aslında blog umu kapattım bi süredir ama bazı olayları günlerinde buraya yazdığım için kapalı olduğu zamanda da yazmaya devam etmeye karar verdim. parasol ün kapalı kaldığı zamanın en önemli olayı sergiydi tabii.. 1 nisan günü sergiyi açtık herkesin ilk sergisi !! o yüzden heyecan tufanıydı .. her türlü organizasyonun olduğu gibi sergi açmanın da ne kadar meşekkatli olduğun yaşadım bizzat. insanlar ile iletişim kurmak, istediğini anlatmak, anlatamamak, her şey çok guzel olsun istemek ... derken dudağımda patlayan 3 adet uçuk.. organizasyonel işleri bitirdikten sonra cmts sabahı net copy denen yerde 3 saat geçirmek.. bu kopicideki insanlar hayatımda rastladığım en en suratsız ve sevimsiz insanlar... yani insan bi güler, bi insani belirti gösterir.. sanki adamlar kızılay yardımı yapıyo gibi bi tafra bi naz... cmts nin geri kalan kısmı yani 2 den itibaren gece 11 e kadar süren sergi mekanının tasarımı ve işlerin asımı aşaması.. mekanın sorumlusu melisa ve ben... sanatçı nerde die sormayın.. o yok.. merdivene bin, merdivenden in.. fotoları hizalamaya çalışş.. neyse canımız çıktı. melisa olmasa hiç birini yapamazdım kendisine burdan öpücük... allahtan mekan içimize sindi, duvarlar istediğimiz gibi oldu.. fotolar da çok guzel.. hem içtim hem astım.. bu arada fotoblok arkasına geçirilen kancalı askılar kadar pratik olmayan bi malzeme görmedim.. saçmalık..

saçmalığın daniskası

IT'S JUST AN ILLUSION

O: Openness to experience
C: Conscientiousness
E: Extraversion
A: Agreeableness
N: Negative emotionality


ben buymuşum, bi testte çıktı.. doğru olabilir belki de esas OCEAN ya o daha güzel..

YOU ONLY LOVE ME WHEN I'M LEAVING

somethings gotta happen, this can't be it.. positifi çağır belki gelir.. londra ya gidecekler var çarşamba günü.. çok kıskanıyorum.. bi de ben de zaten onunla gitmek istiyorum.. olaylar gelişir mi? blog u da boşladım artık.. yakında çok güzel bir sitemiz olucak..

dün akşam bi içtim bi içtim bi içtim... fena halde sarhoş oldum... yaşasın trip yaşasın guzel müzik..

kadınlar poz verme meraklısı mı?

dün akşam bir fotoğraf studyosunda fotoğraf çektirdim. yani bi arkadaşıma poz verdim. yaklaşık 4 saat sürdü.. son kıyafetle olan fotoğraflar feci oldu bence.. gecenin 11 inde ne olabilirdi onu da bilmiyorum.. aa foto çektirirken uyayakalmış olmamdan korkanlar olabilir.. uyumadım.. fotoğrafı çekildiği anda digital makina sayesinde nasıl çıktığını görmek kendine çeki düzen vermek açısından çok avantajlı. poz vermeye gidildiğinde hep bi guzel görünüp görünmediğini teyit alma ihtiyacı doğuyo insanda. sonuçta çağırmışlar seni ee ya beğenmedilerse.. götürülen kıyafetlerde önemli. ee ne getirdin diyolar, sen de gösteriyosun işte şu bluzum var bu elbisem var, saçımı toplıyım mı açıyım mı.. ay napıyım.. zor işmiş. bi de fotoğrafçı yeteri kadar tanımıyosa seni daha da zor.. neyse geçti bi şekilde aylardır ertelenmekteydi zira. neden böyle bi şi yaptım die merak eden varsa. kadın olmakla alakalı herhalde. bi de kendine güvenmek filan. poz verip guzel göründüğünü görmek ruhsal doyum sağlamakta.. ee arasıra buna ihtiyaç duyuluyo.. e e bi de hatıra ayol.. flick flick flickr...filifililiiiiiiii..

ZOOT WOMAN @ ROXY
01/03/07

THE GREAT ESCAPE

nice surprises doesn't always turn out to be nice...

where is my mind

Stop
With your feet on the air and your head on the ground
Try this trick and spin it, yeah
Your head will collapse if there's nothing in it
And you'll ask yourself
Where is my mind? Where is my mind? Where is my mind?
Way out in the water, see it swimming
I was swimming in the Caribbean
Animals were hiding behind the rock
Except for little fish

pixies

*********************************************************
hadi yüzmeye... kaş da olur.

i don t want the scars to heel especially when i am not very sure if i will have them again..

diğerlerine garip gelen ve bana çoğunlukla normal gelen- ki herşey normal gelir bana- şeyleri yaptığımda tereddüt etmeden karşılık veren insanlara bayılıyorum.. her an herşeyi denemeye hazır olanlar.. bu ülkede yok onlardan pek.. bu ülkeden olmayıp burda yaşayanlarda var.. there is a light that never goes out dedi morrissey şu an..

blog yazmak bi bağımlılık oluşturdu ben de... bi sürü bi sürü şey yazmak istiyorum. sonra bazılarını yazmamak gerekiyo bazılarını yazsam mı yazmasam mı die düşünüyorum.. gördüğüm, düşündüğüm, konuştuğum her şeyi yazmalıyım diyorum kendime. bazı yönlerden hafızam çok zayıfmış. sayid in geçmişini unutmuşum bile.. işte yaşadıklarımı unutmıyım die buraya izler düşiyim istiyorum bu yüzden.. ee ben kendim demiyo muydum ki blog una günlük tutanlar gitsin evde defterine yazsın.. şimdi işler değişti.. buraya yazmak ve yazamamak daha heyecanlı deftere herşeyi yazmaktansa.. şu an için gattaca yı, haftasonunu, yaş farklarını, ilişkileri, kaybetmeyi, yalnızlığı, sergiyi, internet sitesini, diğer gerçekleşmeyi bekleyen projelerimizi, bu konularda nasıl da heyecanlı olduğumu, tutku oyunlarını vs vs yi yazmak istiyorum.. hadi bakalım hangisinden başlasam.. jarvis cocker cd si kazandım bant dergisinden.. don t let him waste your time şimdilik favori şarkım..umursamamazlık mı umursamamak mı.

şu an esralarda lost olayı... ne çok çay içtin :)

is there somebody out there

dağıtmak istiyorum feci şekilde ve dans etmek ve umursamamak ve sarhoş olmak ve en sevdiğim müzik çalsın ama..ve daha neler neler.. usanmak fiili ingilizcede to be sickened with diye geçiyo.. turkçesi daha iyi gibi..

bonnie prince billie bu akşam CRR de

çok sevdiğim birisinin başarısı karşısında nasıl gurur duyduğuma ve sanki benim başarımmış gibi kalbimin çarpmasına bayılıyorum. biliyorum ki buna sonsuz destek verebilirim ve sonuna kadar savunabilirim. içim rahat gönlüm pek.. heyecan tufanı. sonucun iyi olması için benim de çabalamam gerekiyor ve ben elimden gelenin en iyisini yapacağım ve çok güzel olacağına inanıyorum. canımıniçi, çok daha başarılı olacaksın bir gün that s for sure and I will be watching u from far off places..