happy record store day > plak dükkanı gününüz mübarek olsun

bugün "record store day" yani plak dükkanlarını günü. hepimize kutlu ve mutlu olsun!!!  bu da ne şimdi diyenlere ufak bir tarihçe vermek gerekir ise; 2007 yılında Bull Moose'de çalışan chris brown'un uydurduğu bir gün bugün... "record store day" her nisan ayının 3.cumartesi günü kutlanıyor. günün özünde, bağımsız müzik dükkanları ile, cd ve plak kapağı tasarımcıları bir araya gelerek müziğin sanatını kutluyorlar. bu günde amerika'da ve avrupa'da çeşitli atraksiyonlar düzenleniyor. bunun da organizasyonunu Michael Kurtz, Carrie Colliton, Melanie Nipper, Michael Bunnell  ve  Eric Levin adlı kişiler yapıyor.

istanbul'da bu iş henuz festival havasına dönüşmedi ama bugün babylon lounge'da bir plak pazarı etkinliği düzenleniyor! 

ben henuz plak durumlarına girebilmiş değilim ama karar verdim mete yeni dükkanını açınca artık ben de bu dünyaya katılıcam. bu da benim için 2010'un hedefi olsun :)

bugünün şerefine, başlık resmimiz alexandfelix'in "queen vinyl"i olsun

bugünün şerefine favori filmimiz "high fidelity" olsun

bugünün şerefine favori müzik dükkanımız "rough trade" olsun

bugünün şerefine 2009'un favori plak kapağı yeah yeah yeah's it's blitz olsun 

türk plaklarından da benim en favori kapağım ajda'nın ajda pekkan albümü olsun 

hava kararmaya,  ağustos böcekleri şarkılarını söylemeye başlamışdı. akşam kamp kafetaryasında buluşmadan önce herkes bikinilerinin sıkan lastiklerinden kurtulmak için karavanlarına gitmişti. kızlar  çiçekli elbiselerini ve merserize kazaklarını, erkekler ise şortlarını ve t-şörtlerini giymeye hazırlanıyordu. tüm gün denizde harika vakit geçirmişlerdi, şimdi biraz dinlenme ve rahatlamanın tam zamanı idi. uzun zamandır karavan tatili yapmamışlardı ama hepsi de bu kararı aldıklarına çok memnundu. hem tatillerinin geri kalan kısmını burada geçirmeye karar vermişlerdi. büyük şehir hayatından böylesine basit ve huzur dolu bir zaman yakalamış oldukları için çok şanslı olduklarını düşünüyorlar ama büyüyü bozmamak için bunu çok da fazla dile getirmiyorlardı... kafeteryadan bildik bir şarkı duyuluyordu...

sine büyüka'nın blogunda yer alan the arctic monkeys konseri izlenimlerimin yer aldığı yazımı şuracıktan, yani tam da şuracıktan bulabilirsiniz.

""indis'in "the loo" problemi""

şimdi şimdi fark ediyorum ki, çocukluktan beri benim bildiğim bazı şeyler, sadece benim bildiğim bazı şeylermiş!! yeni ofise taşınmamız ile birlikte hafif bir şok durumu içindeyim. sorum şu: "bir tuvalete girerken kapısı kapalı ise ne yaparsınız?" tabii ki muhtemelen cevabınızı bilemiycem ama ben kendi cevabımı vereyim; tuvaletin kapısı kapalı ise ben kapıyı çalarım. içerden ses gelmezse de kapıyı açmak için hamle yaparım, kapı açılır ya da açılmaz. açılmadığı durumda anlarsınız ki aslında içerde biri var ama kapıyı çaldığınızda size cevap vermemiş. gizemli bir durum!! peki bir soru daha: "siz tuvalette iken birisi kapıyı çalarsa ne yaparsınız?", benim cevabım; "dolu" derim olucak. ama bizim ofiste bunu diyen tek kişi benim. ben mi kroyum bizim ofis mi kro gerçekten anlamıyorum. sanki tüm ofis karşıma geçmiş bana bir "the looooooo" oyunu oynuyoorr!! anneeeeeeeeeee! 

bakın ofiste ne oluyor anlatıyorum. diyelim ki ben içerdeyim, löönk diye kapı açılmaya çalışılıyor, hiç çalınmadan. kilitli olduğu anlaşılınca gidiliyor. diğer bir örnek ise ben dışardayım başkası içerde. kapı kapalı. çalıyorum. ses yok. açmaya çalışıyorum kilitli. yahuu ofis arkadaşım, canım güzelim bir ses versene. ya da kapıyı çalıoyurum içeriden biri "hııııııı" diyor. gerçekten. "hııııııııı" dedi. allahım alacakaranlık kuşağındayım haberim yok. 

"indis'in the loo problemini " (ellerimle tırnak işareti yaptım) bir iş arkadaşıma sordum. "eğer tuvaletin kapısı kapalı ise ne yaparsın?", "açmaya çalışırım, birisi varsa zaten kilitli olacağından açılmaz", "ya kilitlemeyi unutmuşsa", "e bu onun problemi!!!!!" ee yuuuh, adamın felsefesi :  insanların boş bulunması affedilemez, kilidi unutan bir rezalete meze olmayı hak eder!! nihahahaahaaaaaa!!! 

gördüğünüz gibi ben kimlerle ne şartlarda çalışıyorum. lütfen söyleyin benim "the loo" problemimin gerçek yüzü nedir?? ben mi saçmayım bizim ofis mi?? eğer ben saçmaysam o zaman ben bu saçmalığı nereden kaptım dünyalı bilgiçler???? sööleyin sööleyin, eğitim sistemim mi çarpıkmış neymişşş?????

bitmeden önce- kaçmadan önce görmeniz gereken bir kaç şeycik

ben bir etkinlik muhabiri değilim ama blog camiasında öyle olanlar var. sürekli bir yerlere gidiyorlar, geziyorlar, o lokanta senin bu bar benim, o konser onun derken sürekli alemler içinde yaşayıp gidiyorlar. bunlar nereden para bulur? hem o kadar yiyip hem de nasıl ince kalırlar? yediklerini tuvalette kusarlar mı, ne yaparlar anlamıyorum! tabii ki, anlaşılacağı üzere, bu şahısları kıskanıyorum. bir elim yağda bir elim balda istemez miydim ben de etkinlik böceği olmayı?? isterdim ama diilim yine de size bir kaç şey tavsiye edicem, ben çok beğendim;

* alexandfelix > 13 queens> cda projects / mısır apartmanı> 

 

belki fark ettiğiniz üzere bu haftaki "header" sanatçılarım alexandfelix ve onların şu an mısır apartmanında, burada hafta boyunca göreceğiniz işlerinin olduğu sergisi devam ediyor. "13 queens" adlı projelerinde, her biri bir temadan oluşan 13 adet karışık teknik resim var. bunlar bilgisayar oyunu değil, her bir detay tek tek elle boyanmış tasarlanmış ve birleştirilmiş eserler. 30 nisan'a kadar devam ediyor.kaçırmayın, hele ki eğer benim gibi kolaj seviyor iseniz :)

* ali cabbar > huzursuz gölge> yapı kredi kazım taşkent galerisi>

bu sergiyi de görmenizi salık veririm, politik bir temeli olmasına rağmen çok estetik bir tarafı da var. bir türk sanatçısı olarak ali cabbar'ın işleri ile daha önce tanışmamış olduğuma hem şaşırdım hem de üzüldüm. bir de güzel kataloğu var, sergiden çıkıp yapı kredi kitap evine girer kendinize güzel güzel  kitaplar alır, mutlu mesut ayrılırsınız. neredeyse garanti ediyorum bakın!!

* sarkis >opus > galerist/mısır apartmanı >

maalesef bu sergiye gidemezsiniz çünkü cumartesi günü bitttiiiiii.. bu sene sarkis yılı oldu gibi her yerde bir sarkis sergisi açılıyor. ben pek de hayranı değilim ama galerist'teki serginin konsepti hoşuma gitti; dünyanın önde gelen mimarlarının önde gelen eserlerinin planlarını sulu boya ile ve yer yer

parmak baskısı ile kağıda geçirmiş, ayrıca yeni neon yazıları da hazırlamış.  ben sevdim:) bu arada esas bomba, 21 nisan'da galerist'te julian opie sergisi olucak. bu harika bir durum. gerçekten!

* julie&;julia > yakında sinemalarda

bunun çağdaş sanat ile ilgisi yok, biliyorsunuz ki julie&julia meryl streep tanrıçasının harika bir filmi daha!! seyreden şanslı çıkar, bu arada bloggerları da fazlasıyla ilgilendiren bir film, her şeyi toplayınca ben çok sevdim ama bir türlü şu çipil amy adams ı sevemedim ...dvd olarak bulunuyor (kaçak tabiiki ) ayrıca yakında sinemalara da geliyor, zaman ayırırsanız pişman olmazsınız :)

ohhh pazartesi bitti bileeeeeeeeeee!!!!!!!!!

yarın da- her pazartesi olduğu gibi- sabah 7'de kalkarken sürünüyor olacağım.

11 nisan

bir 11 nisan da böylece bitmiş oldu. bu günün yazısı da puffff ortadan kaybolduuuuuu.

ilgilenenlere duyuru

ilgilenenlere duyuru:

sevgili ilgililer, parasol adlı biricik, pekicik, minicik, cicicik bloguma 2 yeni bölüm ekliyorum. 

1- "header"kısmında haftalık olarak kendi çapımda yer verdiim sanatçıların listesi "parasol'e konuk olan sanatçılar" adı altında yer alacaktır. sağ tarafta altlara doğru. bu sanatçılar ile duygusal bağ kurmak isteyen ilgililer sanatçının üstüne tıklayabilirler

2- yine sağ tarafta aşağılarda bir yere "hayatın heyecanı" adı altında kendimle ilgili heyecan objelerini ya da olaylarını söylüyorum. tamamen dönemsel, tamamen duygusal, tamamen kişisel....

bilgilerinize sunar

gönlünüzün istediği şekilde bir hafta sonu geçirmenizi dilerim..

not: "yahu resmi yazıda not mu olur"derseniz, haklısınız ama şey yani şey tanrıdan dileğim 3 kolonlu blog formatına geçmektir, yoksa buradan splaaashhhh diye fışkırıvericem allah vermeye!

İDYOT MUSUNUZ DEĞİL MİSİNİZ??

haftasonuna girmeden önce idyot olma ihtimaliniz ile ilgili çeşitli işaretleri öğrenmek ister misiniz? böylelikle rahat bir haftasonu geçirebilir, ya da rahatsız olup haftasonunuzu çeşitli zeka geliştirme oyunları ile değerlendirebilirsiniz. yani her hal ve karda sonunda rahat edersiniz!! işte idyot olma ihtimalimizi yükselten işaretler;

* asansörün zaten yanmakta olan "çağır" butonuna tekrar basmak

* bir alan bir bedava seçenekli pizza promosyonları dahilinde iki tane peynirli ve sucuklu pizza ısmarlamak

* starbucks'ın kahve boylarının aklınızı karıştırması

* soğuk ve mesafeli oldukları için kedilerin zeki olduğunu sanmak

* balık yiyen "sözde" bir  vejeteryan olmak

* cv'nizi şirin, renkli süslü-püslü kağıtlara yazmak

* indirim günlerinde, ihtiyacınız olmayan şeyleri alarak, para tasarrufu yaptığını sanmak

* tüm başarısızlıklarınızdan başka hiç kimseyi değil, sadece kendinizi sorumlu tutmak

evet işte bilim o kadar gelişti ki, böyle kısa ve öz sorular ile idyotizmi ortaya çıkartabiliyorlar. benim idyot olduğuma dair bazı işaretler var, örnekse starbucks kahve boylarını karıştırıyorum, indirim günlerinde olur olmaz alışveriş yapıyorum ama bunun yanında diğer maddelerde hiç de fena sayılmam!! 

"half an idiot, that's what I am

don't shout this at my face once again" -

bir morrissey şarkısı değildir, mp3'lerinizin ayarı ile oynamayın!!!!

idyot notu: idyot dilimizin özünde aptal, şapşal, salak vb onur kırıcı kelimeler ile ifade edilebilir ama idyot daha bir korunaklı gibi... bu yüzden kullanmaya özen gösterdim :)

phoenix- ARİZONA

dün oturdum, yok yattım, yok aslında yarı oturdum yarı yattım,- ver bakalım semra hn şu dvd'yi dedim, köprüden geçtim- yok yok öyle olmadı ... aslında şöyle oldu gerçekten de yarı yattım. evde semra hn olmadığı için dvd yi kendim koydum ve play'e bastım. işte sonunda "crazy heart" izlenmeye hazırdı. tabii ki her sağlıklı kadın gibi ben de yıllar yılı- kendisi gençken de, orta yaşlı iken de, orta yaş üzeri iken de- jeff bridges'i çok beğeniyorum. ağzım açık seyrediyorum. kendisi gerçekten çok iyi bir iş çıkarmış ve gayet ama gayet ama gayet sıradan bir senaryoyu ilgiyle izlenir hale getirmiş (tabii aktörler bu günler için var da diyebiliriz), ve yine tabii ki müzikler de çok güzeldi, ki ben zaten belkide önceki hayatımda arizona çöllerinde kement attım da country müziğini bu yüzden çooook seviyorum- bundan da şüpheleniyorum!!

ama bu filmin bende uyandırdığı başka bir dürtü ise çok daha etkiliydi. evet sevgili dünyalılar ben arizona'ya gitmek istiyorum. kahverenginin her tonunu, atları, büyük pick-up'ları (kamyonetleri), çiftlikleri, dağları- taşları, yerel barları, o barlarda çalan müzikleri, o barlarda oturan kovboy şapkalı kadınları- erkekleri, önümde buharlaşan yolları, az pişmiş biftekleri, barbeque partilerini görmek istiyorum. tabii ki gitmişken çok çok güzel kovboy çizmeleri almayı ihmal etmemeliyim. hadi bana eyvallah!! nereye mi??? gündüz düşümeeee...

stop torturing our hearts

hey siiiiiiiiiiizz, kalplerimizi rahat bırakın da keyfimize bakalım!!!

ANNE, KEŞKE.... SÜT DİŞLERİMİ... BEBEKLİK DİŞLERİMİ....

son zamanlarda aklıma düştü çocukluk dişlerim, süt dişlerim!! o kadar korkardım ki canım acıycak diye, dişler ağzımda sallanır, sallanır, sallanır ve sonunda babam o kadar gıcık olurdu ki beni sever gibi yapıp kandırır ve elindeki mendil ile dişimi tuttuğu gibi çekerdi! tabii ki de çoğunlukla acımazdı ama ben yine de yaygarayı koparırdım. biraz daha aklım başıma gelince ama hala süt dişlerim varken, kendi kendime dişime ip bağlayıp o ipi de kapıya bağlayıp birilerine kapıyı bi çektirirdim, diş kopup giderdi. eminim bu operasyonda ananenim parmağı vardı ama ben şu an hatırlamıyorum!! bu süt dişlerimi mendillerimin arasına koyar saklardım ama sonra ne yaptım bilmiyorum. şimdi ise onları göresim var. evet gezegen sakinleri süt dşlerimi görmek istiyorum. evrene mesajımı buradan gönderiyorum, bring my, bring my, bring my milk teeth baaaacccccckkkkkkk!!!

anneme not: yaaa anneeeeeeee, keşke saklasaydın beee. insan bi şi yi saklar, patik diil, eldiven diil bunlar bildiğin organım benim, atılır mı yaa oooffff!! 

herkese not: şu an paşabahçede süt dişi kutusu satılıyor, beyinler gelişti tabii, şimdiki çocuklar benim gibi ileride delirmesin, süt dişlerini geri istemesin, evreni meşgul etmesin diye şirin kutular satıyorlar. ahh beee keşkeeee!! anneee anneeeee

ennn ennn ennnn ennn harika müzik filmleri

işte enn'li bir post ile karşınızdayım. nme.com her zamanki gibi çok güzel bir derleme yapmış, bana da buraya kopyalamak kalmış!! baktım ki ben çoğunu bilmiyorum, kendime ödev verdim çoğunu seyredicem... bu arada tabii ki high fidelity'nin ilk 10'da olması harika- ki aslında konulu bir film olup müzik filmi listesine girmesi bence ayrı bir başarıdır. onun dışında ben trainspotting ve 24 hour party people'ı görmüştüm ama iştahım kabardı, bir kez daha görücem :) bu arada  konumuz en harika ilk 10 müzik filmi:
(nme aslında 50 film seçmiş ve işte hepsi buracıktaaa)

1- 24 hour party people (2002)

  

2-  anvil:the story of anvil (2008) 


3- control (2007) (joy division)













4- almost famous (2000)



5- some kind of monster (2004) (metallica)













6-trainspotting (1996)

7- quadrophenia (1979)












8- don't look back ( 1967) (bob dylan)


9- this is spinal tap (1984)

10- high fidelity (2000) 

ev sahibinizi ne kadar tanıyorsunuz?

hani ingilizce'de ev sahibine landlord deniyor ya "yuuh" diyesim geliyor. bir nevi "kölelerin sahibi", bir nevi "toprak ağası", bir nevi "lordlar kamerası"... aklıma böyle büyük büyük şeyler geliyor. ev sahibi hatta ev sahibesi demek ise daha bir güzel, şöyle ufacık tefecik tontiş bi teyze aklıma geliyor!! (ilk kez ingilizce'ye rağmen turkçe'de bir şey beğenmiş oldum, bunu da buraya çiziyorum_________.)

emlakçılar daha iyi bilir :) genelde hep kiracı kavun karpuz rolündedir, orası burası koklanır, şöyle bir elde hoplatılır, "hmmm bu iyi fena diil, bekar hiç diil, serseri hiç hiç diil, aklı başında bordrolu eleman, hemen alalım evimize koyalım" denir- gibi geliyor bana. bunun aksini hiç düşünmemiştim taaa ki bu hafta sonu bunun aksini düşünen bir arkadaşıma denk gelene kadar. tam tersi nedir? yani, ev sahibinize her ay paralar akıtırken onun iyi birisi olup olmadığını, bu parayı hak edip etmediğini ölçüp biçmektir. helal olsun vallahi de süper düşünce, bence de böyle yapmak lazım bir yer kiralarken ev sahibini kavun gibi hoplatmak, onun, çalışıp didinip zar zor kazandığınız bu paraları hak edip etmediğine bakmak lazım :)

yıllardır sefil bir kiracıyım, ne ev sahibimin yüzünü gördüm, ne sesini duydum. aracılar aracılığı ile her ay bir banka hesabına kiramı yatırdım durdum. eğer onu "iyi insanlık testi"nden geçirmek aklıma gelseydi muhtemelen şu an bu evde oturuyor olmazdım, ama neymiş sevgili gezegen sakinleri; "bu gezegende gün geçmiyor ki yeni bir şey öğrenilmesin, gezegen değil mübarek resimli dünya atlası :)"

not: eğer derseniz ki "madem çok biliyosun, ee madem de artık öğrenmiş oldun, o zaman çık o evden kendine paranı hak eden bir ev sahibi bul", ee doğru dersiniz de taşınma parasını vermek isteyen iyi kalpli bir gezegen sakini var mı????

ohhh beeee!!

hakkaten de ohh beeee!! bunu görmek içimi rahatlattı... repliklerimiz hep aynı değil mi ? "keşke burada olsaydın, keşke şimdi şurada olsaydık, keşke yaz olsaydı, keşke param olsaydı keşke keşke". yanlış anlaşılmasın ben "keşke"ye karşı bir insan değilim. hani bazı tipler var "keşke demekten hoşlanmam, pişman olmam aslaaa" diye beyannatta bulunurlar, hah bildiniz siz onları, işte ben onlardan değilim. insansak eğer ve bir çok hata- yanlış- salaklık yapıyorsak "keşke"de diyeceğiz tabii ki. dibine kadar pişman olacağız yaptıklarımızdan, hatta kahrımızdan öleceğiz- öleceksek ölellim heeyyy. mesela ben !! 

ayy neyse sevgili dünyalılar, "KEŞKE BURADA OLMASAYDIN!!" ne de güzel geldi kulağıma. hani böyle içimiz şişer, kabarıri kabarıır, sanki patlayıp her bir hücremiz etrafa sıçraycak gibi gelir yaa, yanımızdaki insan/insanlar boğar bizi, boğar da boğar. işte o zaman deriz içimizden: "hay allah tependen baksın, I wish u were not heeeeeereeeeee"

bang- bang> tek atışlık cevaplar

en sevdiğiniz yemek nedir? en sevdiğiniz şarkı nedir? en sevdiğiniz şarkıcı kimdir? en sevdiğiniz kıyafetiniz hangisi? en sevdiğiniz arkadaşınız? en son okuduğunuz kitap?? en son seyrettiğiniz film?? en beğendiğiniz film??? en beğendiğiniz yönetmen????? en sevdiğiniz anneniz en sevdiğiniz babanız en sevdiğiniz eşyanız en sevdiğiniz en beğendiğiniz en bilmemneniz!!!!!!!!!!!

böyle sorular var. insanlar birbirlerine soruyorlar, tv de soruyorlar, röportajlarda soruyorlar, birbirini tanımaya çalışırken soruyorlar... yahu bu sorular ile karşılaşınca kendimi bi salak hissediyorum. aklıma hiç bir şey gelmiyor, ya da aklıma 10 tane şey geliyor. sonra düşünüyorum yani neden tek bir şey söylemeliyiz ki? bu soruları çoğul olarak sorsalarda biz de tavşan gibi araba farının önünde dona kalmasak! ama yani herkes benim gibi değil- bunu görüyorum. bazı insanlar bu sorulara çat diye cevap  veriyor. "evet, en beğendiğim yemek lahana sarması, en son okuduğum kitap "orangotanların üreme zamanındaki cilveleşmeleri", en sevdiğim grup "the booklets", en sevdiim şarkı "if I were you", en sevdiğim yönetmen archile spoonmaker, en sevdiğim bilmem ne bilmem ne..."  

neyse . ben bu soruların cevabını bulamıyorum, bulsam da diğer sevdiklerime haksızlık etmiş gibi oluyorum. geçen gün bir blog yazarı en sevdiği albümü yazmış ve sonra da okuyuculara "en sevdiğiniz albüm nedir?" diyesormuş. herkes de çatır çatır dökülmüş, benim ki şudur benim ki budur diye. blogger içgüdüsü benim de cevap vereceğim tuttu. allah sizi inandırsın bir baktım ki 10 albüm yazmışım "kızım sen bu toplara hiç girmesen keşke, olmayınca olmuyor"  diyesim geldi kendime. diyeceğm o dur ki; allahaşkına tek atışla bizi vurup yere düşürmeyin, kurşunlar bitene kadar saydırın bari bir işe yarasın!!

bunun üzerine geçen gün uçakta kendi kendime yazdığım "tamamını sıkılmadan dinleyebileceğim albümler" notu geldi. hiç arşive bakmadan karışık düzende.. sonra buraya yazayım dedim ama baktım ki yine haksızlık olucak, bıraktım öyle listeyi, üzmedim kimseyiiiiiiiiiiii :)

chileeeeeeeekkkkkkkkkkkkkkk

pazara gittim mis misss kokulu çilekler aldım sezonun ilk çileğini yiyip ananemin öğrettiği gibi bir kahkaha patlatayım dedim guzelce kaba koydum suda beklettim suyu süzdüm sapını kopardım bir tane ağzıma attım kahkahayı atayım dedim aaaaa atılmıyor bir tane daha yedim bu da çilek mi dedim sadece kokusu var kendisi yok aman sakın almayın daha çilek koku var tat yok benden söylemesi tecrübe konuşuyor birileri bizimle oynuyor. bööööğk

aklıma bir çocukluk şarkısı geldi

pazara gidelim

bir tavuk alalım

pazara gidip bir tavuk alıp naapalım

hapur hupur yiyelim!!

(: :)

serbest çağrışım- gündelik şeyler

serbest çağrışım freud'un bir akıl kusması yöntemi ama ben bugün kendi serbest çağrışımımı yazıcam, bir kusma değil çünküm konseptli !yani:  seviyorum işteeee var mı diyeceğiiiin!!!

* dolmakalemin kağıt üzerinde kayarak yazmasını

* tam kışlık parfümün bittiğinde dutyfree civarlarında olup yazlık parfümümü satın almayı

* arabada kendi seçtiğim şarkıyı en yüksek ses ile dinlemeyi ve bağırarak söylemeyi ve herkesin bana deliymişim  gibi bakmasını

* jiddi grupların pop şarkılarını cover'lamasını (örnekse manic street preachers > umbrella)

* eski arkadaşlarımın "aklıma düştün bir arayayım dedim" demesini

* saatler sonrasında deriiiiiin bir nefes çektiğim sigarayı

* sokakta buzzzzzzzzzzz gibi bira içmeyi

* her bir etkinliğe gitme çabalarımı

* kırmızı ojeyi

* eski eşyalardan kurtulmayı, biten makyaj malzemerini- sonlanan kremleri çöpe atmayı

* kışlıkları hunharca kaldırıp yazlıkları baş köşeye koymayı

* yeni ofisimiz için- zevkine güvenilir kişi olarak- tabak çanak alışverişi yapmayı

* balkonumdaki saksılara yeni çiçekler ekmeyi

seviyorum.  

aslında tabii ki daha çok çok çok çok fazla şeyi de  seviyorum da bunlar bugünlerde beni sevmeye zorlayan şeyler... yo yo yo yoooo bir sevgi kelebeği değilim, bir polyanna hiç değilim!

 

. benden size bir b side .

. resmin içinde.

. etkisi geçene kadar .

. bu aralar .

. böyle .

||

. noktaları birleştirmece .

yani kısacası tıklayın noktalara, ulaşın şarkıya

ps: noktalar damien hirst, çizgiler indis