla, yani bilmediğiniz. yani belki ileride bileceğiniz. ben de bilemiyorum. kısaca 15 cm uzunluğunda kara siyah sakal, az uzun saç, şalvar, sıfır yaka düğmeli gömlek, yelek ve ayağında mes. yani sokakta badem bıyıklar imam sakallar görüyoruz da bu tarif ettiğimden henuz pek görmüyoruz. neyse ben aslında vazgeçip bu taksiye binmesem mi diye çok düşündüm, sonra ayırımcılık kötü bir şeydir diyerek atladım taksiye. şoför bey benim korkularımın tersine müthiş düzgün bir turkçe ile benimle görülmemiş bir şekilde sohbet ediyor: "nereye gideceğiz efendim, ben şimdi bir trafik durumunu öğreneyim efendim, siz nasıl isterseniz öyle gideriz efendim, trafik olduğunda sirkeci vapuruna binin bir de çay içersiniz keyifli keyifli gidersiniz efendim." bunlara rağmen ben az konuştum çünkü bunların altında bir bit yeniği aradım hatta bir ara adamın beni kaçıracağını ve bir ormanda beni "sen misin örtünmeyen pis kafir" diyerek allaha kurban edeceğini filan düşündüm. bir arkadaşıma sırf bu yüzden bir sms attım "ben garip bir taksinin içindeyim, bana bi şi olursa haberin olsun" diye. sonra adam beni maçıında yardımı ile hiç olmayan trafik de evime götürdü, benim 2 liram çıkmadı onu bana helal etti, bir nevi helllalleştikten sonra ayrıldık. ama ben apartmana girerken hala korku içindeydim " acaba evimi belirleyip sonra gelip beni bulur ve kurban eder mi" diye... biliyorum çok şüpheciyim ama ülkemizdeki olaylar beni bu hale getirdi, yetkililere duyurulur.

DİŞ KAMAŞMASI

diş kamaşması ilginç bir olgudur. erik ve turşu gibi gıcır gıcır yiyecekler yiyince dişlerimiz de gıcırdar ve kamaşma olarak taabir ettiğimiz feci durum ortaya çıkar. herkesin kamaşma sınırı bir başkadır. bazıları 3 erik yiyince bazıları 13 erik yiyince kamaşır. bir kere diş kamaştımıydı artık bir daha geçmesi zaman alır. kamaşma anından sonra artık ne yeseniz o size kamaşır. hele kamaşmış dişin üzerine gelen yiyecek beyninize öyle bir sinyal uçurur ki yerinizden hoplarsınız. bu durumun en kötüsü her iki taraftaki azı dişlerin kamaşmasıdır. işte o zaman yediklerinizi çiğnemeden yutmak ya da anlamsızca ağzınızın içinde gevelemek sureti ile yersiniz. hiç hoşlanmadığım bir olgu olan diş kamaşması şu an başımda ve hem de 2 taraflı. bir an önce eski sağlığıma kavulmak için pozitif enerjilerinizi evrene bekliyorum.

BİR EV ÖZLEME SAVI

şöyle bir savım var:

"eğer evinizi ve bulunduğu şehri seviyorsanız, onlardan ayrıldıktan 2 gün sonra onlara geri dönmek istersiniz"

ben hoş bir iş gezisi geçiriyorum ama bu sebeple istanbul da iptal etmiş olduğum spor aktiviteleri, kardeşimin gelinlik provasını kaçırmış olmam, canım isterse moda da çay içmeye gidebilmem, evimin balkonu, yatağım bana özlemle el sallıyorlar, bu sebeple 2 gün uzak kalmak dahi beni kötü etkilemekte. yine de buralar sakin, güneşli, durağan, huzurlu ve bol çiçekli ve ikinci bir sav:

"evinizi ve şehrinizi ne kadar sevdiğinizi anlamak isterseniz, en az 2 günlüğüne onlardan ayrılın"

AAAAAAA MÜTHİŞŞŞŞ

bu linke mutlaka bakın çılgınlık. 57578465443543542 tane paket örneği var. delilik

ŞU AN BİR GARİP YERDEYİM

bugün 3 günlük bir iş gezisine çıktım. şu an kıyı şehirlerinen birinin- adı sahibinin çılgınlıkları ile ünlenmiş- bir otelinin yemek terasındayım. teras dediysem aslında yer seviyesi. palmiyeler altında latin müzikleri eşliğinde yemek yiyor, denizin sesini dinliyor, şarap içiyor ve bloglara bakıyorum. benden başka kimse yok- garsonlar hariç... bilmem hayal edebildiniz mi ama müthiş bir atmosfer. iş yerine bolca kızmam ile birlikte şu an bana bu imkanları tanıdıkları için onlara teşekkürü bir borç bilirim. burada tek saçmalık interneti satın almak. artık 2 yıldızlı otellerde bile bedava internet varken burada 29 tl ödemek gerekiyor. neyse ben ödedim aldım interneti, bunu da problem etmeyeceğim. işte böyle... yanii bessame muçooo..

MAKARON

AHH MAKARON VAH MAKARON SEN NE DE GUZELSIN MAKARON HİÇ SENİ YEMEDİM AMA YEMEYİM DE YANINDA YATAYIM MAKARON...

BAY MILK

geçtiğimiz cuma şehrimize gelen filmlerden MILK e gitme fırsatını buldum. hikaye gerçek hayattan alınmış ve kısmen belgesel niteliğinde bir film... herkesin bildiği gibi amerika da 1970 li yıllarda eşcinsel hakları savunucusu harvey milk in 40 ından sonraki macerasını anlatıyor. filmin verdiği mesajlar çok önemli ama daha önemlisi nedir derseniz; sean penn dir. bu kadar iyi bir oyunculuk görmek pek fazla rastlanır bir şey değil. bir insan bu kadar mı oynadığı kişi olur, bu kadar mı içine sindirir. pes doğrusu. bravo... bu filmi izlemeyi düşünmemiş olsanız dahi sean penn için fikrinizi değiştirin derim ben...

ÖZLEDİM SENİ BLOG

AYYYY . 3 gün oldu bi şi yazamadım... özledim seni blog. ne de olsa sen benim ilk göz ağrımsın. iyi günde kötü günde can yoldaşımsın. dur işlerimi bitireyim hemen sana bazı sırlar vereyim.. öpüyorum.

RUMBAAA

nisan ayında istabul film festivalinde, bu hafta da sinemalarda vizyona giren Rumba adlı filmini - muhtemelen- son gününde seyretme fırsatım oldu. çok çok beğendim. rumba yapmaya bayılan bir çiftin başına gelebilecek en kötü şeylerin gelmesine rağmen, hiç isyan görmediğiniz, her şeye olumlu yaklaşan, konuşmadan başka ortak dillerle de anlaşabileceğimizi anlatan, çok sade, çok pastel, çok hoş, ince ve komik bir film. hiç sıkılmadan büyük bir zevk ile seyrettim, tekdüze filmlerden sıkılıp biraz farklı ve avrupa kültürünün ince mizah, estetik, zerafet ve akıl dolu yansımasını seyretmek isterseniz bu filmin dvd sine başvurun zira bence bugün vizyondaki son günüydü. (kanyonda 19 30 seansında koca kocccaa salonda 6 kişiydik, üzücü, insanlar merak etmiyor mu, farklı bir şey seyretmek istemiyor mu, zevk mi almıyor, beğenmiyor mu, anlamıyor mu, önmsemiyor mu, nedir ben çözemedim- bu gidişle de çözemeyeceğim)

fatih özgüven in film ile ilgili yazısını buraya tıklayarak bulabilirsiniz.

İNSANLAR İNSANLAR

çeşit çeşit insan var. bunu herkes biliyor. ben de biliyorum. herkes aynı geçmişten gelmiyor bunu da biliyorum. ve galiba bu yüzden de benim bazı tip insanlara karşı tepkilerim oluyor, bunu da biliyorum. kimlere mi mesela?:?!;.

1- yolda yürürken giydiğiniz kıyafeti sanki vitrin mankeniymişsiniz gibi yukarıdan aşağıya süzen kadınlara, ya da çorabınız sıradan çoraplardan farklı olduğu için gözünü bacaklarınıza diken kadınlara

2- sanki küçük dağları yaratmış gibi ortalıkta süzülen ve size nefretle bakıp; kapı ağızlarında, kaldırımlarda, asansörlerde, size yol vermemek için kıvrak hareketlerde bulunan kadınlara,

3- 55 yaş üstü erkeklerin çapkın bakışlarına (yani -göz var izan var diye bir laf vardır, bre amcalar siz ve biz mümkün mü? olacak iş mi? komik olmayın- diyesim geliyor)

4- cooooool olmaya çalışmak için çaba harcayan erkeklere, aslında çaktırmadan ilgi duyup duymuyormuş gibi yapıp, bir de ortada hiçbir şey yokken coool davranmaya ve ilgilenmiyormuş gibi yapmaya çabalayanlara- bence cool olunmaz doğulur, bu sebeple çabalamaya gerek yok

5- dikkat çekmek için yolda size yol vermeden üstünüze üstünüze gelen erkeklere

6- tanışma atılımında bulunup reddedilmeye tahammül edemeyerek sapık davranışlar sergileyen erkeklere

7- tanışma çabası içinde olan, tanışmayı başaran ama umduğunu bulamayınca 180 derece dönen erkeklere

8- gunaydın, iyi günler, iyi akşamlar, iyi geceler, teşekkürler demenize rağmen ağzını açmayan suratsız taksicilere, tezgahtarlara, kasiyerlere, santral memurelerine, vb görevdeki tüm kişilere

tabiii her zaman olduğu gibi bu post da uzayıp gider ama ben burada kesiyorum. işe dönmem lazım... eğer bunu okuyorsanız ve maaşlı bir çalışansanız sizin de işe dönmeniz iyi olur.. benden sööylemesi :))

hıdırellez

izmir deki okul hayatım boyunca 5 mayıs akşamları yatılı kızlar ile birlikte göztepe sahiline çıkar ateşlerin üzerinden atlardık ve akşam dışarı çıkma olayı sadece bu gece cereyan ederdi. yani diğer akşamlar voleybol antremanım biter bitmez okuldan yurda gelir bütün akşam ders çalışıp kötü kötü yemekler yerdim. ben o zamanlar çok da umursamazdım hıdırellez i ama yine de aksiyon olsun diye çıkar dolaşırdım. ama taaaaa o zamanlardan beri özellikle bu günün haftasonuna geldiği zamanlarda annemle hıdırellez ritüeli yapardık. kağıda isteklerimizi çizip hemen kapının önündeki çiçeklikte büyüyen güllerin dallarına bu kağıtları asardık. ertesi gün ise onları alır toprağa gömerdik. ben geçen sene de apartmanın bahçesinde bu ritüeli gerçekleştirdim ama dün akşam unuttuuuuuuum.. yani gece 1 de aklıma geldi. tırstığım için de o saatte dışarı çıkıp gül ağacı bulmaya yeltenmedim. bu akşam bağlasam dileklerim yerine gelir mi hıdır ilyas? yokda yine dileklerimin yerine gelmediği bir yıl mı geçer. sevgili hıdır ilyas cevap ver. kaçma kaçmaaaaaa...

OLABİLİRDİ AMA OLMADIM

şu zamana kadar yaşadıklarımdan anladığım kadarı ile;

1. çok iyi bir tenisçi
2. çok iyi bir yüzücü
3. çok iyi sanatçı (tasarım, el işi, resim, moda)
   

olabilirdim. ama olamadım. onun yerine babamın talepleri üzerine voleybolcu oldum. toplam 7 sene voleybol oynadım. sevdiğimi pek söyleyemem vasat bir oyuncuydum ama boyum uzun olduğu için ve babamın da gayretleri sayesinde bu kadar zaman idare ettim. şimdi geriye bakınca keşke daha istekli oynasaydım diyorum, ama bu yıllar sayesinde şimdi spor yaparken zorlanmıyorum ve yaptığım şeyleri beceriyorum ve ilginç olarak da biliyorum ki tenisçi ya da yüzücü olsaydım başarılı olurdum. tenis hocası da öyle diyor. ayrıca üniversite de güzel sanatlar da okusaydım bu da süper olurdu. ayrıca aile ve yatılı okul yaşantılarım daha sağlıklı olsaydı daha dengeli bir insan olurdum. yaşadığımız her gün, geçmişimizin ne kadar önemli olduğunu, çocukluk çağlarının her şeyin başlangıcı olduğunu görüyorum. bu sebeble çocuğu olanların ne kadar büyük bir sorumluluk içinde olduğunu bilmek gerekir.

KIZLARIN MUTASYONU

son yıllarda "single" kızların sayısının "single" erkeklere göre artması mıdır yoksa kızlara bi cesaret gelmesi midir, dişilerin mutasyonu mudur.. nedir bilemiyorum ama etrafta tuhaf tavırlı kızlar dolaşmakta. bir kendine güven, bir hulyalı bakış, bir nazlı ceylan, biraz da depresif mod durumu var. bu durumda -varsa- sevgilinizi kaybetme olasılığı bence çok yüksek. bu cool görünümlü mutant kızlar hoşlarına giden erkekleri ağlarına düşürüp yiyecekler korkarım ki... çok korkuyorum.. oldukça korkuyorum.. epey korkuyorum... esasen bu iş dışarıdan bakan 3.kişi için oldukça komik oluyo... korkuyodum... çok korkuyodum... epeyce korkuyodum...

YAŞADIĞIMIZÜLKEDEARTIKGÜVENDEDEĞİLİZ

ADEM İLE HAVVA WERE HERE

evet hafta sonu yaptığım urfa gezisinde- zor yol koşullarına rağmen- "göbeklitepe" ye de gittik. burası milattan önce 10 bin yıllarında inşa edilmiş bir yerleşim yeri daha doğrusu söylentilere göre tevratta geçen cennet bahçelerinin burada olduğu ve adem ile havva nın da bu bahçelerden kovulduğu öne sürülüyor. gerçekten büyüleyici bir yer, burası bir çoban tarafından 1994 yılında bulunmuş ve o zamandan beri fotoğrafta gördüğünüz bölgeden biraz daha fazlası gün yüzüne çıkmış. yani çok çok yavaş ilerleyen bir kazı... Alman arkeolog Dr. Klaus Schmidt kazının liderliğini yapıyor. burası harran ovasına bakan bir tepe. yukarıdaki resimde, boynunda kartı olan şahıs ise hem buranın toprak sahibi hem de rehberi. çok karizmatik ve düzgün turkçe konuşan birisi. bize tüm bildiklerini anlattı ve bölgeyi gezdirdi. adı da mahmut bey dir. bakın ortaya çıkması beklenen görüntü işte aşağıdaki gibi. cennet bahçeleri olabilir mi acaba? bence olabilir...

URFA MI???

hafta sonu iş sebebi işe gaziantep ve urfa da bulundum. aslında 3 günün sadece yarım gününü iş için toplantı yaparak geri kalan kısmını ise yemek yiyerek ve gezerek geçirdim. özellikle pazar günü urfa bölümü çok ilginçti. yani başka bir dünyaydı demek daha doğru olur. her ne kadar turkiye nin doğusunu fazla gezmemiş olsam da bir çok yere gittim ama burada yaşadığım kültür şokunu hiç bir yerde yaşamadım. sanki başka bir ülke gibi; insanlar, mekanlar, yemekler, taş, toprak her şey farklı. orada uzaylı gibi kaldığımı hissettim. aynı ülkenin vatandaşları bu kadar mı farklılaşır diye düşündüm. artık gündem maddesi olan konuları daha iyi kavrayıp anlayacağım. oraları görmek lazım ki biz nerede-nasıl yaşadığımızı anlayalım. bu arada, fotosunu gördüğünüz balıklar meşhur balıklı gölün balıkları. onlara balık dendiğine bakmayın,

adete eminönü meydanında ki güvercinlerin bir türevi gibiler. insanlar yukarıdan yem atıyor ve bu balıklar işte burada gördüğünüz gibi toplaşıp ağızlarını açıyolar. sanırsınız ki hoplayıp sizi de kapıcaklar. işte bööle ilginç balıklar- yerler- şehirler- insanlarlar- yaşamlar.

BALKONLU EV OLMAZSA OLMAZ

hemen hemen tüm çocukluk ve gençlik hayatım bir tatil köyü havası içinde (aliağa petkim lojmanları) geçtiği için, oradan ayrıldıktan sonra da temiz hava, çiçek- böcek, deniz sevgimi her fırsatta değerlendirmeye çalışıyorum. yani öyle aman şehir dışına gideyim orada yaşayayım gibi ideallerim yok, şehiri çok seviyorum ama doğayı da seviyorum. zaten çok fazla beton ve hava kirliliği ve diğer çeşitli kirlilikler içinde yaşarken, doğaya kucak açma arzumu balkonumda tatmin etmeye çalışıyorum. balkonsuz bir hayat düşünmek istemiyorum. çok şanslıyım ki istanbul koşullarına göre oldukça geniş ve yeşilliğe, kocaman ağaçlara bakan bir balkonum var. bir de çiçeklerimi, süslerimi minderlerimi çıkardım mıydı balkonum çok güzel bir mekan haline geliyor. ondan sonra artık kahvaltılar akşam yemekleri balkonda yeniyor. yazın en zevkli kısmı da bu oluyor. bence belediyeler kampanya başlatmalı ve her eve saksı ve sardunya vermeli ve tüm evler balkonlarına ya da pencere kenarlarına renkli saksılarda sardunya koymalı. bakın o zaman çirkin betonlar nasıl renklenip güzelleşir. eyyyy belediye sesime kulak ver, lale yerine sardunya ya geel ...
(bu lale işine ne paralar harcanıyor acaba, sopa gibi dikiyorlar iki güne harap oluyor lalecikler)

CERRRRRRRRRRAAAAH

evet bildiğiniz gibi dün ülkemizde- her gün olduğu gibi- rezil 2 olay yaşandı;
1- bostancı daki terörist operasyonu
2- cellllllaaallllleeetttttin cerrraahh efendinin iç sesinin dışa vurumunun iğrençliği

yani gerçekten bu olanlara karşı hissettiğim nefret ve mide bulantısını durduramıyorum.

1- hepimizin yaşadığı mahallelerden birinde, istanbul un göbeğinde bir evde bir çatışma çıkıyor, ve polis evin etrafını boşaltma ihtiyacı duymuyor, hatta evin önünden belediye otobüsü filan geçiyor. bu nedir? yaşadığımız ülkede insanlığımıza ve hayatımıza nasıl da değer verilmediği ve bunu yapanların ne kadar cahil olduğudur. bu aynen şöyle bir şey, biz nasıl trafikte karşıdan karşıya geçerken arabalar üstümüze üstümüze sürüyor, nasıl vapur iskeleye yanaşmadan yolcular kıyıya atlıyabiliyor, minibüslerin içinde nasıl 25 kişi ayakta gidiyor, kaldırımlara nasıl arabalar park ediyor, metrobüsü yapmasını bilip de yaşlılar ve sakatları düşünmeksizin sıra sıra üst geçitler dikiliyor, işte bu zihniyet. maalesef bu zihniyet ülkeyi mahvediyor, yaşamlarımıza kastediyor ve sonunda 1 masum genç insan ve bir de polis hayatlarına veda ediyor. insana hiç mi hiç değer verilmiyor.

2- bu cellllaaallllleeettttttiiiiinnnnnn cerrrraaahhhh- ki ismi dahi korku verici- ne demiş biliyorsunuzdur. kafası bedeninden kesilerek ayrılan münevver in katilinin 2 ay sonra dahi bulunamaması rezaleti üzerine: " aileler kızlarına sahip çıksın" demiş. bak bak.. zihniyete bak. hani derler ya çocuklar adına benzermiş, işte somut örneği. yani bu ne demek oluyor. kızlarınız öyle sokaklarda erkeklerle gezerse işte başına gelecek budur demek. bence açık açık burada hak edilmiş bir cezadan bahsediliyor ve ne cüretle bahsediliyor.... kardeşim sen kimsin de ailelerin kızlarnı nasıl yetiştireceğine karışıyorsun. zaten her halinden bellli ki insanları ilgilendiren konulara uzaksın, e o zaman sen nerden bilicen kim nasıl yaşamalı. bu ne insanlık dışı bir söylemdir. vay canına. demek ki kız başımıza bir yerde başımıza bir şey gelse polisler bize ne gözle bakacak ve zaten bakıyor da...

ben kendisini her iki olaydan dolayı derhal istifaya davet ediyor ve kendini türk cerrahlarının eline bırakarak evrimleşmesine imkan tanımasını diliyorum.

celallendim vallahi billahi... ne şiddet ne celal .cerrrrrah. c.c.

İKİZLER BURCU OLMANIN DAYANILMAZ DENGESİZLİĞİ

ikizler burcu olmak başa çıkması zor bir durum. ne gününüz gününüze ne de saatiniz saatinize uymuyor. dün depresyondan intiharın eşiğine gelebilecekken bugün dünyanın en mutlu insanı oluyorsunuz. ve iki gün arasında bu kadar değişimi tetikliyecek hiç bir şey olmazken. sabah aynı sabah, araba aynı araba, yol aynı yol, ofis aynı ofis, insanlar aynı insanlar. demek ki nedir? havanız nasıl olursa olsun sizin havanız iyi olsunmuş. genelde bu burç geyiklerinde ikizler burcu sevgilisi olanların pek sıkılmayacaklarını çünkü an be an aynı vücut içinde farklı insanlar ile birlikteymiş gibi bir hisse kapılmalarının kaçınılmaz olduğu yazar. (böyle yazınca da biraz psikopat bir karakter gibi gözüküyo ama öyle anlamayın çok şeker insanlarız biz). açıkçası ben bence tam tamına ikizler burcunu 12 den vurmuşum ve bundan çokk mutlu olmuşum. lakin etrafımdakilere sorarsanız onlar maduriyetlerini mahkeme kapılarında "manevi tazminat" talep edeerek gidereceklerini söylüyor. pehh.. neyse bu kadar saçmalık kadı kızında da olur. ayy saçmalamayı durduramıyorum. işte bugün yani şu saat benim ikizimin saati. hayırlısı olsun. muckkkkckckckkckckc....

not: derler ki ikizlerin erkekleri en kötü burçtur- kötü karakter anlamında hahahah- hele hele kendini yengeç zanneden ikizlerden 10 adım ötede durun emi.

5-6 AĞUSTOS DA AÇIKHAVADAYIM

gönderdim pozitif mesajı evrene, kavuştum leonard cohen e....

ayyy valla inanması güç ama bugün gazetede okuduğuma göre leonard cohen 5-6 ağustos günlerinde açıkhavada konser verecekmiş. hani böyle durumlarda "keşke başka bi şi isteseydim" denir ya, ben demiyorum isteğimden ve geçekleşecek olmasında son derece memnunuuumm.. bakın siz şahitsiniz, gerçekten istedim- taa içimden istedim. lallalalala liil ililii li..


dance me to the end of love

JOHHNY CASH

arka arkaya iki adet -eskilerden müzik- yazısı yazmak sıkıcı oldu galiba ama size bir de Johhny Cash den bahsetmek siterim. durum şu; hani teneke kutuların içine bir takım toplama albümler koyarak satıyorlar ya, işte geçen gün hiç sevmediğim ama çeşitli sebepler ile sıklıkla girdiğim D&R mağazalarının birinden Johnny Cash in bu şekil bir toplamasını aldım. içinde 3 cd var ve sadece 26 tl, bir tanesi Johnny nin Folsom hapishanesinde verdiği konserin canlı kaydı. nedense bu durum beni etkiliyor yani şu hapishane konserleri. Johnny Cash yaşamı boyunca hapishanelere karşı özel ilgi duymuş ve bir çok hapishanede de konser vermiş hatta kendisi de bir gece başkasına ait bir mülkün bahçesinden çiçek koparttığı için tutuklanmış. bir de Johnny Cash in June Carter a olan dilllere destan aşkı var. hatta Johhny Cash hayata karısının ölümünden 4 ay sonra 2003 yılında veda etmiş. bu veda ile ilgili de en belirgin anım 2003 yılında parkorman da johnny cash in öldüğü gün placebo nun verdiği konserde onların bu vedayı anons etmesi ve onun anısına bir şarkı söylemesidir. tüm bunların yanında johnny cash müthiş bir adamdır hatta amerikalılar onun başkan olmasını istemişlerdir. bende çok görmüş geçirmiş, hep hüzünlü, hep bir şeylere özlem duyan, çok içten ve erdemli bir insanmış izlenimi uyandırır ve hangi şarkıyı söylerse söylesin hakkını verir. velhasıl ben daha "walk the line" filmini izlememiş bir johhny cash hayranıyım. bana da ayıp vallahi billahi.

17.7.08 LONDRA O2 ARENA- LEONARD COHEN

"the last time I was on stage in london, I was just a 60 year old kid with a crazy dream"

hislerim henuz çok tazeyken buraya yazıyorum. leonard cohen in geçtiğimiz yaz londra da verdiği konserin dvd ve cd si turkiye de raflardaki yerini aldı ve ben de cd mi dvd mi derken bir dvd edindim. artık özelliğini tamamen yitirmiş cumartesi akşamlarımın bir tanesinde- yani şu an- 3 saat boyunca süren bu konseri seyrettim, daha doğrusu tv nin karşısında hipnotize oldum. Leonard Cohen 74 yaşında 3 saatlik bir performans göstermiş. her anı tüyler ürepertici... her şarkı sonrası ayakta alkışlanması gereken.... her şarkı sonrası göz yaşı engellenemeyen.

ilk duyduğum andan beri Leonard Cohen i çok çok beğendim. daha doğrusu benim onu beğenmemin haddime düşmeyeceğini düşündüğümden kendisine hayran oldum ama bu konsere kadar aslında hiç bir şey anlamamışım. fötr şapkası ile dimdik, hayatı çok iyi anlamış, duyarlı, alçak gönüllü, gerçek bir müzisyen, erdemli insan ve ozan Leonard Cohen. konser başlangıcından sonuna kadar seyircilere geldikleri için 1000 kez "thank you friends" diyen her firsatta grup üyelerini tekrar tekrar tanıtan mütavazi insan. her bis e tereddüt etmeden koşarak geldi. kadife sesli vokalistleri, müthiş yetenekli telli çalgılar ustası Javier Mas, "instrument that has the sound of the wind" i çalan Dino Soldo, tuşlu çalgılarda Neil larson ve diğerleri ile gerçekten sihirini ve büyüsünü enjekte edip gitti. bu konserin onun vedası olduğu söyleniyor. ben de orada olmalıydım diye çok düşündüm. çok pişman oldum. asla Leonard Cohen ile ilgili kötü haber duymak istemem bundan sonra. eğer bu dediklerim ile ilgileniyor iseniz ve para harcamak problem olmayacaksa bu dvd yi edinin, eğer bunu yapamıyorsanız aşağıda Leonard Cohen in konserde okuduğu şiirinin sözleri var. bunu okumak için zaman ayırın. pişman olmayacaksınız. leonard cohen e hayranlığım ve sevgilerimle...

Recitation with N.L.- LEONARD COHEN

You came to me this morning and you handled me like meat. You’d have to be a man to know how good that feels, how sweet. My mirrored twin, my next of kin, I’d know you in my sleep and who but you would take me in,
a thousand kisses deep.

I loved you when you opened like a lily to the heat, see I’m just another snowman standing in the rain and sleet, who loved you with his frozen love and his second hand physique, with he is and all he was,
A thousand kisses deep.

I know you had to lie to me, I know you had to cheat, to pose all hot and high behind the veils of shear deceit, a perfect born aristocrat so elegant and cheap, I’m old but I’m still into that,
A thousand kisses deep

I’m good at love, I’m good at hate, its in between I freeze. Been working out, but its too late, it’s been to late for years. But you look good, you really do, they love you on the street. If I could move I’d kneel for you,
a thousand kisses deep.

The autumn moved across your skin, got something in my eye, a light that doesn’t need to live, and doesn’t need to die. A riddle in the book of love, obscure and obsolete, to witness tear and time and blood,
A thousand kisses deep.

I’m still working with the wine, still dancing cheek to cheek, the band is playing Auld Laing Sine, but the heart will not retreat. I ran with Dez and I sang with Ray, I never had their sweep, but once or twice they let me play
A thousand kisses deep.

I loved you when you opened like a lily to heat, just another snowman standing in the sleet, who loved you with his frozen love, his second hand physique, with all he is, and all he was,
A thousand kisses deep

But you don’t need to hear me now, and every word I speak, it counts against me anyhow,
A thousand kisses deep.

YOGA NIN EN GUZEL YANI

bir süredir Kızıltoprak da bir yoga merkezine gidiyorum ve gayet memnunum. öncelikle merkezin başındaki kişi çok olumlu ve insanlara para olarak bakmayan birisi. ayrıca sırf ben erken ders yapmak istiyorum diye 18.00 a ders koydular. tabii ki umutları başka insanların da bu saatte gelmesi idi ancak şu ana kadar benden başka bu saati tercih eden çıkmadı. böylece dersler bana özel oldu. :) öyle yoga diyip geçmeyin, gerçekten çok efor sarfetmek gerekiyor. benim en sevdiğim tarafı 1.5 saatlik ders sonunda rahatlama bölümünün olması. şöööyle yatıyosun yeree oohhh.. gözüne de bi lavanta torbası. sonra birisi sana bazı absurd hikayeler anlatıyor. mesela "gözleriniz kapatın, şimdi göz bebekleriniz içinde küçük kuşların kanat çırptığını hayal edin" ya da "saçlarınızın arasından hafif bahar meltemleri esiyor ve tüm kötü düşünceleri alıp gidiyor" ya da "kalçanızı sıkın ve bırakın, şimdi de ellerinizi sıkın ve bırakın, tüm hücrelerinizin yeniden doğduğunu hissedin".... vaaay vaaaaay vaaaaaaaaaaaay demek istiyorum.

ÖRGÜ GRAFİTTİ

kardif de bir grup kız "keep cardiff cosy" adı altında gerilla örgü eylemlerine girişmiş. neden örüp örüp ağaçları ve çeşitli direkleri kapladıkları sorulduğunda da, klişelere karşı -yani burada sprey boya ile yapılan grafitti kasdediliyor- bir başkaldırı olduğunu ve örgü örmenin ayırca kendilerini çok çok rahatlattığını söylemişler. ilginç. yorumsuz. daha fazlası için tık tık.

two sided truth

ROUGH TRADE

eveeeeet sonunda 23 nisan tatili de geldi çattı ve ben aylar öncesinden almış olduğum cuma günü için izin kağıdım ve geçen hafta edinmiş olduğum ingiltere vizem ile burada oturuyorum. diğer bir deyişle londra planları suya düştü. başka bir plan ortaya çıktığı için değil benim maddi durumum feci sarsılmış olduğu için. hala daha yarın sabah atlayıp gitsem mi diye de düşünmekteyim. dedim ki kendi kendime madem gidemiyorsun memlekete o zaman anısına bir şey yaz. işte rough trade de buradan çıktı. rough trade londra nın günümüzde en favori ve cool ve hip semtlerinden shoreditch de yeni dükkanını bir süre önce açtı. burası hem bağımsız bir plak şirketi, hem bir müzik dükkanı, hem müzik ile ilgili aksesuar satan bir mağaza, hem kahve- çay içebileceğiniz bir mekan hem de dükkanın içinde canlı konser düzenleyen bir organizasyon. diğer bir deyiş ile dükkana girip saatlerinizi geçirebilirsiniz, burada güzel müzikler dinler, guzel kahve içer, şanslıysanız da son günlerin alternatif gruplarından birinin canlı performansına denk gelebilirsiniz. tam anlamı ile müzikle ilgili her şeyi bulabilirsiniz. üstüne üstlük burada işiniz bitince kendinizi shoreditch sokaklarına atıp vintage kıyafetler alabileceğiniz dükkanlara uğrar, afrika ülkelerinden yemekler tadar, sokakta bir sürü özgür ruhla karşılaşabilirsiniz. ahh ahhhhh. gitsem mi acaba yaa.. hay allah. bu arada istanbul da da böyle bir mekan olsa ne de süper olur. mekanın fotoları da işte böyle gayet basit 4 duvar şaşaaası olmayan bir yer.

BAHAR

istanbul a mümkünse hiç yaz gelmesin
hep bahar olsun
etraf missssss gibi koksun

a m i n

twitter mwitter

galiba ben çok safım. bu twitter ın güzelliğini -ki varsa eğer- ben keşfedemedim. yani kardeşim ne oluyo naaptığını yazıyosan. duruyorum burda bi şi yapmıyorum size ne. sonra gidip herkesi "follow" etsem onlarda beni "follow" etse sonu nereye varıcak bunun. bence facebook tan bile daha sıkıcı. hem nooldu ayıla bayıla facebook a yazıldık, arkadaşlarımızı bulduk, kim napıyo ona baktık da nooldu. şimdilerde arasıra giriyorum ve ne görüyorum? herkes bir video olayı tutturmuş gidiyo. başka da hiç bi şi yok. haa tek iyi şey nerede ne oluyo, etkinlik haberlerini ve davetiyelerini almak. bi de ben insanlara grafitti çizmekten hoşlanıyorum hakkını yemiyeyim şimdi. neyse işte twittter bundan da sıkıcı. çok geyik gibi geldi bana ama dediğim gibi ben çok saf olabilirim, ehemmniyetini kavramamış olabilirim, networking i sevsem şu an zaten başka bir yerde olabilir (d) im....

DEĞİŞİM İYİDİR - EVOLUTION IS CONVENIENT

flickr da bulduğum bir projeden bazı alıntılar yapıyorum. projenin adı değişim iyidir gibi bir şey. benim anladığım düşünceleri görselleştirmek. oldukça ilginç fotoğraflar çıkmış ortaya. değişim iyidir gerçekten ama aman yanlış şeyleri değiştirmeyin. ben de buna benzer bir proje yapsam ne guzel olur dedim kendi kendime. daha fazlası için tık tık.
fotoğrafların ismi sırasıyla 1- çünkü bayanlar etraftayken buna ihtiyacı var. 2- her zaman doluma ihtiyaç vardır. 3- yüzünüzden şekil yapmak 4- ping pong çalışması