resimli aktivite rehberi

gunaydın sevgili dünyalılar!!! keşke bu haftasonu güneş de bizimle olabilseydi ama korkarım evrende biraz işi çıktı ve bizim koordinatları unuttu... neyse hala bu gezegende gönül eğlendirirken bari güneş müneş demeden  keyfimize bakalım. işte bugün sizlere bir resimli aktivite rehberi hazırladım, ama aslında tamamen benim aktivitelerimden oluşuyor bu sebeple kusura kalmayın. 

1- 9 30'da diyetisyen randevusu!!! sırf bu sefer sabahın köründe gidiyorum ki hani belki bir kaç gram daha az çkarım die :(

2- diyetisyeni atlattıktan sonra bütün hafta boyunca hasretini çektiğim harika bir omlet!! peynirli, sosisli filan, şööle karışık bi şi, yanında zeytin peynir, demli çay... tabii ki radikal ile birlikte :)

 

+

3- enerji depoladıktan sonra çoktandır boşverdiğim, ki benim için pek hayıra alamet diil, manikür olayına gireyim diyorum, randevu almadım, şansımı deniycem, olmadı kendim bordo ojelerimi sürücem. ne dersiniz klavyeme bordo daha iyi gider diil mi??

4- manikür sonrası küçük minik miniminnacık bir yürüyüş eşliğinde  mükemmel karışımım ile hasret gidericem. bu hafta 1 adet bedava hakkım var.. yupiiiiiii

5- bugün olur mu olmaz mı bilemiyorum ama haftasonu muhakkak tim burton'un alis harikalar diyarında uyarlamasına gitmek istiyorum. bunca saçmalığın içinde biraz hayal alemine dalış yapmam lazım

işte böyle, günlerdir içine kapanık olarak yaşayıp sonra da böyle saçma bir dışavurumculuk yaptığım için tekrar kusura kalmayın. ama durumlar pek iyi diil. son olarak resimli aktivite rehberimi çok çok özlü bir foto ile bitiriyorum

tüm renkleri görebildiğimiz için çok mutluyum. 

sadece siyah- beyaz da görebilirdik. 

bunun kıymetini bilmeliyim, bilmelisiniz, bilmeliler.

kış vakti ada halleri

çok yakınımızda 4 ada var. benim çok nadir ziyaret ettiğim adalar... galiba bunun sebebi de doğma büyüme istanbul'lu değil, istanbul'da bir göçmen olmam... alışık değilim öyle vapura binip de bir adaya gitmeye. yegane ada tecrübem, yaz vakti bir kaç kişi ile oralardaki ünlü meyhanelere gidip yemek-içmek ve sonrasında da vapur saatlerini takip ederek şehre geri dönmek. aslında bir tanede süper salak bir anım var, o da; sıcak ve nemli bir yaz gününde vapur işletmelerini arayıp "beyefendi adalarda denize giriliyor mu?" demek (saf bir izmir li sorusu bence) onunda bana: "evet hanfendi, kınalıada da süper bi plaj var" demesi, benim de 2 kurbanı peşime takıp kınalı adaya gitmem ve tabii ki sarı dipli bir deniz ve donları ile dolaşan birçok ergen görmemle sonuçlanan rezil bir anı. 

siz hiç bir kış günü adalara gittiniz mi? kadıköyden vapura binip tek tek tüm adaların önünden geçip onların yalnızlığını, ıssızlığını ve hüznünü gördünüz mü? dün hayırlı olmayan bir vesile ile ben bu işi yaptım. kadıköy- heybeliada arasında 1 saat x 2 yolculuk yaptım. her yanaştığımız adada panjurlar kapalı, çay bahçeleri kapalı, sokaklar kediler ve köpeklerin egemenliğinde... yine de meyhaneler açık, belli ki acil durumlar için... karar verdim adalara muhakkak kışın gitmeli, önce ufak bir yürüyüş yapmalı, eski ve güzel evlerin bir de terkedilmiş halleri görmeli, sonra salaş bir balıkçı meyhanesine oturup 3-5 kişi içmeli ve mümkün olan en son sefer ile de şehre dönmeliyiz. bence dün tam da böyle bir gündü aslında, herşey olup bittikten sonra deniz kıyısında oturup içmek, hiç bilinmeyen şeylerden konuşmak..

ıssız ada"lar bu halleri ile çok daha güzeller bence. bir ıssız adaya düşseniz alacağınız 3 şey nedir? bir sevgili, bir dizi kitap ve bir de güzel yaşanmış bir hayat!

not 1: adanın yeni sakinine huzurlu bir uyku dilerim

not2: dönüş yolunda yunuslar gördüm, yüzgeçlerini batıra çıkara gidiyorlardı, bunun iyiye bir işaret olduğunu düşündüm

not3: dönüş yolunda ne müzik ne kitap sadece denize bakıp düşünmek, düşünmek, düşünmek... buna ihtiyacımız var, sık sık... düşündüm... belki başka bir hayatta, doğru zamanda doğru yerde. biz...

günün şarkısı bruce'dan geliyor. bu kadar...nokta.

artık kış uykusundan uyanma zamanı geldi

iyice gerinip, gözlerimizi kamaştırıp, kendimize gelip, bahara hazır olmak için sadece ama sadece 19 günümüz var!!

bu bir uyandırma alarmıdır...

KESİŞMESİ ZOR PARALELLER: ruh-beden

bu hayat garip. gerçekten de çok garip. muhtemelen çoğunuz gibi ben de ruhla beden ikilisini, neden varız sorusunu, "niye ben?" serzenişini, kaderi, şansı, tesadüfü bir türlü çözebilmiş değilim. ee tabii ki içinizden dedikodumu yapıyorsunuz "ayy şaşkın insan, çözseydin herhalde burada beyhude saçmalamazdın!!" 

o da doğru...

bence ruhla beden paralel eksenlerde kendi yolculuklarına devam ediyorlar, yolculukların çok az bir süresinde belki kesişip birleşiyorlar ama aslında ajandaları farklı. ruhu çoğunlukla biz yönetebiliyoruz, psişik bir arızamız yoksa tabii, ama ya beden??? beden inatçı mı inatçı biz ne istersek, ne dilersek, ne denersek yine de o bildiğini yapmakta ısrarcı. aslında o da anladığından diiil de sadece işleyen bir makina olduğundan... bu makinanın bir yerinde bir arıza çıktı mıydı, ruhunuz koşup eğlenmek istiyormuş, gülmek istiyormuş, hiç bir yeri ağrımasın, gözleri kırışmasın istiyormuş... nafile!! ruhunuza hükmedebilirsiniz ama bedeninize asla!! bu sebeple ben kadere, şansa vb şeylere inansam mı pek bilemiyorum. bence makinalarımız tamamen otomatik ve arızalanmaları sadece mekanik bir takım şeylere bağlı. yani lap top'ınız bir gün çalışıyor, ertesi gün açılmıyor. neden? içindeki ufak bir temassızlık yüzünden... işte böyle bir şey. yoksa o lap top'ın kaderi öyle yazıldı diye değil!

velhasıl pamuk ipliği ile bağlı olmaktan daha öte bir durumda diiliz hiçbirimiz! gelecek planları, hedefler, hayaller, kısacası gelecek ile ilgili şeyler şimdiyi kısıtlıyor ve hiç de iyi yapmıyor. geçen gün ki bi afırmayı hatırlamak istiyorum kendi kendime:

yalnızca şimdi olur her şey

not 1: herkes kendin iyi baksın, özellikle de kara koyunlar (beyazlardan her yerde olduğunu düşünürsek!!)

not 2: ikidir jiddi gidiyorum ama bir nedeni var tabii ki!!

hayatın kıymetini bilmek= semiha berksoy (ben yaşadım aşk ve sanatla)

 

bugün twitter da john maeda şöyle yazdı: "Visual art requires a specific line of sight. Auditory art (music) enters us freely from all angles". (görsel sanatlar belli bir bakış açısı gerektirir. işitsel sanatlar (müzik) ise bize her türlü açıdan serbestçe ulaşır gibi bi şi). şimdi size bir sergi tavsiyesinde bulunacağım; yapı kredi kazım taşkent salonunda açılan semiha berksoy sergisi... yukarıda da söylendiği gibi görsel sanatlardan zevk almak ve anlamak için biraz bilgi biraz da merak gerekir. açıkçası çok da izleyicisi yoktur. ama size diyeceğim o ki görsel sanatlarda hoşlanmıyor olsanız dahi semiha berksoy sergisine gitmelisiniz. bu sergi görsel sanat sergisi değil, bu sergi çok küçük yaşlarından son nefesine kadar hayatının kıymetini, anlamını, değerini çok iyi bilen ve buna göre yaşamış olan eşsiz bir kadının hayat hikayesi. hem opera sanatçısı, hem ressam, hem oyuncu hem de şair olan ve bunların hepsini de yaşamının içine karıştırmış olan bir avangardın hikayesi.

semiha berksoy, gençlik yıllarında özellikle opera sanatçısı olarak- türkiye için- bir çok ilke imza atmış. çok başarılı olmuş. biz o zamanları göremedik ama yaşlılık döneminde yaptığı resimler, yanaklarına boyadığı kırmızı yuvarlaklar, kıyafetleri, saçları, çıplak bedeni ile olan barışıklığı, bilmeyenler için "deli" dedirtecek kadar çılgın ve tuhaftı. ama aslında o, bence, tüm bu halleri ile genç ve yaratıcı ruhunun yaşlanan bedenine bir isyanıydı. bunu tam olarak anlayabiek için sergide yer alan videolarını muhakkak seyredin ve yaşamının her anını hayat dolu, aşk dolu geçirmenin nasıl bir durum olduğunu deneyimleyin.

semiha berksoy'un resimleri belki de ne perspektif, ne resim tekniği açısından genel geçer kriterlere sahip değil ama zaten konu da bu değil. sergideki tüm resimler  semiha'nın kendisi, hayatı ve düşüncelerinin görünür hale gelmiş şekli... sadece bu kadar.

bir de ölmeden önce bir proje yapmış ki hayran kaldım! kendi yatak odasını "bütün dünya odamın içinde" mottosu altnda gerçekten de hayatının bir izdüşümüne çevirmiş. 84 yaşında 1 sene boyunca bu oda ile uğraşmış. oda da sergide!! kısacası semiha berksoy o sergide sizi bekliyor, ona hayran kalmadan serginin bitmesine izin vermeyin!!

semiha berksoy

1910- 2004

 a  l  l    p  o  ss  i  b  i  l  i  t  i  e  s

en en en en en en en en en en en kötüler!!

kötü- iyi, en kötü- en iyi??? göreceden görece beğen!! iyiler, kötüler, güzeller, çirkinler, olmuşlar, olmamışlar... etrafımız bunlarla sarılı. halbuki aslında herkesin iyisikötüsügüzeliçirkini kendine diil mi?? öyle de işte tam da öyle olmuyor. özellikle bu işler bir de geniş kitlelerin kör gözlerine  parmak sokmak sureti ile fecii haller alıyor.

durum şu; mesela geçtiğimiz hafta nme ödülleri verildi!! yani nme dergisinin her yıl düzenlediği müzik üzerine çeşit çeşit ödül verme durumları. bu çeşitliliğin içinde en kötü giyinen kadın-erkek, en kötü albüm ve en kötü grup kategorileri de vardı. kusura bakmasınlar ama bence bu biraz fazla!! genel olarak tüm ödül kategorilerindeki adaylara bakıldığında, herhalde yaş ortalaması 28-30'u geçmez. yani hepsi çok genç... ve düşünün ki 25 yaşındasınız ve en kötü grup ya da en kötü albüm ödülünü alıyorsunuz. bu durumun üzerinizde yaratacağı travma ne olur??? ben şahsen belki de gider bir köprüden atlarım, yani atlamasam da yaşadığım ülkeyi ya da adımı ya da tipimi değiştiririm. hadi iyiyi seçiyorsunuz- ki bu da göreceli- ona bi diyeceğim yok, insanları çabalarından dolayı takdir etmiş oluyosunuz ama bırakın en kötüler doğal seleksiyon ile elensinler, onları milyonların önünde rezil etmeyin!!

tabii burda kandırmacalı bir durum var. "en kötüler" kategorisi olan ödül törenlerine baktığınızda çoğunun halk oylaması ile yapılan ödül sistemleri olduğunu görüyorsunuz. yani günün sonunda organizasyon komitesi "eee bizim bi suçumuz yok valla, halk seçti, her şey demokratik yani" diyebilir, paçayı da sıyırabilir. sevgili komite yiyosa siz seçimi yapın, bi de en kötüler kategorilerini sıralayın, sonra hep birlikte bakalım neler oluyor!!

diyeceğim o dur ki en kötüler kategorisini alanlar bence şu yukarıda görülen nme ödülü heykelini organizasyon yönetimine doğrultsunlar!! çok çok protestolar yapsınlar. hatta  bu kategorinin kaldırılması için trafalgar meydanında çıplak dolaşsınlar!

yavrucum, ödül komitesi, çok ayıp öyle arkadaşlarına kötü, çirkin, şişko, salak, aptal, manyak denmez kii!! cık cık cık!!! ağzinıza biber sürücemmm!

işteee!! biliyordum bir gün gökyüzünden süzülerek beni almaya geleceklerini. 
şapkam bir huni mi??? yooo kağıttan kayık... 
dürbünün camlarında fotoğraf mı var? 
aaaaaaa kim koyduu!

bir hayat dersi

türkçeye "aşk dersi" diye çevrilen ingilizcesi ise "an education" olan filmi izlediniz mi? izlemediyseniz bir  şans verin... aslında siz adına bakmayın, film aşk  üzerinden bir hayat dersi vermekte. yani bu benim fikrim. bu benim olan fikir üzerinden  de yürüyeceğim. senaryo nick hornby'e ait olunca gerçek hayatın içinden hikayeler okumak ya da seyretmek de alışıldık oluyor.

filmi anlatmayacağım, kendimce çkarttığım özü anlatacağım. o da şudur ki; yaşadığımız hayatın sıradanlığından çıkmamızı sağlayan şeyler çok cazip olsa da , karşımıza hayatta  ulaşmak istediğimiz hedeflere ya da hayallere giden kestirme yollar çıksa da, biz bunların peşinden giderek başkalarının uyarılarına kulak asmasak da  ve bu suretle  suyun akışını dışarıdan müdahele ile değiştirsek de, bunların peşinden gelebilecek  hayal kırıklığını da göze almamız gerekir.  öte yandan bu durumu destekleyen, "bisikletten düşmeden dizinin ne kadar acıyacağını da bilemezsin" olgusu önemlidir. yani  çevredekiler ne derse desin, bizi heyecanlandıran şeylerin peşinden gideriz ve dizimizin acıyıp kanamasına engel olmayız. ee hal böyle olunca kendi düşen ağlamaz da bir başka  bakış açısıdır. görüldüğü gibi olaylar bir yün yumağı halini alır... işte filmde böyle bir durumdan bahsediyor.

velhasıl, aslında her şey yerinde ve zamanında güzel vallahi. aaa 16 yaşında kız ne oluyorsun??? hadi bakiim derslerini çalış, bir iki oxford'a... aaa pessss..

not1: şunu unutmamak gerekir ki, heyecanların peşinden gidip de sonu hayal kırıklığı olduğunda, herkes filmdeki kahraman kadar şanslı olmayabilir

not2: film 3 dalda oscar adayı (en iyi film, en iyi senaryo, en iyi kadın oyuncu), ben oscar almasına ihtimal vermiyorum ancak basit, sade ve sıradan bir konuyu böyle güzel işleyip böyle güzel oynamak çok takdir dilesi bir durumdır bunu da belirtmek isterim!!

insanlar yeterince cesur olmadıkları için, birebir diyaloglara girmemek için, kime çatıcaklarına emin olamadıkları için ya da türlü başka nedenler sebebi ile "havada asılı kalan notlar" yazanlar grubuna katılmayı tercih ediyorlar. bende bu grup üyelerine sinir oluyorum. bakın mesela bu akşam eve geldiğimde apartmanın giriş kapısında şöyle bir not vardı: "geceleri çıkarttığınız seslere dikkat edin, apartmanda çocuklu ailelerin de yaşadığını unutmayın lütfen" !!! imza hiçlik, yani boş. harika diil mi??? aslında notun dışında, olay da harika... dün gece saat 3 ile 4 arasında bir kadının sevişme esnasında çıkarttığı sesler- ben de dahil olmak üzere- bir çok daire sakini tarafından dinlenmek zorunda kalındı ve bu şehvetli geceye bir komşunun dayanamayıp duvara vurması ile son verildi(poor she!)  

neyse konu "havada asılı kalan notlar" grubu idi. 

benim gördüğüm diğer bir not ise iş yerinde çalışan biri tarafından iş yerindeki dişilere atılan bir e-posta idi:"lütfen tuvaletleri temiz tutalım, bulmak istediğimiz gibi bırakalım" !!! bak bak bak sen, temiz kız seni!!

şimdi bu ruh halini şuracıkta analiz ediyorum:

• kim tarafından yazıldığı belli olmayan "geceleri sessiz sevişin" notunu yazan kişi- dairesini belirtmediği için- kendisi dahil tüm apartmandakileri zan altında bırakıyor. apartmanda  yaşayan özellikle de çocuklu olmayan, hele bir de bekar olan herkes zan altında!! apartmanda karşılaşanlar birbirlerine şüphe ile bakıyorlar. böyle "havada asılı kalan bir not" gerçekten havada asılı kalıyor ve herkesi de havada asılı kalmasını sağlayan keskin ipler ile tehdit ediyor. 
• iş yerindeki "benim dışımda herkes pis" notu ise, tuvaleti en temiz kullanan kişi olarak mesajı yazan kişiyi tescillediği gibi, aslında tuvaletleri kirli bulan ama  mesaj yazmayı akıl edemeyen ya da yersiz ve çirkin bulan "aptuşlar"ı da pis grubuna sokuyor. vay çakal seni!

işte bu nadide analiz sonucunda diyeceğim o dur ki, sırf sizin cesaretiniz olmaması sebebi ile birebir karşılaşmalardan korkmanız yüzünden, bir sürü kişi zan altında kalamaz. pliiiiz get yourselves together (bu lafı çok seviyorum) ve biraz cesur olun. gidin muhattabınızla yüzleşin, eğer muhatabın kim olduğunu bilmiyorsanız sonsuza kadar susun.  bizi havada asılı kalan korkak notlarınız ile  meşgul etmeyin!!!

heyy, sen!! nooluoyo orda bakiiiiiimmmm!!!

yemek özendirme köşesi

son zamanlarda hayatıma giren bir güzellikten bahsediciim. hani hep uzak diyarlarda çok favori bir yiyecek vardır; "frozen yogurt" dedikleri. işte bu dondurma formundaki yoğurt türkiye'de de son zamanlarda satılmaya başlandı... mesela büyük boy siparişi verdiğinizde 180 gr bembeyaz dondurulmuş yoğurt üzerine 6 çeşit türlü ek koydurup, güzel, renkli ve şeffaf bir kaşık ile bu güzelliği doya doya yeme fırsatınız olabiliyor. bembeyaz, yağsız ve hafif malzemenin üzerine yaban mersini, ahududu, böğürtlen, dağ çileği gibi masallardan fırlama meyveler, ceviz, badem ve fındıklar koyuluyor ve işte bu karışım tam anlamı ile bir şahesere dönüşüyor. hafta sonu yürüyüş bahanesi ile caddebostan'daki bu yoğurtçuya gidip mükemmel karışımımı yaptırıp sokaklarda onu yiyerek dolaştım. yanımdan geçenler mükemmel karışımıma özenerek baktı. eminim beni görenler gidip o dükkandan kendi mükemmel karışımını almıştır. 

burada kabak tatlısından nefret ederken nasıl da hayranı olduğumu açıklamam gerekecek.  12-13 yaşların izmir'deyken dışarıda yemek yiyorduk. annemlerin çok eski arkadaşları ile birlikte...  işte o arkadaşların hanım olanı tombiş ve koca dudaklı nevin teyze karşımda oturuyordu. sıra tatlıya gelmişti. nevin teyze kabak tatlısı istedi. ben içimden öğğk dedim. sonra altın sarısı ile turunç rengi karşımı, üzerine ceviz serpiştirilmiş kabak tatlısı huzurlarımıza geldi. nevin teyze koca duduklarını büze büze ve her hali ile tatlının tadına vardığı anlaşılan bir şekilde kabak tatlısını yedi bitirdi. ben ona bakakaldım. bir süre ne kendime ne de annemlere artık kabak tatlısı yiyeceğimi beyan edemedim ama o günden sonra kabak tatlısını çok sever oldum. ahh nevin teyze!!

uzun lafın kısası sevgili dünyalılar, beni mükemmel karışımı yerken görseniz, eminim siz de dondurulmuş yoğurt müdavimi olursunuz!! hmmmmm şimdi olsa da yesem.. benim cici mükemmel karşımım sana bayılıyorum.

ben nerde yanlış yaptım?

1 margarita

2 bacardi + diyet kola

2 tekila şat

sarhoşluk. diyetisyenimin tavsiyesi üzerine bira içmeden nasıl sarhoş olurumun sonucu yukarıdaki havalı menu... neyseki bunları kadıköy'de içtiğinizde dudağınızı uçuklatan hesaplarolmuyor ama gönül rahatlığı ile söyleyebilirim ki bunlar beni direkmen  sarhoş ediyor. 

(bu sarhoşluk muhabbetine bir anti parantez açıp, kendimce ilginç bulduğum bi şi diycem. dün ki radikal kitap ekinde ki bir başlık:" çavdar tarlasından beton bahçeye"!!! artık radikal kitap ekinde mi yazıyorum??? ee hiç hatırlamıyorum!! alzaymır başlangıcı olabilir mi? yani bu başlığı görünce bunları düşünmemem imkansızdı zira ben daha yeni çavdar tarlasında çocuklar (jd sallinger)'ı bitirip cart diye beton bahçe (ian mcewan)'ye başladım. radikal kitap'da bu yazıyı görünce, izleniyor muyum? beynimize hükmeden birileri mi var? yoksa artık tesadüfler bu kadar mı abartılı hale geldi diye düşündüm. ilginç... )

sarhoşluk geyiğine geri dönecek olursam, dün geceden halen aklımda kalan ve içimden mırıldandığım şarkı ub40'den "where did I go wrong?". ub40 bir zamanlar hayatımızda daha çok yer işgal ederken ve çoğunluk red red wine'yi dinlerken ben kimsenin pek de önemsemediği where did I go wrong'u dinler, red red wine'yi dinleyenler eğlenip neşelenirken ben hüzünlenirdim. şimdi diyebilirsiniz ki "iyi b.k yerdin, al işte sürüden ayrılanı kurt kaptı da hoş mu oldu?" neyse kulağımı kapadım bağırarak bir şarkı söyledim dediğinizi de duymadım! çooooook uzun zaman sonra bu şarkı hafta sonuma damgayı vurmuş oldu. eski günler, eski aşklar, yeni "ben nerde yanlış yaptımlar?", ardından gelen "allahaşkına kızım sen nerde doğru yaptın?"lar. çok yerde bir sürü yanlış, yanlış üstüne yanlış, doğru yaptığını sanıp yaptığın yanlış, yanlış yaptığını bile bile yaptığın yanlış... diyorlar ki yanlış yapmadan doğruyu bulamazsın. yok yaa!! valahi de inanmam.  söylesene ne olacak bizim bu halimiz?

not1: bu uzun yazıyı okumaktan sıkılırsanız haklısınız. bunun için kimseye kızmayacağım haberiniz olsun.

not2: en azından 2 tane bile doğru yaptığınız şey olduğunu düşünüyorsanız, gerçekten şanslısınız.

not3: etrafta yanlış şeyler yapan ama doğru yaptığını zanneden çok insan var ve onlar henüz bunu bilmiyor.

keskös-up???

İşte bakın hafta ne kadar da çabucak geçiverdi. Aslında ben Çarşamba’dan sonra geçen her aaanı Cuma sandım. Böylesine ilginç bir yanılsama oldu. Şööle bu geçtiğimiz nadide ve ünik haftayı analiz edip masaya yatıracak olursak bakın nasıl oluyor;

 

not: fantastic mr. fox muhakkak izlenmeli, up in the air izlense güzelolur, ian mcewan beton bahçe kesinlikle okunmalı.

notnot: şemayı çok çok çok iyi görebilmek için sağ elinizin baş parmağını çalıştırarak tıkıtıkıtık yapın emi??

Cuma akşamı sarhoş olucam dedim

Aaaaaaa, nereden biliyosunuz dedi

Çünkü istiyorum ve bu da olmamın yarısı dedim

Ne içeceksiniz? dedi

Bira ve tekila dedim

Margarita için, o daha iyi.. 3 tane içebilirsiniz dedi

3 tane ile sarhoş olur muyım dedim

Bence olamazsınız çünkü sarhoş olucam derseniz olamazsınız dedi

Hmmmm, yine de deneyeceğim dedim

Madem ki bu kadar iddialısınız, o zaman yemek yemeden gidin dedi   

diyetisyenim

neyi yakalamaya çalışıyoruz?

• dünyadaki en renkli kelebeği
• kafamıza koyduğumuz şeyi
• hiç bir şeyi
• önümüze gelen her şeyi
•  zamanı
• valla ne çıkarsa bahtıma
• biz yakalamıyoruz, onlar bizi yakalıyor

dana kuyruğundan ayrılamadı!!!!

ayyy sevgili gezegen sakinleriiii, ilk bahisin sonuna geldik ama allah sizi inandırsın dana kuyruktan ayrılmadı, bir ben çektim bir karşı taraf çekti, derken dana ortada kalmasın mı!! 

saat 9 30 civarında bir heyecan twitter'ın başına geçtim. bir yandan moda sayfalarını karıştır, bir yandan twitter'ı kontrol et, kim hangi ödülü aldı...  0-0, 0-2, 2-2, 3-4 filan derken, ödül töreninin  sonunda sen git berabere kal!!! tabii bu ihtimal taraflar arasında düşünülmemiş olduğundan bir anlık tereddütten sonra adil ve hakkaniyetli iki insan olarak karşılıklı bahis hediyelerini göndermeye karar verdik. buna da tam olarak "fair play" denir!  

artık bundan sonra haydi çocuklar uykuyaaa ay pardon oscar'a..


merak edenler için ödüller işte bööyle;

The BRITs Hits 30 - Spice Girls
British Male Solo Artist - Dizzee Rascal
International Male Solo Artist - Jay-Z
BRITs Album of 30 Years - Oasis - ‘(What’s The Story) Morning Glory’
British Breakthrough Act - JLS
Best British Group - Kasabian
Best International Newcomer - Lady GaGa
International Female Solo Artist - Lady GaGa
Best British Female - Lily Allen
Best International Album - Lady GaGa - ‘The Fame’
Best British Single - JLS - ‘Beat Again’
Best British Album - Florence & The Machine - ‘Lungs’

brits bahislerinin sonucu bu akşam belli oluyor- dana kuyruğundan ayrılıyor

bilindiği ya da binmediği üzere, sanki üstümüze vazifeymişçesine, ingilizlerin brit awards 2010 seremonisinde bir tuzumuz olsun dedik. bunu da 21 ocak 2010'da dedik. zaman ne de çabuk geçiyor amanın!

işte ödüllerin açıklanacağı gün geldi kapımızı çaldı. öyle "evde yokuuuuuz" diyemiyoruz, çünkü tuzu koyarken elimizi de taşın altına koymuş olduk. ladesim lades olsun mu olsun havada ne var bulut sen bunu kırk güm kırk gece unut dedik bir kere. bu akşam bakalım lades kimin olacak!! günün anlam ve önemsizliğini hatırlamak için- ya da bir an olsun geçmişteki o ana geri dönmek, gençliğimizde nasılmışız bir kez daha şaşırmak ve hüzünlenmek için şu ama bakın şuu yok yok yani şuu noktaya tıkıtık yapın ve o günlerde bahisler nasıl açılmış kendi gözlerinizle görün.  

"amaaaaaaaan sizin tuzunuzdan bize ne!"derseniz ki siz yapmazsınız yine de o zaman sıradaki saçmalığı bekleyin ya da merak ettiğiniz başka bir bloga doğru düz gidin ve sonra da sağa sapın!!

yer çekimi sadece bu gezegendeki kurallara boyun eğenler için geçerlidir, onlar dışındaki özgür ruhlar serbestçe uzayda salınabilir, sabah kalktıktan sonra uçarak banyoya gidebilirler!

my bloody valentine! (peryot mu?? ıh ıh değil)

 

bugün sevgililerin günü dediklerine göre!!bu sebeple sevgili dünyalılar, hepimizin sevgililer günü bol öpücüklü geçsin, böyle kutsal bir günde savaşmayalım sevişelim!! bu nadide günün şerefine çift olmanın dayanılmaz etkileri konulu bir projeye yer veriyorum (bu adı ben uydurdum tabii). bu projeden ve  tecrübelerimizden çıkaracağımız sonuç; ya tarz olarak benzeyen çiftler birbirini bulur ya da, daha büyük bir olasılıkla, zaman içinde çiftler birbirinin tarzını benimser- birbirine benzer ve tam da bir elmanın iki yarısı, bir sözleşmenin mütemmim cüzzü, bir tencere ve kapak - bir kedi ve köpek- ayy pardon kedi köpek diil - haline gelirler. benim bugün için önerim, aşağıdaki sirk aktivitelerine devam etmek, öyle sevgililer günü filan gazlarına gelmemek. en fazla belki bu aktiviteleri yaparken  yanınızda sevgiliniz varsa, her bir hareketten sonra onu öpebilir ya da sarılabilirsiniz!

geçen hafta jarvis pazar servisi programında dedi ki; "yani alternatif insanlar sevgililer gününü kutlayamaz mı kerdeşim? bal gibi de kutlarlar ama tabii alternatif yollardan ve cool'luğa da zarar vermeden kutlarlar!, siz de bana aşk şarkıları filan gönderin".  işte bu yüzden, benim de size yapacağım ek kıyak ancak şöyle bir "dirty love songs" playlisti olur." tamamen içgüdüsel " yani... bir uyarı: bu listeyi dinlerseniz etrafta kesici alet bulunmamasına özen gösterin ve fazla da tatlı yemeyin!!

 not 1: yukarıdaki fotoğraf projesinin ben bozmadan önceki hali işte şuracıkta. 

not 2: widget midget işerine de girmiş oldum, radyoya doğru gider bu iş!!