parasol

mart- teorik olarak baharın ilk günü

2011-03-01T16:47:00.001+02:00

bugün 1 mart.. yupppiii... teorik olarak ilbaharın ilk günü. hava yaklaşık 3 derece, şehrimiz donmak üzere!! her şeye rağmen, mart'ın bahar mevsiminin ilk ayı olması sebebi ile belli bir anlam ve ehemniyeti vardır, ama aslında baktığınızda "mart kapıdan baktırır, kazma kürek yaktırır" şeklinde bir sözcük dizisi ile de lanetlenmiştir. yani bu ne demektir? mart bizi en çok hayal kırıklığına uğratan aydır!! hava açacak, güneş çıkacak, ince kıyafetlert giyilecek diye beklerken biz, mart'ın umrunda değildir ilkbaharın ilk ayı olmak, o kafasına göre yağar-eser-geçer- öfkelenir ve olan da bizim gibi zavallı "güzel hava bekleyicileri"ne olur!!

havalar bir yana mart'ta ne var diye düşünsem aklıma gelen tek şey kardeşimin doğum günü olur. bir de fark ettiniz mi bilmiyorum ama neredeyse 5 hafta süren bir mart bizi bekiyor. maaşları ona göre kullanmak gerekir. anlayacağınız mart ayı her açıdan sorunlu bir aydır. mart ayında ajandada neler var diye soracak olursak- ki bu soruyu ben kendi kendime soruyor oldum- bir sürü şey olabilir ya da hiç bir şey olmayabilir;

1- gitmeyi istediğim filmler; the king's speech, true grit, winter's bones..

2- gitmeyi istediğim sergiler; hüseyin çağlayan, aslan sükan, erdağ aksel,

3- gitmeyi istediğim konser; joan as policewoman

4- gitmeyi istediğim şehir; londra

2011-03-01T14:06:00.002+02:00

herşey elimizden yavaaaaaaaaaaaş yavaaaaaaaaaaş gitmekteydi.

2011-03-01T14:03:00.000+02:00

BLOGUMA DOKUNMAAAAAAA

bu şoför nereli??? güldüm ki ne güldüm!!

2011-02-22T14:17:00.001+02:00

ayyyyyy back up'dan gelen mail'e bakın!! allahaşkına bu şoför nereli??? ingiliz?? isveç?? norveç??? irlanda?? finlandiya???? demek k, back up'dan şoför hizmeti alırsak böyle bir şoför geliyo!! ben çok güldüm back up'a, daha bize uyan bir şoför fotoğrafı yok muydu sevgili back up, şööle orta boylu, dik jöleli saçlı, yuvarlak hatlı, genç irisi, kumral, güleryüzlü bi tip???

bunları gördünüz mü??

2011-02-22T14:10:00.000+02:00

bugün eczanede bu diş fırçalarını gördüm, hemencecik aldım. yoyoyoyyooy çok üstün teknolojili oldukları için değil tasarımları harika olduğu için. daha ne renkler var bir bilseniz!!! tavsiye ediyorum, herkes gidip alsın. dişlerini rengaaarenk fırçalasın!!

güneş ve ay

2011-02-17T11:55:00.000+02:00

bugün işe gelirken bir köşeyi dönüp de güneş lönk diye gözüme girince ve aslından bulut olmadığı zamanlarda aynı köşede hep bunu yaptığı için, düşündüm de güneşin ve ayın işleri çok zor.

hergün heryıl heronyıl heryüzyıl aynı işi yapıyorlar.

halbuki dünya öyle mi?? depremler, yanardağlar, seller, mevsimler derken aslında bayağı hareketli bir hayat yaşıyor.

düşünsenize mesela bir gün güneş doğması gereken zamanda doğmasa, biz sabah kalksak, baksak, güneş yok! sonra 1 saat geçse, 2 saat geçse, beklesek, herkes sokaklara dökülüp gökyüzünde güneşi arasa, sonra aramızda konuşsak, durumu değerlendirsek, bundan sonra neler olabileceğini tartışsak... distopya diyip geçmeyin, bir gün olur mu olur!!

güneşe ve aya buradan öpücük yolluyorum. özellikle- sabahları gözüme girsen bile- eyy güneş seni çok seviyorum!!

alain de botton

2011-02-16T17:36:00.000+02:00

bildiğiniz ya da bilmediğiniz üzere - benim tüm kitaplarını okumuş ve de son kitabı hariç beğenmiş olduğum- yazar alain de botton şehrimize geldi ve salon iksv'de bir söyleşi yaptı. tabii ki çok gitmek istedim ama açıkçası 80 tl (öğrenci) vermek de pek işime gelmedi. böylece kırdım bacağımı oturdum; sporuma gittim, kitabımı okudum, rutin işlerimi yaptım. sonra da bu sabah öğrendim ki sevgili yazarımız ntv'de banu güven'in programına katılmış. açtım ntv'yi internetten, bağlandım arşive, seyrettim programı. ohh iyi geldi vallahi. aslında diyeceğim o ki alain de botton ilk kitabını 23 yaşında aşk üzerine yazmış, şimdi ise 40'lı yaşlarında evlilik üzerine yazıyormuş. benim korkum 50'li yaşlarda da boşanma üzerine yazmayagörsün. zira 20'lerde tutkulu aşklar, 30-40'larda evlilikler- çoğunluğun da olduğu gibi- alain de botton'un yaşadığı şeyler!!!

özel hayatın tarihini merak ediyor musunuz?

2011-02-15T14:56:00.000+02:00

özel hayatınız "özel hayatınız" olana kadar neler neler olmuş biliyor musunuz?? merak ediyor musunuz?? eğer cevabınız evet ise o zaman haydi çocuklar yapı kredi yayınlarına. bu hafta sonu klasik istiklal duraklarımı turlarken yapi kredi yayınlarında 5 kitaptan oluşan "özel hayatın tarihi" adlı diziye denk geldim. tanesi 45 tl olduğu için her ay bir tane almaya karar verdim. bu ay 1.sini aldım. henüz detaylı incelemedim ama bu konsept çok hoşuma gitti. bakalım bu karmaşık, kararsız, tatminsiz ve huzursuz özel hayatım hangi badireleri, maceraları, klişeleri, bedbahtlikları yaşayarak bana gelmiş. tavsiye ederim, bence harika bir seriiiiiiiiii.

not: 3.kitapta ne var diye merak ettiyseniz o da "rönesans'dan aydınlanmaya"...

14 şubat so what??

2011-02-15T11:57:00.000+02:00

ayy tanrıya şükürler olsun ki bugün 15 şubat, yani 14 şubat geçti. böylece illaki de bir şeyler satın almamızı salık veren e-postalar, tv reklamları, radyo reklamları, gazete reklamları da son buldu!! ben şahsen 14 şubat akşamını söylemesi ayıp annemlerde çipura yiyerek geçirdim. sonra da çayımı içip grammy ödüllerini seyrettim. laf arası lady gaga'nın şovuna ve kıyafetlere bayıldım. işte olaylar böyle gelişti. 14 şubat'ı kınıyor, anneler ve babalar gününün de iptal edilmesini diliyorum.

haz etmediğim bazı tipler...

2011-02-11T14:33:00.000+02:00

eğer "sosyal ağ"lara takılıyorsanız fark etmişsinizdir, hani böyle tuhaf tipler var. herşeyi biliyorlar. müziği biliyorlar, modayı biliyorlar. yazmayı biliyorlar, çizmeyi biliyorlar, restoranları-barları-sinemaları-her yeri ama her yeri biliyorlar ve sanki bu olabilirmiş gibi -kendilerine duydukları sonsuz özgüven sayesinde- çatır çatır gözümüzün önünde ahkam kesip duruyorlar. hadi diyelim ki bu hobisel bir durum, mesela ben de var böyle bir şi, kendi kendine takılırsın. bunlar öyle de değil her yerde bilirkişi olarak kendilerini burnumuza sokuyorlar.

eğer gerçekten herşeyi ahkam kesicek kadar biliyorlarsa ben de beyin cerrahıyım oki mi???

haberleri duydunuz mu??

2011-02-10T14:51:00.000+02:00

allahım allahım bahar ve yaz geldikçe ortalık hareketlenmeye başlıyor. bugün aldığım ve twitter da da paylaştığım bazı bilgilere göre avea müzik günleri türünden bir organizasyon çerçevesinde;

Avea Escape To Music

25 Şubat 2011 ARID Ghetto

26 Mart 2011 UNKLE Refresh the Venue

30 Nisan 2011 ECHO & THE BUNNYMEN Ghetto

20 Mayıs 2011 THE CHARLATANS Ghetto

Avea Sıradışı Müzik Konserleri

23 Şubat 2011 Luz Casal Aya İrini

12 Mart 2011 Ara Dinkjian Quartet Aya İrini

20 Nisan 2011 Kayhan Kalhor & Erdal Erzincan Aya İrini

13 Mayıs 2011 Ömer Faruk Tekbilek Aya İrini

21 Mayıs 2011 Marianne Faithfull Aya İrini

böyle bir program var. bence harika özellikle "escape to music" grubu harika, sabırsızlıkla bekleyeceğim :() ancak ve ancak yani marianne faithfull sıradışı konserlere yanlışlıkla mı girdi ya da neden girdi?? marianne faithful the charlatans'dan daha mı sıradışı?? işte bu sorulara cevap bulamadım ama yine de harika demek istiyorum. ahh bir de havalar ısınsa, günler uzasa, insanlar buna inansa, hayat bayram olsaa!!

bilgi küpü

2011-02-09T10:50:00.000+02:00

sık sık yüksek sesle ya da içimden şunu tekrar ediyorum "iyi ki doğuş grubu var da bizim hayatlarımız da sıkıcı olmaktan kurtuluyor". doğuş grubu tabiiki türkiye'nin kapitalist sistemi içinde yer alan büyük bir güçtür ama burası beni ilgilendirmiyor. beni ilgilendiren tarafı kültür ve sanata kattıkları. hergün neredeyse 24 saat dinlediğim radyo kanalı radyo eksen, garanti caz yeşili projesi kapsamında verdiği konser sponsorlukları, ntv, cnbce, e2 ve ntv yayınları. hepsini de çok çok takip ediyorum, çok da seviyorum. bunların alternatif hayatlara renk katan mecralar olduğunu düşünüyorum.

en son ntv yayınlarından bilgi küpü adı altında bir ansiklopedi çıktı. bildiğiniz çocukluğumuzun ansiklopedileri gibi, ama tasarımı daha güzel, konular 21.yy konuları.. bu aralar elimden düşürmüyorum- bilgi küpünü karıştırmayı çok seviyorum. kitapçılarda değeri 50 tl ama internetten daha da ucuza temin edilebiliyor. tavsiye ederim. edinin sevinin :)

haftasonu konser haberleri

2011-02-08T11:42:00.000+02:00

uzun zamandır bir çok konsere gitmek isteyip gidemiyordum ama şeytanın bacağını geçtiğimiz hafta sonu kırdım. hem de ne kırma; cumartesi akşamı isobel campbell & mark lanegan konseri, pazar akşamı hindi zahra... 

isobel campbell & mark lanegan konserinden başlayayım... öncelikle ben salon iksv'ye ilk kez gidiyorum ve bence çok güzel bir mekan. hem bina müthiş, hem içerideki iki oda adlı cafe harika (dekorasyonu), hem konser mekanı güzel... velhasıl şartlar güzel bir konser dinlemek için gayet uygun... konser salonuna girdiğimde şaşırdım aslında çünkü beklemediğim bir kalabalık vardı. hatta alt kat o kadar doluydu ki bizi balkona yönlendirdiler. sahneye gelince; zıtların tuhaf uyumu desek yeridir!! hem de her bakımdan... magazinsel olarak, isobel kırmızı siyah koca koca çiçekli mark's & spencer türü bir elbisesi giymiş, altına gri yün çorap, altına yeşilimsi öğretmen ayakkabıları!!! tam bir ingiliz banliyö stylaaa!! öte yandan mark lanegan kombat bir pantolon ve yeşil bir gömlek, hafif uzun saçları ile karizmasını bozacak yanlış hareket yapmamış. magazini geçersek de tamamen iki farklı ses bir araya gelmiş ve harika bir uyum yakalamış diyebiliriz. tüm konser boyunca bize tatlı tatlı şarkılarını söylediler, hiçbir aykırılık ya da sürpriz olmadı. seyirciyi de tebrik etmek lazım. akıllı uslu hemen hemen sessiz sedasız durdular ve karşısındakileri hipnotize eden bu ikiliyi dinlediler. çıkışta ben cd almaya karar verdim. londra hayranıyım ya union chapel konserlerinden bir cd aldım, o sırada cd satan kızın yanına pat diye mark lanegan oturmaz mı!! hemen fırsat bu fırsat biletlerimizi ve cd'mi imzalattım. yakından biraz daha çipildi ama yine de karizma karizmaydı doğrusu. sonrasında mutlu mesut konserden ayrılmış bulundum.

gelelim hindi zahra konserine. hindi zahra'yı dinlemeye başlayalı öyle çok uzun zaman olmadı ama kendisini kısa süre içinde bol bol dinledim çünkü çok güzel, çok yalın, çok huzurlu, çok hınzır, çok eklektik!! bence herkesin de dinleyebileceği bir müzik yapıyor. pazar akşamı konser vakti geldiğinde ki bu 8 30 du biz babylon'dan içeri girdik ama maalesef konser 40 dk rötar yaptı!! biraz kızdık tabii ama hindi sahneye çıkınca herşeyi unuttuk. akdenizlilik insanın kanında olunca herşey değişiyor gerçekten. hem sıcak, hem çok güzel, hem sesi müthiş, hem ingilizce söylüyor, hem morokkoca ?? söylüyor, hem arapça söylüyor, hem mütevazi, hem de göbek atıyor, hem çılgın, hem seksi, alkışlara çok seviniyor, bol bol teşekkür ediyor. ekibi de çok iyi döktürdükçe döktürüyorlar. diyeceğim o ki bir daha geldiğinde bir daha giderim. çok keyif aldım, çok kıskandım. insanın sesi bu kadar mı güzel olur???

işte böyle sevgili dünyalılar. önümüzde daha neler neler var. bir kere yaz var. yavaş yavaş geliyor. kendini bize belli ediyooooooooooooooor.

hastalık durumları ve beyrut

2011-01-19T16:00:00.000+02:00

cuma günü günübirlik gideceğimiz kayak turu her iki tarafın da hasta olması sebebi ile iptal edildi. peki ya 18 şubat 21 şubat arasında aldığımız beyrut biletleri ne olacak?? yani şunu öğrenmek istiyorum; beyrut'ta bizim gidişimizden 1 ay önce hükümetin düşmesi iyi mi oldu??? mesela ya biz oradayken bir iç savaş çıkarsa, sokaklarda birdenbire arbede çıkarsa??? işin kötüsü ucuz ucuz bilet ve otel alıcaz diye ikisi de geri ödenemez türden.

hadi hayırlısı diyorum başka da bir şey demiyorum.

2011-01-17T10:55:00.000+02:00

yuhlamak ayıp değil

yuhlamamak ayıp

3 ay sonra trip

2011-01-14T10:56:00.000+02:00

insanın hayatına yeni birisi gelince eski alışkanlıklarından bazılarını bir süreliğine rafa kaldırmak durumunda kalabiliyor. bu yeni gelenin suyuna gitmek için değil sadece zaman olmadığı için oluyor. yani böyle olması tercih edilir tabii ki... bu akşam 3 ay sonra inşallah kendimizi trip'e atıcaz. kız kıza içip eğleneceğiz. bu akşam 14 şubat'a inat trip'te "eski sevgililer günü" gecesi var. hayırlısı olsun :)

GERİ DÖNMEK ÜZEREYİM

2011-01-13T16:07:00.000+02:00

sevgili dünyalılar??? hala orda mısınız??? tabii ki değilsiniz... ama ben dönüyorum galiba... özledim parasolümü. biraz da değişiklik yaptım görünüşte filan... mesela artık her gün kendi çektiğim abuk subuk bir fotoğrafı koyacağım başlığıma. başka şeylerde değiştirebilirim, ama şu an tam karar vermedim. artık uzun yazılar da yazmıycam; kısa kısa şeyler, fotoğraflar, listeler filan. zor oluyormuş tekrar adapte olmak.. haydi hop.

YİNE YENİ YENİDEN: PUUUUUUUUUUUUULP !!!

2010-11-08T16:59:00.000+02:00

yehuuuuuu, yupiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, yaşşaaaaaaaaasın!! dualarım kabul oldu ve pulp 2011'de 2 konser için yeniden bir araya geliyor!!! öncelikle londra'daki wireless festivaline bilet almaya çalışacağım, o olmazsa ispanya'daki primavera... eğer pulp'ı tekrar izleyebilirsem ne mutlu bana. bu harika bir haber, bu benim hep hayal ettiğim ama bir daha olmayacağını düşündüğüm bir haber. haydi on your marks, get set!!

not: şu linkte harika bir slideshow var, dileğen tık tıklasın!! http://www.pulppeople.com/

kasım pat'ı

2010-11-02T14:08:00.000+02:00

ayyyyy sevgili gezegen sakinleri ben hiç bu işi bu kadar boşlar mıydım?? ama oldu boşladım. hayatıma yeni heyecanlar girdi onların peşinden koşmaya başladım :) ama herşeye rağmen yine yeni bir ay geldi ve kapımızı tık tık çaldı. kasım ayını nasıl bilirsiniz? valla ben genelde sıkıcı bilirim, amma velakin bu sene kasım bir heyecan tufanı şeklinde geçeceğe benziyor. bir kere en en en önemlisi, kafadan - havadan- haybeyeden- piyangodan- bedavadan kocaaamaaaan bir tatil var. tam tamına bir hafta. yani benim gibi ücretli çalışanlar için sıfır izin kullanarak tatile gidilebilecek bir nimet haftası. böyle dertleri olmayanlar bilmez ama vallahi de bu hafta hazine değerinde!! bu vesile ile "biz" komşuya gidiyoruz. bol bol güzel balıklar-mezeler-uzolar- sirtakiler yapıp geleceğiz. haaa, tabii ekonomik olarak çökmüş ama hala bir EU ülkesi olması sebebi ile her türlü zorluğu çıkaran komşucuk vizemizi verirse!!

onun dışında kasım müzikal açıdan da ziyafet niteliğinde. bir kere sakın ama sakın 22-23 kasım midlake konserini kaçırmayasınız, sonra üzülürsünüz- mahfolursunuz!! ya da isterseniz kaçırın ama allahtan bir mani gelmezse ben 22 kasım'da midlake, 23 kasım'da ed hardcourt'da yerimi almayı planlıyorum. ee bir de sonrasında pink floyd balesine gidersek o da üstümüze kar kalır!!

bu aralar ben çok tuhaf işler yapıyorum;

- kilo vermek- sağlıklı olmak- spor yapmak ile kafayı bozuğumdan bu hafta ilk kez power plate yapıcam

- siz şu şehir fırsatı, ekoloni, grupanya vb siteleri takip ediyor musunuz? valla ben bir süredir ediyorum. allah sizi inandırsın hastalık gibi, oradan ucuza şunu alıyım buradan ucuza bunu alayım derken hergün buraları takip etmeye başladım. tavsiye ederim oldukça avantajlı şeyler yakalanabiliyor

- maalesef hiç sergi gezemiyorum

- maalesef hiç kitap okuyamıyorum

- maalesef radikal'in yeni formatına hiç alışamıyorum!!

işte böyle sevgili dünyalılar. size harika bir kasım pat'ı diliyorum. herkes istediği gibi pat pat patlasın. çiçek açsın, gönlünden ne geçiyor ise onu yapsın!!

2010-11-02T10:40:00.000+02:00

bu fotoğrafı buraya koymadan edemedim çünkü;

1- bu harika bir köpek

2- bu harika bir fotoğraf

3- bu şu an benim ruh halim :)

almak lazım!

2010-10-27T09:43:00.000+03:00

bugünki "almak lazım" köşemizde - ki daha önce zaten hiç böyle bir köşemiz olmamıştı - muhsin akgün'ün "söz ve müzik:ISTANBUL" adlı kitabını şiddet ile tavsiye ediyoruz. eğer siz de bir etkinlik böceği iseniz muhakkak muhsin akgün'e rastlamışsınızdır. kendisi her türlü müzik ve sanat etkinliklerinde elinde makinası ile sahnenin etrafında dolaşır ve dikkatinizi çekmemesi mümkün değildir, çünkü çok yakışıklıdır!! işte o yakışıklı insan 1990'ların ikinci yarısından bu yana istanbul'da gerçekleşen konserlere ait fotoğraflarının olduğu bu güzel kitabı çıkardı. siz de benim gibi, o tarihlerden beri o konserden bu konsere savrulduysanız, bu kitabı alıp anılarınızı tazeler üstüne üstlük arşivinize de güzel bir kıyak yapmış olursunuz. benden söylemesi!!

not: kitabın orijinal fiyatı 80 tl ama internet sitelerinden 60 tl gibi bedellere alınabiliyooooo.

hoşgeldin

2010-10-25T14:00:00.001+03:00

hiç ummazdım oldu sonbaharda
hediye gibi geldin hoşgeldin

sevgili dünyalılar ben artık sezen şarkıları dinliyorum. özellikle bu hoşgeldin şarkısını sık sık dinliyorum. sanki bizim için yazılmış diyorum... geçenlerde bir blog yazarı "mutlu olunca yazılmıyor" demiş. vallahi de doğru. pek yazamıyorum. olayların keyfini çıkarıyorum. her tecrübe insana bir şeyler öğretiyor ve yaşanan tecrübelerin ardından öğrendiklerinizi uygulayabiliyorsanız bu hep iyi şeyler ile birlikte size geri dönüyor. egolardan, isteklerden, dayatmalardan, inatlaşmalardan uzak, arınmış bir ben varım şimdi. kötü tecrübeleriniz için üzülmeyin çünkü bir gün muhakkak size müthiş sonuçlar ile geri dönecekler. bakın gerçekten! dün büyükadada 2 tane mum diktim biri teşekkür için biri de söyliyemeyeceğim bir şey için. iyiki varsın ve iyiki sana rastladım.

metroda radikal

2010-10-18T10:49:00.000+03:00

radikal'in yeni formatını gördünüz mü sevgil dünyalılar?? ben diyorum ki 3 vakte kalmaz radikal'de tarihin tozlu sayfalarında yerini alır. yıllardır okuduğum gazetenin, londra metrosunda bedava dağıtılan kafa dağıtmaca gazetelerine benzer bir hale gelmesi beni oldukça üzdü. ayrıca alışık olduğum köşeyazarlarını, sanat sayfalarını yerlerinde bulamamak, ya da bulduğum yerde onların küçücük küçücük hale gelmiş olması hoşuma gitmedi. şimdi arıyorum, tarıyorum, gazete okuma bağımlılığımı devam ettireceğim, şöyle eli yüzü düzgün, hükümet yalakası olmayan, kültür ve sanata en az 2 sayfa yer veren bir gazete arıyorum. eğer bu özelliklere sahip bir gazete biliyorsanız lütfen beni haberdar ediniz. bakın bekliyorum. şu istediğim özelliklere sahip gazeteyi bir bulsam, onu da yıllar yılı hiç bırakmıycam!!

haftasonu

2010-10-15T14:14:00.000+03:00

artık haftasonunu eskisinden daha çok bekler oldum

bu hafta sonuna yukarıdaki fotoğrafı ve pulp'un "underwear" şarkısını uygun buldum.

bu şarkı hep üniversite yıllarında yaptığımız çılgınları hatırlatıyor bana.

kaçamak zamanlar, heyecanlar, çılgınlıklar...

heyecan her daim yaşanıyor gerçi ve tam da eski günlerde olduğu gibi!!

out of control

2010-10-13T11:26:00.000+03:00

sevgili dünyalılar, hala buralara uğruyor musunuz bilmiyorum ama tahmin edebileceğiniz gibi benim hayat biraz karıştı. kelebek işleri aldı başını gitti. hal böyle olunca konsantrasyon kayboldu. blogdu, twitterdı hafiften boşlandı. hatta ve hatta inanmıycaksınız ama i am kloot konserine dahi gidemedim ama hayat bu, olur böyle şeyler dedim. önümüzdeki günlerde konser ekme işlerinin tekrarlanmayacağını ümit ettim.

ama aslında size diyeceğim şu ki öksürük olmak gibi gıcık bi şi yok. önceleri kesik kesik başlayan öksürük hastalığı sonrasında kontrol edemediğiniz yerlerde ve hallerde başınıza gelen bir belaya dönüşüyor. mesela ben 1.5 hafta önce küçük küçük başlayan şimdi ise kulaklardan uzak olması gereken bir öksürük hastalığına kapıldım. toplantının ortasında, bir telefon konuşmasında, yatakta, süpermarkette, sinemada, hastanede kısacası nereye gittiysem her bir yerde iğrenç iğrenç öksürdüm ve öksürmeye devam ediyorum. 

özellikle yeni tanıştığınız insanların yanında daha bismillah ilk günden öksürük olduğunuzda zayıf bünyeli bir hatun olarak damgalanmanız an meselesi :) işte böyle, ben öksürük oldum- ki acaba içimdeki kelebekler ciğerlere mi dokundu diye düşünüyorum. ama kelebek olsun da öksürük yapsın demekten de kendimi alı koymayacağım.

parasol cephesinde olaylar böyle gelişti. out of control durumları yani...

2010-10-08T09:56:00.000+03:00

Sevgili parasol,
Seni çok özledim. Hem evde lap top um yok hem de 3gun toplantidayim. Bir de kelebek etkisi... Teknik zorlukları ashar ashmaz doncem ben sana!!

2.şans

2010-10-04T16:15:00.000+03:00

sevgili dünyalılar bu hafta sonu bana bu dünyada 2.bir şans verildi. cumartesi akşamı hayatımda ilk defa bu kadar ağırını yaşadığım bir trafik kazası geçirdim. eğer altımızdaki araba bir jip değil de sıradan bir araba olsa- polislerin dediğine göre- şu an buralarda olmayacaktık. ama mucize eseri ufak eziklerle bu olaydan sıyrıldık. arabamız da pelt oldu o başka... bu kazanın sebebi şehir magandaları ve bizim onları ciddiye almamızdı.

hep derler ya "hayatım film şeridi gibi gözümün önünden geçti" diye, benim tam tersi ordan oraya çarparken kazanın sonunda ne halde olabileceğim geldi. binlerce şükür ki bu işten sıyrıldık. cumartesi akşamından sonra artık gerçekten de çok şanslı birisi olduğumu düşünüyorum ya da bana bir şans daha verildiğini. inanıyorum ki evrende bir şeyler bizi korudu. bunun kıymetini bilmem gerek. maalesef insanlar başlarına bir şeyler gelmeden ellerindekinin değerini bilemiyorlar. ben anladım ki hayat gerçekten saniyeler içinde elimizden kayıp gidebilir. bu yüzden de değerini bilip her anını güzel geçirmeye mecburuz. son zamanlarda birçok kez şikayet edip mutsuz olduğum günler oldu, ama artık ne zaman bu tür duygular bana gelirse o zaman 2 ekim'i düşünücem ve bana verilen 2.şansı en iyi şekilde kullanmak için gayret edicem. bu kazanın sonucunda benim çıkarımlarım:

1- 5 para etmez insanlar sizi hayatınızdan edebilir, asla kimse ile inatlaşmayın

2- sağlam bir arabaya sahip olun

3- bütün polisler kötü değildir, bizim denk geldiklerimiz o kadar iyilerdi ki ne kadar teşekkür etsek azdır.

4- böyle durumlarda bir çok insan yardıma koşuyor ve bu da kendinizi iyi hissetmenizi sağlıyor

5- kendimi çok takdir ettim. kaza sonrası çok serinkanlı bir şekilde tüm işlemlerin olup bitmesini bekledim. hiç zırlamadım. hiç söylenmedim. şimdi ağlayasım var o başka!!

6- bu tür olayların acısı yalnız kaldığınızda daha çok çıkıyor

7- susan miller iyi bir astrolog

8- ego iyi bir şey değil

9- evren bize bir mesaj verdi ve umarım ikimizde bunu iyi yorumlarız

10- bir dövme yaptırıcam 2.şansımı hiç unutmamak için!!

11- herkes kendine, hayatta sahip olduklarına ve sevdiklerine iyi baksın!!

ekim dikim biçim

2010-10-01T15:00:00.000+03:00

bu aralar ayların değişimi ile ilgili dünyamızda olan en tutarlı şey havalar herhalde. eylül'ün yani sonbaharın ilk günü yağmur yağmıştı, ekim'in ilk günü de hava birden serinledi. aferin sevgili dünya! en azından sen istikrarlı ol da, sana karşı bir güven problemi daha oluşmasın!!

velhasıl geleneklerine uyan bir ekim ayı başlamış bulunuyor. ekim benim için özel bir durum teşkil etmiyor ama şehrimiz için oldukça hareketli günler geçeceğe benziyor. mesela en en en en önemlisi 28-29-30-31 ekim'de taaaaaaaaaam 3.5 gün tatil var. kısmetse-kaderde varsa- ucuz uçak bileti olursa ben kaş'a gidicem. onun dışında;

* bu akşam new model army konseri- gitmiyorum

* hafta sonu- design week- belki gidiyorum

* 9 ekim'de i am kloot konseri- biletler cepte

* 8-14 ekim film ekimi- biletler cepte

* 14-17 ufak bir antalya tatili

* 23 ekim'de liars- giderim herhalde

* 27 ekim'de trip'de the smiths gecesi- gitme ihtimalim var

* 31 ekim'de saatler 1 saat geri alınıyor- hoşgelirsin kasım!!

onun dışında bu ay içinde bir haber bekliyorum, eğer o olursa çok çok sevinicem, başka başka ne vardı?? eminim, ekim ayı içinde şehrimiz böylesine batılı etkinlikler ile dolup taşarken, bir gün geçmez ki ülkemizde bir abukluk olmaya görsün!! yaa bir de bir de noolur noolur çok yağmur yağmasın ve ben bol bol bisiklete bineyim!!

işte herkes ektiğini biçermiş, ekim dikim işleri de böyleymiş. en güzel ekimler en güzel biçimler sizlerin olsun!! 

not: ekim ayı böyle hani biraz hüzünlüdür değil mi?? hava erken kararmaya başlar, yapraklar dökülür, kalın kıyafetler çıkar, evde daha çok zaman geçirilir. sevgiliniz varsa bir an önce eve gidip evde olmanın tadını çıkarırsınız.ekim için ne şarkı çalardım??? the national çalardım. slow show çalardım.i am kloot çalardım. from your favorite sky çalardım. blonde redhead falling man çalardım. cinerama hard, fast and beautiful çalardım. yani işte şunları çalardım sonbaharı çalardım !!

alkollü olmak ya da olmamak

2010-09-30T14:44:00.000+03:00

ay ay ayayyayayayayayyaayyaaaaaaaaaaaaaaaay sevgili dünyalılar. kaç günler oldu bir iki satır yazamadım. garip bir yoğunluk var ben de anlamadım ama here I am, I will rock you like a hurricane desem yalan olur. size bugün toplumumuzdaki en azından bizim etrafımızda çokça rastlanan "alkollü olmak ya da olmamak işte bütün mesele bu" önermesi ile ilgili biraz laf söyliycem. 

alkollü olmak- yani çakır keyif ya da sarhoş olmak- bence bazen harika bazen de rezil bir şeydir. bunu da alkolü bolca alan kişiler bilir. ben şahsen çakır keyif ve hattaaa sarhoş olmaktan çok hoşlanıyorum. çünkü galiba çok bela bir tip olmuyorum da hafif şeker bir tip oluyorum (pehhhh! ukala). tüm kontrol mekanizmalarını elden bırakıp ohhh ağzıma ne gelirse söylüyorum. eğer alkolsüzken zaten şeffaf bir tip iseniz o zaman alkollüyken de şeffaf olmaya devam ediyorsunuz ve karşınızdakileri sürprizler beklemiyor.

amma velakin eğer ki normal hayatta ketum ve dobra ve langadanak ağzınıza geleni söylemiyor, yani patavatsız olamıyorsanız işte o zaman biraz alkol aldıktan sonra bülbül gibi şakımaya başlıyorsunuz. bu durumlarda etrafınızdda hala ayık birileri var ise o zaman onları uyarmakta fayda var, çünkü normal hayat ile alkollü hayatınız arasında oldukça büyük bir fark olacağını bilmeleri gerekiyor.

eğer serde hafif saflık var ise bu ikinci durum biraz anlaşılmaz olabiliyor, çünkü bu tipler akşam başka sabah başka oluyor. sizde durup dururken "alah alah hayırdır inşallah, noluyor ayol??" demek zorunda kalıyorsunuz.

son zamanlarda benim aldığım ders; "hiçbir söylenene inanma". zira alkollüyken mi gerçekler söyleniveriyor yoksa ayıkken mi bundan emin değilim. alküollü olmak için dökülmesi, bir dışa vurum mu yoksa sadece saçmalamak mı??? der yan yan zıplayarak işime geri dönerim!! 

wheel of emotions

2010-09-30T12:14:00.001+03:00

şimdi buna iyi bakın, belki sonra anlatıcam oki mi??

2010-09-29T16:22:00.000+03:00

ON .................STAND...........................BY..............................

.....ON........................STAND............BY...

...............................ON...................................STAND..................BY.....

...............ON....................STAND.........................BY...........................

ON.....................STAND...................................................................BY

..................ON................................STAND................BY....................

2:35

2010-09-28T02:39:00.000+03:00

it's 2.35

sleep don't come

it won't come

gibisi yok. (bu hafta sonu için)

2010-09-25T08:40:00.000+03:00

erken kalkıp güzel bir sonbahar sabahında balkondan dünyaya bakmak gibisi yok

sahile çıkıp da bir yandan pedal çevirip bir yandan da müzik dinlemek gibisi yok

tanıdık bildik bir yerde tanıdık bildik insanlarla dans edip şarkı söylemek gibisi yok

gecenin bir köründe yüzümü güldüren bir mesaj gibisi yok

alışveriş yapmak- hele de kilo verdikten sonra - gibisi yok

adrenalin gibisi yok

sağlıklı olmak gibisi yok

haftasonu gibisi yok!!

2010-09-24T10:08:00.002+03:00

2010-09-23T10:17:00.000+03:00

foto: görkem keser

(bu fotoğrafı o kadar çok beğendim ki direkman le cool'dan arakladım. )

bir deterjan balonunun bire bu kadar güzel olduğu bir gezegende

biz neden bu topraklarda hergün saçmalıklara maruz kalıyoruz??

birileri bana bu sorunun cevabını borçlu ona göre!!

şşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşş. sessizlik... her yerde...

2010-09-22T14:13:00.000+03:00

evet muhafazakar ülkenin sevgili sakinleri. artık dün itibari ile yavaş yavaş bundan sonra yaşayacaklarımız herhalde kafalarımızda şekillenmeye başlamıştır!! ama yine de hala- henüz- still- already- yaşadığımız güzel günlerimiz var. mesela dün akşam; yani tindersitcks'in harika performansı. evet babylon'dan pek hoşlanmıyorum dedim ama dün akşam ki konser için fikrimi değiştirdim. ayol sahnenin dibindeydik!! sizlere dün açıklamış olduğum "wishlist" ile yukarıdaki setlist'i karşılaştırırsanız benim ne kadar hayalperest olduğumu anlarsınız. kısacası çok temiz bir konser oldu, grubun performansı gayet iyiydi. "can we start again"- ki biss de çaldılar- seyircinin kopuş anı oldu.

ben bazı grupların büyük sahne performansının her zaman daha iyi olduğunu düşünüyorum; hem ses düzeni açısından hem de büyük kitleye hitap etmenin verdiği güven açısından. mesela stuart staples bence seyirci ile sıcak iletişim içinde olan bir müzisyen değil. hal böyle olunca da 50 cm ötesinden başlayan seyirci kitlesini kendi tavırları açısından yönetmesi zor oluyor. 

ben sahnenin dibindeki ses teknisyenini yanında durduğum için konser sonunda hemen kendisi ile temasa geçerek setlist'i ele geçirdim. kendimce çok havalı bir durum olduğunu düşünerek konserden çıktım. kapıda cüneyt ile karşılaştım, bir de ne göreyim elinde bir setlist!! meğersem o da üst kattaki teknisyenlere yakın durmuş!! :) ee tabii benim havam biraz söndü ama yine de bir hatıra olsun, bir anı olsun artık arşivimizin nadide bir köşesinde saklıyacağız!! 

bu arada babylon pazartesi günü derin sohbetlere dalan seyirci kitlesinin neredeyse grup elemanlarını da sohbetin içine alıp konserin gerçekleşmesini engelleyecek raddeye getirmesınden ötürü (tahminimce) dün bir "sessizlik bildirgesi" yayınladı. çok da iyi yaptı. salı akşamı seyirci sohbetlerini konser sonrasına bıraktı ama babylon yetkililerinin böyle bir yazı yayınlamak zorunda kalmasının, toplum bilincimizin seviyesi açısından, ne kadar vahim olduğunun farkında mısınız?

not: dün sanat galerilerine karşı gerçekleşen iğrenç eylemleri kınıyorum. bu eylemler ve üzerimizde kurulan baskılar ve özgürlüklerimizin elimizden gitmesine karşın bir şansımız daha var o da seneye gerçekleşecek seçimler. umarım kafamıza "daaank" eder de bu gidişattan kurtuluruz. korkuyorum. gerçekten çok korkuyorum!!

müzik notu: müzik adamları müzik konusundaki amatör görüşlerimi hoşgörsünler, aman diyim sonra her işi bilen her iş hakkında ahkam kesen twitter'da boy gösteren karakterlere dönmek istemem.

tindersticks göndermeli not:

hey sen- kendini biliyorsun- can we start again??

içinde yaşadığımız kaos- can we start again?

kariyerim- can we start again?

kısacası her şeye yeniden başlasak bee, şahane olurdu vallahi de!!

(ama ama yani bu bilinçle tabii)

bu gece tekrar aşık olacak mıyım??

2010-09-21T09:51:00.000+03:00

her zaman diyorum, tindersticks her ay gelse dinlemeye giderim, bir de üstüne evime çaya davet eder pötibör ikram ederim.bu akşam yine geldiler ben de yine gidiyorum. itiraf etmem gerekirse babylon'un mekanından hoşlanmıyorum. hem sıkışık hem de gürültülü. geçen sefer tindersticks cemal reşit rey'e gelmişti. bordo kadifeler, ahşap duvarlar ve bir tiyatro sahnesine bence çok uymuşlardı. oradaki tek eksik ise bir kadeh şarabımızı ya da biramızı alıp oturamıyor olmamızdı. şimdi istediğimiz kadar içebiliriz ama crr'deki atmosferi yakalayamayabiliriz. nerede olursa olsun ben varım!! hem de yağmurlu bir istanbul gününde!! biliyorum ki setlist'leri yeni albüm ağırlıklı olacak ama benim gönlümden geçen ufak bir setlist işte böyle: kim bu gece tekrar aşık olmak isityor??

biking stylaaaaaa

2010-09-17T13:36:00.001+03:00

işte son numaram; harika bir bisiklet!! ben küçükken babam o kadar çok çalışıyordu ki kendisi benimle pek ilgilenememişti ama allahtan ki bir bisiklet almıştı!! lojmanda oturduğumuz için de zaten herkes kendi başının çaresine bakar, ilgi milgi aramazdı. bana da bisiklete binmesini petkim- aliağa servisimizin şöförü mehmet abi öğretti. dün paraya kıyıp işte bu fotoğraftaki bisikleti aldım ve mehmet abiye buradan bir teşekkürü borç bilirim. o zamanlar bordo bir sindrellam vardı ve galiba tek bisikletim de o oldu. sonra mesela münih'e gittiğimizde ilk kez şehirde bisiklete binmenin keyfini tatmıştım. acayip güzel bir histi. istanbul'da çok uzun yıllar motosiklete bindiğimiz için ve sürücülerin ne kadar angut olduğunu bildiğim için bisiklet edinmeye hep çekinmiştim. ama işte o gün geldi. gittim. paraya kıydım. kendime nefis bir bisiklet aldım. şimdilik trafikte bineceğimi sanmıyorum ama sahili arşınlayacağım kesin!!

onuın dışında dün mega embesil bir şekilde capitol servisinden inerken düştüm. dizlerim harap oldu. insan koca yaşta yere düşünce, bu düşmenin travmasını bir türlü atlatamıyor. feci şekilde onurunuza dokunuyor ki kimin neyin onuru?? ofisimizdeki çay servisi yapan harika kız gafure bana "artık siz de pantolon giyin biraz" dedi. o cümlenin altında içten içe mini eteklerimin biraz can sıktığına dokunduran bir düşünce mi var diye düşünmedim diil!!

neyse onun dışında hafta sonu geldi, konser haberlerine bir yenisi eklendi; i am kloot 9 ekim de bronx pi sahnede, herşey belirsiz, herşey fluuu, herşey yengeç kabuğuu... neşeli hafta sonları olsun biricik pekicik gezegen sakinleri :)

not: donnie darko'nun ilk sahnesinde echo&the bunnymen "the killing moon" çalar, kahramanımız bisikletine biner, şarkı eşliğinde yeşil ve dar yollardan geçer. işte ben de bunu istiyorum. bisikletime binerken dünyanın fonunda the killing moon çalsın. sonra yolda bana bir beyaz tavşan rastlasın ve sonra olaylar karmankarışık gelişsin.

seni kaybetmeye dayanamıyorum

2010-09-16T16:36:00.000+03:00

I guess this is our last goodbye
And you don't care, so I wont cry
But you'll be sorry when I'm dead
And all this guilt will be on your head
I guess you'd call it suicide
But I'm too full to swallow my pride

çaresizlik iyi şey değil sevgili dünyalılar. insan çaresiz kaldığında saçmalar, karşı tarafa tehditler savurur, gözyaşları döker, en olmayacak zayıflıklarını sergiler ama başa gelmiş başa gelmiştir. ister ağlayın ister zırlayın, ister bilekleriniz kesin terkedilmişseniz terkedilmişsinizdir. bilindiği ya da bilinmediği üzere bu aralar the police playlistlerimde sıkça dönmekte. "can't stand losing you" şarkısına da bolca gülünmekte. bu şarkı tam olarak terkedildiği için çaresizlikten ne yapacağını bilemeyen bir dünyalının trajikomik hikayesi. bu durumu çok iyi anlıyorum. hem benim başıma geldi hem de benim yüzümden başkalarının başına geldi. ben heyecanlı ve sapkın bir kişilik olduğum için aynı şarkıdaki gibi davrandım. "ben ölürsem görürsün" dedim, "ya hastalanırsam üzülmez misin?" dedim. "kendimi aşağı atıcam" dedim. dedim de dedim. tabii artık olay ile hiçbir duygusal bağı kalmayan karşı taraf öylece durdu, kılını bile kıpırdatmadı. bana da vakti zamanında bir aklı evvel "bana geri dönersen sana araba alıcam" demişti. ben de çok gülmüştüm. sanki ben de bir arabaya tav olacaktım.

velhasıl manital enfeksiyon durumlarında sağlam basabilmek çok önemli, en azından az yara alıp geçip gidebilirsiniz. eğer çaresiz bir şekilde saldırmaya başlarsanız ki buna patetik olmak deniyor, o zaman ayrıca antipatik olursunuz. işte ben bu iki durumun arasındaki farkın önemini kavramış ancak uygulamaya alamamış kendimin bilincinde bir canlıyım. daha ileriki safhalarda bir gün kademe atlayarak "canın cehenneme" safhasına geçmek arzusundayım. taa ki o gün gelene kadar umarım hep ben terkederim. ııııyyyyyyykk fenayım ayol!!

not: an itibari ile ne terkettim ne terkedildim, sadece bir şarkı dinledim. bilgilerinize!

biraz iç dökmesi

2010-09-15T10:37:00.000+03:00

oooof.. tatil sonrası iş çekilmiyor da bir de başka şeyler de istediğiniz gibi gitmezse o hiç hiç hiç çekilmiyor. 1 hafta tatile gittim ama sanki sadece 3 gün gibi geldi. kaş'ı seviyorum. kaş'taki rutinlerimi seviyorum. kaş benim eylül'de gel durumum. sabah denize gidip, akşamüstü çay bahçesinde çay içip, deja vu'da güneşi batırıp, duş alıp güzel yemekler yiyip, tekrar deja vu da bünyeyi dans ettirip her gece 2-3 de sallana sallana otele dönme işini seviyorum. 1 hafta boyunca kaş'ın sadece bu saydığım mekanlarına gidip diğer yerleri görmeden geliyorum ama bu umurumda bile olmuyor. kaş'da dejavu olmasa naapardık bilmiyorum. mavi'nin önündeki et pazarına katılmak zorunda mı kalırdık, yoksa yemek sonrası otelimize mi dönerdik?? deja vu'ya giriyoruz, anıl harika müzikler çalıyor, bizim kaprisimizi çekiyor, bazen başına ekşiyoruz; "anıl, yeah yeah yeah's den heads will roll'u çalsana, anıl pixies'den hey'i çalsana, anıl the police olur mu??" kendisi de saolsun bir dediğimizi iki etmiyor. ben nazımın geçtiği yerleri seviyorum...

her güzel şey çabuk biter... tatil de bitttiiiiiiiiiiiiiiii. şimdi istanbul'da sonbahar zamanı. şimdi konser zamanı, film zamanı, spor zamanı. söylemişmiydim çok kilo verdim ve hergün spor yapıyorum. hani böyle az yiyen gıcık kızlar vardır ya işte onlardan birine dönüştüm. bu arada sigara içmekten nikotin komasına girmem an meselesi. bugün yarın bir de gerçek bisiklet ediniyorum. sahilde hafta sonu beni yakalayana aşkolsun. hani birdenbire değişip de mesafeli bir samimiyet politikası uygulayan insanlar var ya işte onlara gıcığım. yarın akşam istanbul da fno var yani fashion's night out. isterseniz çıkıp biraz vitrin gezebilirsiniz. nişantaşı, bağdat caddesi, istinye park. bu arada mercury ödülleri bahsini kaybettim. santa bora bey kazandı. kendisini tebrik ediyorum. son günlerde hrant dink ve ponpon kızlardan dolayı ceza aldığımız için sevinçliyim en azından uzay boşluğunda kendi kendine dolanan ve içinde bir sürü badem bıyıklının bizim üzerimize oyunlar oynadığı bir uzay gemisinin içinde değil de, dışarıdan da gözlemlenebilen bir batağın içinde olduğumuzu görenler var.

ohh içimi döktüm rahatladım. sıkıldıysanız keşke okumasaydınız :)

sahilde beni yakalayııııııııııın :)

vaay vaaay vaaayyy, etkilendim

2010-09-14T00:24:00.000+03:00

MIDLAKE

KASIM DA

SALON DA

MIDLAKE

AMAN DA AMAN

MIDLAKE ŞEHRİMİZE GELİYOR!!! NE DURUYORUM OYNASAM YAAA!!

NOT: şuna bakın önümüzdeki iki ay sırasıyla; tindersticks, new model army, midlake, ed harcourt. can mı dayanır sevgili gezegen gezginleri!! sizi uyarıyorum, midlake e muhakkak gidin bakın sonra pişman olursunuz. muhteşemler!!!

thy, f..ck uuuuu!!

2010-09-13T10:45:00.000+03:00

ayy sevgili dünyalılar çok güzel bir tatilin daha sonuna gelmiş bulunmaktayız ama tatilin son günü çektiklerimizi bir biz, bir thy, bir de 4 uçak dolusu yolcu bilir. tatil konusu artık hep aynı yer, hep aynı mekanlar olduğu için detaylı olarak verilmesi gerekmeyen bir konu ancak bu thy'nin elinde oyuncak olma durumu gerçekten vahim bir konu.

bazılarının bildiği üzere biz pazar günü oy kullanmak adına, aslında akşama olan dönüş biletlerimizi 90 tl ekstra para ödeyerek öğlen 12 35 uçağına almıştık. vatani görevimizi yapabileceğimiz için çok sevinçliydik. bu görev için 1 günlük deniz sefasından elbette vazgeçebilirdik. 12 eylül sabahı kaş'tan 8 15 itibari ile tekerlekleri döndürdük. hızlı şoförümüz sayesinde 11 15 de antalya'da olduk. check in yaptırdık, birer çorba içtik. ohh keyfimize diyecek yoktu! ben plan sapığı olduğum için günün geri kalan kısmında ne gibi aksiyonlar alınacağını açıkladım. sonra uçak saati geldi. sonra bekledik. sonra ekranda "delay" yazdı. 14 35 yazdı. 2 saat rötar. olsundu dedik, yine de hızlı bir çaba ile sandığa yetişiriz dedik. sonra saat 14 35 oldu. bekledik. ekrana baktık. "delay" dedi. 15 45 dedi.yok artık dedik. hesap yaptık. sandığa yetişemez bir hale gelmiştik. tahmin edilebileceği gibi yolcular gaza geldi. thy görevlilerine bağırıldı, çağırıldı, tehdit edildi, oy sandığı istendi. ama naaaafile. biz saat 16 15 de kalkan uçağımız ile 17 10 da istanbul'a indik. sandıklar kapanmış oylar verilmişti. dün şahidim ki antalya'dan 12 den sonra kalkan 4 adet istanbul uçağı. en az 2 saat rötar yaparak kalktı, içlerinde en az 800 kişi vardı!!

ben bu bileti değiştirdiğimde bazı arkadaşlarım bana "bak görürsün thy bilerek rötar yaptırıp tatil yörelerinden gelecek olanların "hayır" oylarını bertaraf edecek" dedi. ben de yok artık dedim. bu kadarı olamaz!! ve sevgili gezegen sakinleri oldu. ben thy de hiçbri yere 4 saat rötarla uçmamıştım. dün bir ilk gerçekleşti. ben inanıyorum ki bu thy'nin başındaki hükümet görevlisinin verdiği emir ile kastiiii olarak yapılan bir şeydi. biz de kurbanları idik. bizi aptal yerine koyarak bütün gün havalimanında beklememize ve oylarımızı heba etmemize sebep olan takunyalı thy genel müdürünü buradan kınıyorum. başka da bir şey yapamıyorum. ayrıca evet verenlerde sonra ellerinden oyuncakları alındığında lütfen ağlamsınlar. kendiniz ettiniz kendiniz bulursunuz!!

küçük jestler bizi bekler yatağımızın başucunda

2010-09-03T11:36:00.001+03:00

artık bu dünyanın çivisi çıktı sevgili gezegen sakinleri!! nereye baksam herkes bir travma yaşıyor. welcome to the jungle, we've got fun and games. etrafımda ayrılmayan çift kalmadı, yeni tanıştığım insanların da muhakkak bir ilişki travması olmuş oluyor, ya da bu travma halen yaşanıyor. o eski bildik insanlar nerede diye hergün kendime soruyorum. hani mütevazi, alçak gönüllü, insani değerleri olan, karşısındakine değer veren, bir iyilik yaptığında illa da karşılık beklemeyen, kendisine yapılan bir iyilik karşısında ezilip büzülüp kendisini sorumluluk altında hissetmeyen, bu yüzden de "aman kimse bana bi iyilik yapmasın" şeklinde dolaşmayan, insanlar ile ilgili her türlü sorumluluktan kaçmayan, yüzleşen, deneyen, mücadele eden,gülen eğlenen, tahammül edebilen, şans veren... arkadaş muhabbetlerinin son zamanlardaki sıcak konusu bu. benim hatırladığım kadarı ile bu tür bir hayatın yaşandığı en son yer ankara'ydı ve ben de çok küçüktüm. şimdi devir çarpışan egoların, kalkanların arkasındaki ruhların devri!!

benim tercihim "eskisi gibi olanlardan yana". bir de dileğim o ki herkes birbirine küçük jestler yapsın. buna üşenmesin, kendini gereksiz fedakarlıklar yapıyor sanmasın. karşınızdaki size bunu yapmıyor ise siz ona bunu öğretin. bunun korkacak bir yanı yok. karşınızdakileri mutlu etmenin gocunması da yok. bu hayatta ben şunu öğrenmeye çalışıyorum ki; küçük şeylerden mutlu olmak gerekir. bir jest, bin liraya bedeldir :)

not: kopuk bir bağlamda afırdığım sözler olduğunun farkındayım ama bugün de ruh halim böyle. bu ruh halimde bazen can sıkıyor. bir en aşağı bir en yukarı. i m going on a roller coaster everyday, allah sizi inandırsın!!

notnot: iflah olmaz bir hayalperest olduğumu aklınızdan geçiriyorsanız ben hemen söyliyeyim; biliyorum!!

eylülüülülülülülüüülü

2010-09-01T15:45:00.000+03:00

harika!!! işte sonbaharın ilk günü tam tamına kendine yakışır bir şekilde geldi, hava amma da serinledi!!! 2 aydır ayağıma etekten başka bir şey geçirmezken, bu sabah çok çok özlediğim kot pantolonlarımdan birini giydim ve kendimi süper hissettim. tabiiki bulutlar güneşi sakladığı için hava kapandı ve tabiiki bu sebeple içimi bir hüzün kapladı ve tabiiki yazın bitmiş olması hem de nasıl geçtiğini bile anlamadan çok sevindirici olmadı... ama life is life, eğer mevsimler bunu gerektiriyor ise buna katlanmaya hazırım.

eylül 12 ayın içinde gerçekten özel bir yere sahip; tekrardan merserize kazakların giyilmesi, tüylerin ürpermesi, yağmurda sinemalara gitmek, konserlerin başlaması, trip günleri ve tabiiki kaş tatili. seviyorum eylül'ü mesela ekim den daha çok...

susan miller'ı biliyor musunuz? son zamanların favori astroloğu, ben de yeni öğrendim. bugün eylül için burç analizim çıktı ve ben de susan'ın söylediği şeyleri ajandama not aldım. eğer gerçekten çıkarsa buraya da yazacağım. mesela eylül kariyer açısından benim için iyi olacakmış, bir çok romantik gece yaşanacakmış. şu an ki durumuma baktığımda eylül çok çok önemli şeylere gebe ve sevgili dünyalılar umarım herşey istediğim gibi olur!! daha somut şeylerden bahsedecek olursam da bu eylül;

* haftaya kaş'tayım, deniz, güneş, arkadaşlar, yemekler, dinlence ve beklemece ile geçecek bir hafta olacak

* sonra aramızda kalsın çok kilo verdim, 3 daha vericem ve bu da eylül ayı içinde olacak

* 7 eylül de mercury ödülleri sahiplerini bulacak bakalım bahiste kim kazanacak??

* haberlerin en en en güzeli 21 eylül de tindersticks konserinde olucam (inşllh) ve hatta belki de 20 eylül'de de!! sabırsızlıkla bekliyorum, jismjismjism

* 12 eylül'de ak koyun kara koyun belli olacak ya da aslında herşey aynı şekilde devam edecek. yaptığım bir salaklık sebebi ile ben "HAAAAAAAAAYYYYYYYIIIIIIIIIIIIR" diyemiyeceğim, noolur siz diyin benim yerime de diyin!!!

işte eylülülüülülülülül de böyle bir ayımız. herkesin ki gönlüne göre geçsin. evrene sesleniyorum; pliiiiiiiz :)

sizlere son zamanlarımın en favori şarkısı ile veda ediyorum. tam bir .......... şarkısı!!

radikal

2010-08-31T10:49:00.000+03:00

sevdim mi tam severim durumları sebebi ile sevdiğim herşeye deli gibi tutunmamın sonucunda, onları kaydettiğimde doğal olarak feci travmalar yaşıyorum. zaten travması bol bir insanım, bir de bu yeni eklenenler olmasa olmaz mı sevgili evren? 

ben düzenli olarak gazete okuyan bir kişiliğim. her sabah radikal'i okumazsm o günüm iyi geçmez. zaten ritüel takıntım da olduğu için bu durumu kendimce açıklayabiliyorum. öyle internetten filan da değil, ellerimi boyayan gazete kağıdını hissetmem gerekir. kaç yıl önceydi bilmiyorum ama bu gazete okuma alışkanlığı yeni yüzyıl ile başlamıştı. ona da radikal'e davrandığım gibi davranyordum. sonra bir gün geldi ve "yeni yüzyıl" "yeni binyıl" oldu. sonra da ben ondan vazgeçtim.

bugün radikal'in kuruluşundan beri genel yayın yönetmeni olan ismet berkan radikal'e veda etti. neden mi? çünkü radikal referans ile birleşiyor ve başına da eyüp can geçiyor. hali ile gazetenin bir çok çalışanı ve gidişatı da değişecektir. eminim radikal'i sevmeyen, yeteri kadar radikal olmadığını söyleyen bir çok kişi vardır, bu doğru da olabilir ama ben en çok kültür ve sanata ayrılan yerin 2 sayfa olması ve "kitap", "cumartesi" ve "iki" ekleri sebebi ile gazetemi seviyorum. yeni dönem de neler olucak merak ediyorum, eminim elif şafak haberleri artacaktır!!

velhasıl sevgili dünyalılar, önyargılı olmak istemiyorum ama geçmiş tecrübelerime göre belki de kendime yeni bir gazete bulmam gerekebilir ki bu da hangisi olur bilemiyorum. bugün üzgünüm, çünkü ne geliyor bilmiyorum, yarın göreceğiz bakalım radikal hangi şekilde posta kutuma düşecek.

ben gitmiyorum, üzülmüyorum da!

2010-08-30T10:06:00.000+03:00

daha ne kadar susabilirim. işte bir şeyler karalamanın vakti geldi de geçiyor bile. bilindiği gibi haftaya pazartesi bu koordinatlarda u2 konseri gerçekleşecek. dev konser, kocaman konser, bol tırlı, bol görselli, bol şatafatlı konser. ayrıca bol paralı, bol reklamlı, bol seyircili konser. ben bu hayatta defalarca kez konserlere göre tatil planı yapan birisi olarak, bu sefer u2 geliyor diye kaş'a gidiyorum. yok yok o kadar da değil ama ben haftaya kaş'ta olacağım. u2 konseri için herhangi bir plan değişikliği yapmadım. daha u2'nun istanbul'a geleceği açıklandığında demiştim kendimce; u2 benim için eskilerde kaldı, sunday bloody sunday'lerde kaldı diye. dünyanın en çok para kazanan grubunun bana bundan sonra bir hayrı olmaz diye düşündüm, tabii bu arada snow petrol'u de feda ettim ama nasıl olsa onları bir yerlerde seyrederim dedim. sadece müziği ön planda olduğu bir salonda belki... işte u2 konseri benim için böyle.

size çok çok tavsiye ederim ki 29.8.10 tarihli radikal iki'de yer alan mert emcan'ın "belki şehre u2 gelir" başlıklı yazısını okuyunuz. işte tam da u2 konseri mert emcan'ın yazdığı gibidir (bence). son cümle şöyle;" ... ama hala bütün bu hikayede bir şey ısrarla eksik kalacak. evet bildiniz;müzik."

not: maalesef yazının linkini veremiyorum çünkü radikal gazetesi birleşmenin telaşı içinde henüz 29.8.10 tarihli iki ekini internet sitesine koymuş değil!! onlar koyunca ben de link vericem.

2010-08-27T16:45:00.000+03:00

hiç keyfim yok be sevgili dünyalılar. yazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorumyazamıyorum

tek söyliyceğim şey bruce'dan olabilir, o da şu olabilir!!

tell me what I see

when I look into your eyes

is it you baby or just a briliant disguise???

patron ne derse doğru der!!

dediğimi yap, yaptığımı yapma!!

2010-08-26T10:15:00.000+03:00

estetik kaygısı deyip de cır cır dır dır konuştuktan sonra, son zamanlarda hangi manyaklıklar peşinde olduğumu söylemeden edemeyeceğim. öncelikle yaklaşık 2.5 haftadır karnım bir an için bile olsun doymadı. sonunda 5 kg verdim, sonra hadi bir adım daha atayım ve spora da başlayım demez miyim. hemen tenis hocası aktive edildi. eve bir bisiklet alındı ve "sapkın zihniyetlerin takıntılı halleri " adlı kısa dizi yayına girmiş bulundu. aslında herkesin de bildiği gibi herşey zihinde bitiyor. ben ona "yeme" dedim o yemedi, "spor yap" dedim spora başladı. allah sizi inandırsın dün akşam kebapçıda yenen bir yemekte önümden etler, pideler, tatlılar, dondurmalar geçip gitti ve ben hiçbirine yüz vermedim, ama öyle içim giderek değil, gerçekten hiç içim istemeyerek. klişelere referans yapmak gerekirse, isteyince oluyor diyebilir miyiz? valla bazen oluyor bazen de olmuyor. tamamen çevre şartları ile de ilgili bir durum.bayramda bir hafta kaş'ta olacağım ve plajlarda aç aç salınacağım. benden size tavsiye ne isterseniz onu yapın :)

sapkın zihniyet notu: geçen akşam o 2 şişe şarabı içmiycektik, şimdi onların kalorisini ben atana kadar 2 saat daha fazla bisiklet çevirmeliyim!!

estetik kaygısı

2010-08-24T10:08:00.000+03:00

estetik kaygısı aldı başını gitti, eğer yetişemediyseniz geçmiş olsun! eyy erkekler, kadınlar üzerinde yarattığınız baskının farkında mısınız? eğer ince bir beden, bakımlı tırnaklar, silikonlu göğüsler, botokslanmış gözler, fondotenli yüzler, yapılı saçlar ve topuklu ayakkabılara haiz iseniz o zaman en makbül kadınsınız (şehirler için konuşuyorum). üstüne üstlük medyada ve sosyal paylaşım alanlarında da dayatılan formül bu!! sanki çoğu erkek artık kadınların akıllı, sevgi dolu, eğlenceli, anlayışlı, donanımlı olduğuna bakmıyor da varsa yoksa estetik kaygıları...

ben kendi adıma kendimde güzel bulduğum şeyleri yapmaya devam ediyorum. gerektiğinde mavi oje sürüp, gerektiğinde topuklu ayakkabı giyiyorum. ruhumdan önce bedenime bakan erkeklerden uzak durmak istiyorum. ilk görüşte aşk değil ama konuştukça aşık olmak istiyorum. bana klişelerden bahsetmeyenler ile zaman geçirmek, kıyafetimi gönlüme göre giyip, farklı olduğumda yadırganmamak istiyorum. her zaman saçım güzel, yüzüm renkli olsun istiyorum ama asla saçımı sarıya boyatmak istemiyorum. kendime bakıp bana verilenlerin kıymetini bilmek istiyorum. gözlerimin yanındaki kaz ayaklarına bayılıyorum. hepsi süs bebeği olmadığımı, gerçekten bu dünyadaki varlığımı gösteriyor.

velhasıl sevgili dünyalılar, benden daha çok kitap okumamı, daha çok film seyretmemi, daha fazla seyahat etmemi, daha fazla konsere gitmemi, daha fazla dinlememi isteyenlere kapılmak istiyorum.

bu da nereden çıktı derseniz ki bence son günlerdeki modum sebebi ile demezsiniz :) etrafa bakıyorum da bir estetik ameliyatı furyasıdır gidiyor, tüm kadınlar hali ile genç görünmek istiyor, rekabet yaman tabii, bunun yanında erkekler de bu duruma bir "dur" demiyor, ama kendilerini ne kadar geliştirmeye çalışıyorlar bu da ayrı bir konu!!

buradan tüm cinslere sesleniyorum, güzellik iyi bir şeydir de abartmamak lazım. ayol herşey tadında güzel!!

örnek: bu minvalde geçen kış vaktı geçmişte uzun süre birlikte olduğum bir kişi bana "neden herkes gibi giyinmiyorsun?" dedi mesela. düşündüm de onca süre anlaşılamamışım meğersem.

2010-08-23T16:18:00.000+03:00

dans edesim var
deli gibi

bir de diyesim var;

eğer herşeyin bir sebebi varsa

işte karşılaşmamızın da bir sebebi var

hello

hello again

klişeler dünyasına hoşgeldiniz.

2010-08-20T16:10:00.000+03:00

hooooooop. yine haftasonu. ayol zaman su gibi akıp gidiyordu da biz hala öyle mi oldu böyle mi oldu, şimdi ne dedi, şimdi ne yaptı, hava ısındı, hava soğudu geyikleri ile uğraşıyoruz. bir de klişeler ile... düşündüm taşındım hazır bir klişeler haftasını daha geride bırakıyorken aklıma gelen ya da bizzat şahsıma söylenmiş yadyadayada arkadaşlarıma söylenmiş, ya da arkadaşlarımın söylediği klişeleri bir çatıda toplayım istedim;

* sen çok iyisin, ben sana layık değilim

* sen çok harikasın, ama benim için doğru zaman değil

* sen o kadar değerlisin ki sevgili olup da seni harcayacağıma seninle dost olmayı tercih ederim

* her ilişki mutlaka sonlanır

* seninle sevişmeyi çok isterdim ama çok başım ağrıyor

* sen süpersin, ben seni üzerim

off filanda falanda, neden kimse dürüst olamıyor ben bunu anlamıyorum. canım istemiyorsa canım istemiyor, içim çekmiyorsa içim çekmiyor, beğenmiyorsam beğenmiyorum, sevmediysem sevmiyorum. ben böyle pat diye bomba gibi düşecek ama dürüst olacak söylemlerden yanayım. lastik patladı şoför atladı ddıdıdıdı bıdıbıdıbıdı lar sanki çok mu inandırıcı?? bugünü "dünya klişeleri bir kenara bırakma" günü ilan etmek istiyorum. bunu ispatlamak için de "başım ağrıyor" klişesini sözlüğümden kaldırıyorum. hadi şimdi siz de bir tane seçin!!

not: bu herhangi bir kişiye gönderme yapan bir post değil, hem kadın hem de erkeklerin genel olarak başvurduğu klişelerin yazılı hale gelmesidir. pliiiiz don t take it personally or take it or leave it.

notnot: aklınıza gelen klişeleri isterseniz siz de yazın. sözlüğümüz genişlemiş olur ve de bu klişeleri duyduğumuzda ona göre tedbirlerimizi alırız.

notnotnot: bu arada bir ipucu, hiçbir kız "iyi" olmayı istemez. bakınız eternal sunshine of the spotless mind'da geçen diyoloğa;

 
CLEMENTINE What is nice, anyway?  I mean, besides an
 adjective?  I guess it can be an adverb,
 sort of.

CLEMENTINE (CONT'D) It doesn't reveal anything.  Nice is
 pandering.  Cowardly.

CLEMENTINE (CONT'D) And life is more interesting than that.
 Or should be.  Jesus God, I hope it is...
 someday.
  
CLEMENTINE (CONT'D) I don't need nice.  I don't need myself
 to be it and I don't need anyone else to
 be it at me.

infected souls, infected bodies

2010-08-19T09:13:00.000+03:00

ingilizce başlık için kusura bakmayın. insan vücudunun garipliğini anlatmak için sanki ingilizce konuşsam daha etkili olacak gibi geldi. herkes bilir ruhsal sıkıntılar illa da bedeninizin bir yerinden çıkar. o sırada zayıf olan bir yerinden... mesela benim uzun yıllar önce bir panik hastasına dönüşmemde emeği geçen o zaman ki patronuma buradan bir selam göndermeliyim. işimden o kadar hoşlaşmıyordum ki, bu nefret o sırada zayıf düşen kafa sigortalarıma yansımış ve ben sürekli başı dönen, ayakta duramayan, yalnız kalamayan bir insan haline dönüşmüştüm. diyeceğim o ki ruh ve beden ilişkisi çok çetrefilli bir konu. daha geçen gün geçirdiğim şok üzerine hastalanan ruhum, dudaklarım vasıtası ile ağlamaya başladı. şu an beni görseniz, buna pişman olabilirsiniz. zaten bir düşünsenize bedenimizin içine hapsolmuş ruhumuzun durumu gerçekten içler acısı. kendi kendine sevinemez, kendi kendine üzülemez, kendi kendine ağlayamaz. bunların hepsi için bedenimizi kullanmak zorunda... işte benim ruhum da şu an dudaklarım üzerinde geziniyor, duvarlara vuruyor, koşuyor, bağırıyor ve ben de sabırla bekliyorum sakinleşsin, içini döksün diye... ayrıca ruhuma hep sormak istediğim bir konu var; ey ruhh :) seçme şansın olsaydı sen hangi bedende olmak isterdin?? bu konuya da bir sonraki post da değinicem. şimdi doktora gitmem gerekiyor !! bu dünya zor bir dünya sevgili dünyalılar ve ben de ona alışamadım.

2010-08-18T09:30:00.000+03:00

lütfen bir gün biri beni şaşırtsın.

mor

2010-08-17T11:40:00.000+03:00

ah ah ah sevgili dünyalılar, yazamıyorum yazamıyorum... bir heyecan tufanıdır gidiyor. ülkemizdeki şu nazar olayına hastayım. insanlar o kadar kötüye göre programlanmış ki, iyi bir şeyler olunca hep aman "nazar değer" diye bizleri korku basmış. hal böyle olunca en zaman güzel şeyler olsa içimde bir ses sürekli bana "aman çok sevinme, aman çok düşünme, aman kötüye de hazırlıklı ol" şeklinde uyarı mesajları gönderiyor. dolayısıyla da her bir gün "acaba??" yı yaşayarak gidiyorum. bir de böyle durumların "kimseye söyleme" halleri var. aman kimselere bir şeyler söyleme, anlatma, paylaşma. aaaaaaaay ee ne biçim dünya burası, başlıycam nazarına da gözüne de diyeceğim olucak biticek. ben evrene mesajlarımı gönderiyorum artık onları dikkate almak almamak ona kalmış.

not: öyle bir durumdayım ki, sabah kalk the national akşam yat the national. bu sebeple size oradan bir şarkı gönderiyorum... şöyle içinize çekesiniz, iliklerinizde hissedesiniz.

Anyone's Ghost (live at Castle Rock Session by Pitchfork.tv) - The National from Liliana Coimbra on Vimeo.

13.cuma'da yapılması gereken şeyler

2010-08-13T16:29:00.000+03:00

1- sabah kalkmadan önce 13 kez yatakta dönmek- durmak

2- evden çıkmadan önce 13 kez aynaya bakarak elbiselerinizi kontrol etmek

3- işe gelinceye kadar 13 kez lemonworld dinlemek

4- iş yerinde cuma'nın da verdiği rehavet ile 13 kez facebook, 13 kez twitter, 13 kez blogger refresh etmek

5- cep telefonundan 13 kez arama yapmak ve 13 tane de arama gelmesini beklemek

6- 13 bardak su içmek

7- 13 kez tuvalete gitmek

8- 13 kişiye mail atarak "bu mesajı 13 kişiye gönderirseniz akşama öpüşüceksiniz" demek

9- 13 adet badem+ceviz+yaban mersini yemek

10- 13 tek sigara içmek

11- eve dönüşte 13 kere lemonworld dinlemek

12- içinden 13'e kadar saymak

13- gece olunca 13 kere sevdiğiniz bir aktiviteye tekrarlamak ve mışıl mışıl uyumak (yapamıyorsanız zorlamayın, bu madde için mazeret kabulü bulunmaktadır)

işte eğer bunları yaparsanız 13.cuma'nın lanetinden kurtulursunuz, yapmazsanız 13 erenler sizi bulup kanınızı emicek. benden söylemesi...

dooo, dooo, doooo, dooooo

2010-08-13T10:34:00.001+03:00

hani bazen bir arkadaşınızın ya da arkadaşınızın arkadaşının şehir dışındaki, doğa ile iç içe olan evine gidersiniz. şehirden o kadar sıkılmışsınızdır ki burası ilaç gibi gelir. belki de aslında ev sahibi çok yakınınz değildir ama keşke bir neden olsa da akşam burada kalabilsem dersiniz. hatta ev sahipleri mayolarını giyip göle-denize gitsinler ama ben burada bu huzurun içinde kalakalayım. hatta ölsem bile olur, şu hamakta sallana sallana kendimden geçeyim dersiniz. sonra duu duuu duu duuuu duuuuuu dersiniz. işte lemonworld'de öyle bir şey. limondünyada yaşayan iki kız kardeşe misafir giden matt berninger'in hikayesi.

duduududududududuududududududuududududududududududuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

şahane!

2010-08-12T09:43:00.000+03:00

içinizde kelebekler uçuşmaya başladı mı bilinizki

başınız beladaaaaaaaaaaaaaaaaa

(ya bu -ki - eki ne biçim ektir çözemedim gitti)

31 şarkı'nın listesi hem de müzikli!!

2010-08-10T14:03:00.003+03:00

işte bu kıyağımı kimse unutmasın, hele ki nick hornby hayranları hiç unutmasın. bakın mesela diyelim ki 31 şarkı kitabını elinize aldınız, okumaya başladınız. kitapta yazan şarkıları merak ediyor, herbir şarkıya ait hikayeyi okurken şarkıyı da dinlemek istiyorsunuz. yani ben öyle istiyorum. bu sebeple açıyorsunuz burayı, basıyorsunuz play'e, dinliyorsunuz. hayatı kolaylaştıran nöbetçi blogcunuz indis size bu hizmeti sunuyor. daha ne duruyorsunuz, basın play'e bakın keyfinize. filan da falan da filan. ne istiyorsanız onu yapun ama olurda bir gün sizde severseniz, ayyy yok yok olur da bir gün siz de özlerseniz, ayy o da diil olur da bir gün siz de okumaya karar verirseniz. aha da iste burada liste çalınmayı bekler şekilde duruyor. bilginize sevgili dünyalılar ve de dünyamızdan yüzlerce ışık uzaklıktaki uzaylılar. reverans!

not: sevgili gezginler, bu liste daha önce santa_bora fm'de yayınlanmıştır ama ben uyumuşumdur. kopya çekmedim ama unuttum :) özür özür.

ince deri

2010-08-09T21:37:00.000+03:00

insan unutuyor. mu ? yoksa sadece zaman birşeylerin üstünü mü örtüyor?

dünyadaki varlığımız süresince sayısız şey yaşıyoruz. ve zamanı geldiğinde ya da zamansız olarak yaşadıklarımızın üstü ince bir deri ile kaplanarak geride kalıyor. yaşananları unutmak diye bir şey var mı bilmiyorum ama bana daha çok geride bırakmak diye bir şey var gibi geliyor. bir şarkı, bir fotoğraf, bir mekan, bir kıyafet, bir şehir geride kalanları getirmeye yetiyorda artıyor bile. bazıları depderin yaralar açmış olduğundan herhangi bir etken ile canlandıklarında, gözümde iki damla yaş olarak beliriyor, bazılarına gülüp geçiyor, bazılarını ise irkilenerek geri gönderiyorum, ama hepsi aslında ruhuma irili ufaklı dövmeler yapmış oluyor. aslında hiç oradan silinmiyor. değişmem de zor kabullenmem de... canımsın, cicimsin, biriciğimsin derken birdenbire "alo" bile demez olunuyor. yediğin, içtiğin ayrı gitmezken birdenbire nerede yaşadığı ne yaptığı bilinmez oluyor. hal böyle olunca hiçbirşeye değer vermemek, bağlanmamak, kalbini dinlememek de bir seçenek olarak beliriyor. ardından "hiçbir şeyden pişman olma" klişesi akla geliyor. iyi ama nasıl pişman olmazsın? eğer ruhunuzdaki o dövmeler sürekli acı veriyor ve kendini hatırlatıyorsa... bir yerlerden, uzaklardan bakıp da gözünüzde yaşlar beliriyorsa nasıl olurda pişman olmazsınız? yaşananlardan değil ama yaptıklarınızdan, söylediklerinizden, varılan sonuçtan...

şimdi oturup da geçmişe baktığımda bugünler ile ilgili yaptığımız şakaların gerçek olduğunu görmek ne kadar acı verse de, şimdinin içindeyken, o zamanlarda olanlar acaba gerçekten yaşanmış mıydı diye düşünmeden edemiyorum.

aklımda bir kaç şarkı var ama içimden söyleyeceğim. hani içinde beni unutmalar olan. zaman ince bir deri kaplamak için bir ilaç ama asla unutturmak için bir reçete değil. esasen herşey hep orada kalıyor.

çok bilmiş blogcular için kompozisyon sorusu

2010-08-06T08:58:00.002+03:00

neden

31 şarkı

inception

the black keys

dukan diyeti

dini bütün

sonbahar

tindersticks

hüzün

new model army

doyumsuz

saçmalık

dünyalı

nem

atlantis

yunus

patrick duffy

mirel matyu

biz birlikte güçlüyüz

ihihihihiihiii

ey çok bilmiş blogcu, yukarıdaki kelimeleri bir paragraf içinde kullanınız.

hmmmm. neden ? mesela sadece neden desem zaten aslında başka bir şey dememe gerek yoktur. özellikle de burada yaşarken hiç yoktur. bu aralar ülkede olup biten tüm abukluklara karşı neden sorusunu soruyorum. kendim için konuşayım çünkü bazılarınızı tanıyorum ve bazılarınızı tanımıyorum. ben kendim için bu kadar çabalarken, hep iyi hep iyi olsun derken, gelişirken, akıllanırken, güzelleşirken, neden hak etmediğim birileri tarafından yönetiliyorum? neden takdir ettiyim, desteklediğim, gurur duyduğum insanlar yerine kusasım geliyor? tüm dertlerimi, sevinçlerimi şarkılarda bulmak zorunda mıyım? eğer bir kitap yazsaydım bu şarkılar üzerinden olur. bilen bilir, ben böyle bir şey istiyorum diye bana bülent somay'ın kitabını alanlar olmuştu. işte ben kös kös oturup sadece istemekle kalayım, sevdiğimiz kişilik nick hornby konuları sevdiği şarkılara bağlayan bir kitap yazmış, kitap da türkçe'ye çevrilmiş. 31 şarkı. acaba türk okuyuculara bir mesaj mı vermek istiyor? bırakın tek kişi takılmayı çift olun mu diyor?? hemen alayım dedim ve aldım. son zamanlarda korkuyorum ki eğer inception'u seyretmezsem beni dövecekler, seyredeceğim tabii de nedense yaz vakti ben sinema salonuna giremiyorum. ters geliyor. halbuki biliyor musunuz amerika'da en çok yazın sinemaya gidiyorlarmış, çünkü en serin yer orası!!!! amerikalilara kim aptal diyorsa bir adım öne çıksın, bakalım buna ne diyceksiniz?? ben sinema ya da dvd seyredemeyerek geçen günlerimi maksimum hızda müzik dinleyerek geçirmekteyim. son favorilerim the black keys. son zamanlarda ben amerikalı grupları gönül verdim. hatırlayalım gönül bu ota da boka da konuyor ama hep mi boka konar, bunu da kendim için kınıyorum. bu aralar bu aralar demişken, çantamda sürekli olarak taşıdığım kitap ne? dukan diyeti... melek yüzlü dr.dukan biz dünyalılar için yeni bir diyet formülü geliştirmiş. aklıma yattı. haftasonu şu düğün dernek olaylarını bitiriyim pazartesi hemencecik başlıycam. vallahi yaa, jiddiyim. bu arada eğer amcanız, dayınız varsa haber verin, ülkemize dini bütün, namazında niyazında, nur yüzlü bir komutan lazım, bari pozisyon yabancıya gitmesin. oydu buydu derken ağustos ayını da hızlıca tüketmeye başladım. zaten yazdan da bir şey anlamadım. bari sonbahar gelsin de kulaklarımız şenlensin, ruhumuz sonbahar moduna girsin. tindersticks biletlerim cepte, damardan hüzün almayı bekliyorum. bir de new model army var. aman bu sefer erken gideyim yoksa ghetto da vestiyer sorumlusu ile birlikte "everything is beautiful, cause everything is dying" diye bağırmak zorunda kalabilirim. doyumsuz dünyalıların, düşük çenelerine kurban giderek saçmalamalarını görmek istiyorsanız doğru yerdesiniz. aman orada kalın! zaten nereye gideceksiniz ki, bu sıcakta, atlantis e mi?? aramızda kalsın benim ellerimde perdeler oluşmaya başladı, havanın içindeki nem oranı hepimizi atlantisli yapacak. şöyle yunus gibi deniz dibinde aşağı yukarı yüzeriz, harika olmaz mı? istanbul nemler altında kalmış olur, adı atlantis olur. dallas ın bobi si yani patrick duffy (dizideki ismini bilene teşekkür edicem) mirel matyu ile konsere gelir. tbiletler 2 günde "sold out" olur. together we are strooonggg adlı şarkıyı söylerler. bizde perdeli ellerimizi tutuşur, yunuslar gibi iiiiihiiihiihiiii sesleri çıkarırız. müthiş!! hayal dünyamda kayboldum bilee.

2010-08-05T08:37:00.000+03:00

tied

tooooooooo

tight

bekarlığa veda, evliliğe merhaba, özgürlüğe ......... ???

2010-08-03T13:50:00.000+03:00

yakın geçmişten bugüne bekarlığa veda partileri hem kızlar hem de erkekler arasında oldukça popüler bir etkinlik haline geldi. eskiden bu kutlamayı genelde erkekler yaparken şimdi kızlar erkekleri geçti. her türlü ince detayı düşünülmüş bekarlığa veda partileri düzenleyip erkekleri kıskandırıyorlar. 

benim derdim kimin nasıl partilediği değil de, benim derdim acaba bu partilerde bir dilemmmmmaa var mı yok mu bunu anlayabilmek, zira "veda" genelde istenmeyen bir durumdur, sanki kendi isteğinle oluşmaz da böyle boynu bükük olarak gidilir gibi, sanki elde olmayan sebeplerden dolayı hoşçakal dersiniz... yani o zaman bekarlığa veda ederken bu durum bir hüzün içerir mi? eğer içerirse dans etmeler, eğlenmeler, şarkı söylemeler, sarhoş olmalar neyin nesidir? ee aslında kendi rızamız ile de evleniyorsak o zaman "bekarlığa veda" demek neden?? "evliliğe merhaba" desek daha yerinde olmaz mı?? nihayetinde sevdiğimiz birisi ile hayatımızı birleştiriyoruz, arkadaşlarımız ile gülüp eğleniyor, felekten bir gece çalıyoruz.

aslında bu partilerde vahim olan bir şey var o da erkek/kadın striptizci ya da dansöz çağırmak. işte burada bence iş biraz değişiyor. evlendikten sonra artık sadece partnerini striptiz yaparken görebilecek çiftler "yahu hazır evlenmeden ben bir çıplak daha göreyim de ondan sonra bu defteri kapatayım" moduna geçip, parti gecesinde ne görsem kardır mı diyorlar??!!! off bu da çaresizce bir durum değil mi sevgili sevgililer?? tutsaklık mı bekleyen insanları, yoksunluk mu??

sonuçta diyeceğim o ki, herşey sonunda özgürlüğe omuz vuruyor. evlilik özgürlüğü engeller mi? aslında neden engellesin? istediğin işi yapabilirsin değil mi? istediğin yerde yemek yer, istediğin filme gider, istediğin kıyafeti alırsın değil mi?? ee istediğin tatile gider, istediğin sporu yapar, istediğin zaman uyursun değil mi?? bunların hepsini yaparsın, bazen yalnız yaparsın bazen iki kişi yaparsın... o zaman aslında hayatta var olan bir çok şeyi yaparsın. hayatta sadece bir şeyi yapamazsın, o da başka birisini beğenemez, başka birisi ile beraber olamazsın! evliliğin en can alıcı söylemi olan "özgür olamamak" demek ki aslında sadece bir tek konudan ibarettir.

peki soruyorum, evlisiniz, istediğiniz hiçbir şeyi yapamıyorsunuz ama başkaları ile birlikte olabiliyorsunuz, o zaman özgür müsünüz???

haydi hop, kırmızı top, sarsıcı konular bunlar, kafa karıştıran, ortalık bulandıran, hayatın özü, yaşamın tözü.

not that I'm against anything, it's that I'm confused about everything.

WRAAAAAAAAAAWWW!! ağustos

2010-08-02T00:23:00.000+03:00

aslanların ayı geldi çattı böylelikle aylarca ve mevsimlerce beklediğimiz yazın da son ayına girmiş bulunuyoruz!! yine yaz çabuk geçti ama bu yaz daha da bir garip geçiyor, ağustos geldi ama ben hala yaz moduna gelemedim. bu ay bizleri neler bekliyor ya da en azından beni ne bekliyor diye sorduğumda hiçbir şeyin beklemiyor olduğunu görmüş bulunuyorum. bu ayın en önemli etkinliği oruç tutanlar için ramazan herhalde, bu vesile ile yurdumuzda bakalm yemek yedi diye kimler hayatlarına veda edip, kimler taciz edilecek... bir de iftarın akşam 9 lara denk geldiğini düşünürsek %90'larda olan asabiyet sınırının %100'lere çıkması oldukça doğal bir durum olacak. hala bir yaz ayında olmamıza rağmen bu ay falımda herhangi bir deniz seyahati gözükmüyor, ayrıca herhangi bir konser monserde yok!! anlıycaanız bu ay sıcak mı sıcak durgun mu durgun olacağa benziyor. herşeye rağmen 1 ağustos günü oldukça verimli geçti çünkü bir dizi tüketim olayına girdim. bir sürü bir sürü kitap alıp günün sonunu da bir fleetwoodmac plağı ile taçlandırdım!günün özlü sözü;

tüketiyorum öyleyse varım!!

not: bugün tv'de avrupa atletizm şampiyonasına denk geldim ve meğersem tam 1 sene olmuş bunları burada konuşalı, yine friedrich yine vlasic vardı. friedrich çok "cool"du ama 2. oldu. türkler 5000 metrede 1.ve 2.oldu. yani aslında afrikalılar. acaba bu şampiyonalarda türkiyeyi bilmeyenler burada zencilerin yaşadığını düşünüyor mudur? yani topu topu aslnda bir elin parmağı kadar ya hani.. bu komiğime gidiyor sevgili gezegen sakinleri kusura bakmayın! neyse diyeceğim o ki zaman epey hızlı geçmekte.

not: tango in the night ne de harika bir albümdür, ona sahip değilseniz şiddet ile tavsiye ederim.

evrenimdeki su baloncukları

2010-07-30T15:10:00.000+03:00

işte işte yine cuma. ne durumdasınız? ben büyük büyük balonlar yapıp onları sizlere doğru üfleme modundayım. koca koca kocaman balonları gidebildikleri yere kadar kovalama modundayım. asla ufacık bir parmak dokunuşu ile onları patlatmıycam çünkü oyun bozanlığı hiç sevmiyorum.

ufak ufak bi şiler diyim mi?? (bu aralar çeneme vurdu farkındayım)

- o kadar o kadar o kadar çok değer verdiğiniz insanların sizi ufacık bir açıklama bile yapmaksızın öylece çekip gitmeleri sonra kendi istedikleri gibi geri gelmeleri nedir allahaşkına? hiç hoşlanmıyorum bu tavırlardan ve onları büyük baloncuklarımın birinin içinde uzaya doğru yolluyorum. çaççaçav

- bu akşam son dönem virüs şeklinde tüm kızlara yayılan bekarlığa veda partilerinden birine gidiyorum, hem de gece konaklamalı ertesi gün yüzmeli. bekarlığa veda ve türkçesinin ne olduğunu bile bilmediğim "baby shower" işleri amerika'dan bize bulaştı ve ben bu konulardaki görüşlerimi sonra kulağınıza söyliyeyim zira etrafta çok fazla bu işlere bulaşmış insan var!! ama haftaya bekar kızlarımızdan birini büyük bir su baloncuğuna koyarak arkasından su dökücez ve balonunun hiç patlamamasını diliyeceğiz (oooff offf metafora bak)

- londra seyahatimde neler yaptığımı anlatmadım ama şunu söylemeliyim ki 10 pound'a 2 cd kampanyasından çantayı doldurdum. hem de öyle eski cd filan değil. kasabian, kings of leon, paloma faith, the police (2 cd toplama), the boat that rocked sound track, amy macdonald, the courteneers, snow petrol (2 cd toplama) filanda falan.. nihayet bunları bugün i tunes baloncuğuna koydum, dinlenmeyi bekliyorlar, heyecan tufanı!!

- sahilde kafkayı okumamın zamanı gelmişti, bu yüzden 600 sayfa filan demeden londra bavuluna koymuştum, çok azimli bir insan olduğumdan yolculuk boyunca okudum okudum okudum ve allahın işine bakın ki son bölümü de british airways in londra- istanbul seferinde tamamlayarak kendimce çok anlamlı bir iş yaptım. buradan murakami'ye diyeceğim o ki "harikasın, canım benim, sen ne akıllı bir caponsun ama lütfen bir de metafor sözlüğü bastır". canım çıktı ayol bu ne o ne şu ne demekten!! neyse sahilde kafka kendi balonunda ilerleye dursun ben o gazla hemen yaban koyununun izinde balonunu gökyüzüne göndermeye hazırlanmayayım mı??? vallahi de billahi de tellahi de!!

ingiltere'de tarot falı baktırdım, kartlarımda ne çıktı biliyor musunuz? hepsini söyliyemem ama ağustos iyi bir ay olacakmış, kafamdaki herbir derdi tasayı bir kenara bırakacakmışım, acaba sevgili dünyalılar bu baloncuk işi oradan mı geldi benim aklıma??? koy balona gönder gitsin!!! olabilir valaha, hani bazı insanlar var "bunun başına gelmesinin mutlaka bir sebebi var, şununla tanışmanın mutlaka bir nedeni var, oraya gitmen sana bir mesaj" diyerek, bu evren durumlarına jiddi jiddi inanıyorlar. ben naapsam?? inansam mı??? inanmasam mı?? evren??? evreeennnn?? gerçekten bizi duyabiliyor musun????? huuuuuuuuuuuuuuuuuu????????

not: artık bir dahaki sefere ağustos da görüşüciiğiizz, iyi haftasonları, koca koca su balonları sizinle olsun emi??

fotonot: latitude'den bir kare.

parasolpedia'dan dövmenin açıklaması

2010-07-29T16:15:00.000+03:00

nedir bu alıp veremediğimiz- dövdürüp dövdüremediğimiz dövme işi ile ilgili? aslında sokaklarda dolaştığımda artık dövmesi olmayan insan kalmamış gibi düşünüyor, hatta dövmesiz olanlar daha bir nadideymiş gibi geliyorsa da halen tasvip etmeyenler, dalga geçenler, küçümseyenler olması da beni şaşırtıyor.

bence kim ne isterse onu yapsın; ister dövdürsün, ister dövdürmesin, paşa gönlünden ne geçiyor ise onun peşinden gitsin. ben dövmeyi seviyorum... ilk dövmemi yaptırmadan önceki heyecanımı, korkumu, yaptırdıktan sonraki acayip-tuhaf-bizarrrreee sevincimi, mutluluğumu hala unutamıyor, o zamanları hatırladıkça zevkten dört köşe oluyorum. ben ki iğneden-kan görmekten-doktordan-ottan boktan korkan birisi bunu diyorsa, bilin ki gerçekten acısında-yarasında bir numara yok demektir. hatta ben ilk dövmemi yaptırdıktan sonra ardından 4 tane daha yaptırdıysam bu, herkesin de dediği gibi, tutku haline gelen bir şey demektir.(tabii ki hiçbiri öyle dana kadar değil, inek damgası gibiler!!)

evet doğru; ne yaptıracağınıza karar vermek çok zordur, evet doğru; ömrünüz boyunca taşıyacağınız bir risktir, evet doğru; pişmanlık yaratma ihtimali vardır, evet doğru; mikrop kapma olasılığınız da vardır, evet doğru; çok çirkin bir iş olarak da sonuçlanabilir, evet doğru; zamanla rengi atabilir, evet doğru; hostes olamazsınız!

ama aynı zamanda

evet doğru; seçiminizi benimserseniz artık dövmeniz size gözükmez- mutlu mesut yaşarsınız, evet doğru; yarın ne olacağımızı kim bilebilir, evet doğru; eğer ustanızı iyi seçerseniz hastalık riski hiç yoktur, evet doğru; rengi atarsa üzerinden tekrar geçilebilir, evet doğru; kendinizi özel hissedersiniz, evet doğru; başınıza bir şey gelirse dövmelerinizden tanınabilirsiniz, evet doğru; çok çok güzel bir iş olarak sonuçlanabilir!

işte gerçekleri önünüze şak diye serdim. her ama her ama her şeyde olduğu gibi eksiler ve artılar burada benden söylemesi!

tüm bunlar dışında dövme ile ilgili beni en fazla düşündüren şey; neden bir daha bir daha bir daha yaptırmak istiyoruz? kendim için bulduğum cevaplar;

- doğduğumdan beri bana verilmiş, seçme şansım olmamış bedenime kendi iradem ile vermiş olduğum "zarar", " dönüştürme kararı" , bir bakıma bir başkaldırı...

- küçüklüğümden beri tedavi olmak- iyileşmek- zorunluluk sebebi ile olduğum aşıdan, iğneden vs'den sonra, kendi rızam ve isteğim ve kendimce bir anlam yüklediğim bir şey için acı çekmenin zevki, iğneye kendi isteğim ile boyun eğmek

- bir de bir de dövme yaptırırken içilen bira gibisi yok, o koltukta biraz içmek için sürekli 3 nokta bir ünlem yaptırsam mı diye düşünüyorum

- estetik açıdan hoşuma gitmesi

işte benim dövme saçmalıklarım böyle, çok uzadı ama tavsiyem;

- 30 yaşından sonra yaptırmak iyi fikir

- türkiye de ruhsel'e yaptırmak ve onun tavsiyelerini dinlemek iyi fikir

- sevgili adı yazdırmamak ve yüz bölgesine yaptırmamak iyi fikir

- üzerinde çok düşünmek ve karar vermek iyi fikir

- kopya çekmeden özgün bir şeyler bulmak iyi fikir

- çok büyük olmaması iyi fikir

- dövme ile ilgili olur olmadık şeyler yazmamak, insanları yargılamamak iyi fikir

- "gel sana dövmemi göstericem" diyerek erkekleri kandırmak iyi fikir - şaka şaka

ayy dövmem geldi, küçük bir kalp, yıldız ya da yazı yazdırasım var, bu zor zamanları mimlemek için!

kumar tutkusu: bahisler açılsııııııııııııııınnnnnnnnnnnnnn!!

2010-07-28T13:59:00.000+03:00

dün akşam itibari ile santa-bora fm'de yeni bahisler açılmış bulunuyor. bahsin konusu "2010 the barclayyard mercury prize". bu senenin en iyi albüm adayları işte aşağıdaki gibi... ben en çok mumford&sons, the xx, laura marling ve wild beasts'e şans veriyorum, tabii halk oylaması olduğu için sonuç sürpriz de olabilir. ben atımı mumford&sons'a oynuyorum. iyi olan 7 eylül'de kazanır !! bol şans, roll the diceeeeee :) katılmak isteyen varsa çekinmesin ve atını söylesin :)

Biffy Clyro – 'Only Revolutions'

Corinne Bailey Rae – 'The Sea'

Dizzee Rascal – 'Tongue N' Cheek'

Kit Downes Trio – 'Golden'

Foals – 'Total Life Forever'

I Am Kloot – 'Sky At Night'

Laura Marling – 'I Speak Because I Can'

**Mumford And Sons – 'Sigh No More'**

Paul Weller – 'Wake Up The Nation'

Villagers – 'Becoming A Jackal'

Wild Beasts – 'Two Dancers'

The XX – 'XX'

herkes atıp tutuyor yani tatu-yor. kıskanmış belli.

2010-07-27T11:50:00.000+03:00

artık biraz ciddiyete dönelim değil mi?? sonuçta bu hayat hep lay lay lom, hep lay lay lom kaldırmaz. radikal okuyor musunuz bilmiyorum ama ben hiç bir gün okumamamazlık etmiyorum. radikal süper süper olduğu içinde değil ama başka alternatifini bulamadığım, kültür sanat haberini en çok bulduğum ve benim kendimle ilgili olan "sevdim mi tam severim" bozukluğu sebebi ile...

radikal cumartesi de moda yazıları yazan ve diğer başka yerlerde de boy gösteren ferhan istanbullu'yu okurum, okurdum! kendisini çok "cool" bulurdum, ama bu hafta dövme işine el atmış ve benden de sıfırı almış! şimdi yazıya burada yer veremeyeceğim (yazı burada isterseniz okuyunuz) - son zamanlarda dövmenin moda olması, ama kendisinin bu konuda ne düşüneceğini bilememesi ile ilgili diyebiliriz- ama sıfırı almasının sebebi olan cümlesini birebir yazıyorum: "Bir de son zamanlarda mühür gibi yapılan dövmeler var ki bence işin tanımına aykırı.." ".. Peki, adama sormazlar mı: Oyunu kuralına göre oynamak varken, inek gibi damgalanıp kısa yoldan gitmek neden?" bence yazının tamamı zaten olmamış, iskeleti oturmamış, konusu ve ana fikri belli olmayan bir yazı, ama bir de bu iki cümle eklenince talihsiz bir hal de alıyor. sayın ferhan hanım acaba dövmenin tanımı nedir? belliki siz bakmamışsınız ben buradan vereyim (vikipedi aracılığı ile) "Dövme, insan derisi üzerine yapılan işaret ve desenlerin genel adıdır." görüldüğü gibi dövme tanımının boyut ile herhangi bir ilişkisi yoktur, oyunun kuralı kısa yolu, uzun yolu da yoktur, bunlar sizin hayal gücünüzün birer uydurmasıdır! hatta ferhan hn ın tam tersine ben küçük sembollerden oluşan dövmeleri seviyorum ve onlardan taşıyorum, büyük dövmeler bana estetik gelmiyor.

velhasıl sevgili biricik, pekicik, cicicik dünyalılar bu yazı bir örnek, benim söylemek istediğim şey şu ki geniş kitlelerin okuduğu gazetelerde yazı yazan insanların kendi fikirlerini yazması her ne kadar doğalsa da bunları düşünmeden, araştırmadan, kimlere nasıl ulaşacağını kestirmeden ifade etmek yanlıştır.

ben artık ferhan istanbullu okur muyum?? haaaaayyyyyyıııııııııırrrrrrrr.

çürük yumurtaaaaaaaaaaaaa.

not 1 : ferhan hn. bu yazısında talihsiz birçok söz sarfetmiş mesela:

- "Eskiden daha çok erkeklere ait bir ‘süs’ gibi algılanan dövmeye son yıllarda kadınların da ilgisi büyük. ‘Kötü kız’ gibi görünmenin dayanılmaz cazibesi, kadınları giderek daha çok çekiyor belli ki..." kötü kızlar dövme yapar??? kötü kız kimdir??

- "90’ların başında genç kızların ‘dövmeye giriş’ deseni, işte bu dikenli tel olmuştu." genç kızları aşağılamak??? kimsenin kendi fikri olamazmış gibi aynı dövmeyi yaptığını afırmak?????

not2: bence ferhan istanbullu dövme yaptıranları kıskanıyor

not3: ben bir daha ki sefere dövme ile ilgili düşüncelerimi yazıyım da görün!!

15 günde devr-i alem

2010-07-26T10:49:00.002+03:00

"yo yooo yoooooooooooooooooo... beni denizden koparmayııııııııııııııınnnnnnnnnnnn... lütfen hep burada kalayım. hiç bi yere gitmiyeyim, artık çalışmayayım, birden zengin olayım" dedim ama dinletemedim. denize taşa toprağa tutundum yine de olmadı ve şu an yine merkez üssünde adapte olma çalışmaları çerçevesinde uzun zamandır tatile giren postmoda'ya yeni giriş yapma, londra-festival-datça fotoğraflarının yüklenmesi ve tasnif edilmesi, etraftaki insanlarla çene çalma gibi eylemlerimi sürdürmekteyim.

ağustos ayı boyunca buralarda olacağım ve istanbul'un bu çekilmez durumuna nasıl katlanacağım bilmiyorum ama eğer tatil planının eşiğinde iseniz size bir önerim var. herşeyden vazgeçin ve datça hayıt büküne gidin. tabii sakin bir tatil geçirmek için... benim ilk fırsatta yapacağım şey budur. bir haftasonu için bile olsa hayıt büküne gidicem ortam pansiyon, hoşmahal, selva'nın yeri neresi olursa şöyle en az bir 2-3 gün kalacağım. pırıl pırıl bir deniz, ev yemekleri, incecik gözleme, karpuz, mısır, birbirinden güzel kitaplar, yeni ayın dergileri, i-pod'umdaki yeni müziklerim, mışıl mışıl uyku. bunu yapın, jiddiyim, kendinizi çoook iyi hissedeceksiniz.

velhasıl nem münasebeti ile buğulama modundaki gezegen sakinleri, ben 15 günde devri-alem yaptım. ayaklarımı, ellerimi, kollarımı oradan oraya sürüklemek yolu ile ruhuma harika bir 2 hafta yaşattım. bunları yapabildiğim için öncelikle bana her ay düzenli olarak para yatıran sevgili iş yerime ve kendime ve aileme ve tüüm sevdiklerimeeee teşekkürü bir borç bilirim der ayak çırpa çırpa şimdilik karenizden uzaklaşırım.şıpıdık şıpıdık şıpıdık..... ayy bu hızlı oldu!!!

not: fotolar kardeşim tarafından klik yapıldı

notnot:latitude'dan çektiğim bir kaç zibidi fotoğrafı postmoda'ya koydum isteyen tıkıtıkıtık yapsın.

"herşeyin bir ilki vardır" festival rehberi- müzik her derde deva- 2

2010-07-21T16:47:00.012+03:00

yola çıkmama, aylar öncesinden bilet almama, arkadaşımı ayartmama ve onca derde tasaya katlanmama sebep olan şey festivalin line up'u idi. taaa ilkbaharda hangi festival hangi festival diye bakınırken latitude'nin line up'u bana çok ideal gelmişti. öyle koca koca kocamaaan headliner'ler yoktu, çok doyurucu, mütevazi ve butik bir line up'tı. ayrıca sahne alan diğer gruplarda benim son zamanlarda çok severek dinlediğim gruplardı. sonra tiyatro- dans- şiir ne bileyim herşey vardı. ayrıca çok da ingililz bir festivaldi. kendi içimde bu muhakemeleri yaptıktan sonra da işte festivale gidiverdim.

festival alanına ilk girişimizde hemen bir program satın aldık, öyle program deyip geçememek lazım çünkü kitap-çık 200 sayfa idi. hergün bir sürü bir sürü bir sürü etkinlik ve konser vardı. ilk saatlerde içimi bir telaş kapladı, herşeyi nasıl görecektim??? sonra sakinleştim ve şuna karar verdim: "bu hayatta bir kez olsun deli gibi herşeye saldırmadan, sakince, en çok görmek istediğin şeylere giderek ortamın keyfini çıkart yavrum" dedim. benim böyle yoğun festivallere gidecek kişilere tavsiyem herşeye yetişmeye çalışmamaları çünkü tüm olup biteni görmek bence imkansız ve bunu yapmak da mutsuzluk yaratır. tanrılara teşekkürler ki benim görmek istediğim tüm müzik olayları 2 büyük ve birbirine yakın sahnede gerçekleşiyordu. böylelikle bazı konserleri yarımşardan izleyerek bir çok şey görme imkanım oldu. şimdi neler gördüğümü söylüyorum tabii ki benim içim önemli olanları! hemen söyliyeyim nazar etmeyin noolur, poponuzu kaldırın sizin de olur!!

cuma

spoon- diyeceğim özel bir şey yok

laura marling- vasat bir performans, büyük sahnedeydi ama bence küçük bir sahnede daha başarılı olabilir

the feeling- ben yeni tanıştım ve çok beğendim. brett anderson ile jarvis cocker karışımı solistleri Dan Gillespie Sells sahnede çok başarılı idi ayrıca şarkıları da gayet eğlenceli, dinlemenizi tavsiye ederim.

wild beasts- efes pilsen one love'da seyretmemiştim burada seyredeceğim diye.. çok başarılılar. kendileri mercury ödüllerine de aday seçildiler. sahne performanları da gayet tatminkardı :)

richard hawley- ingilizlerin erol evgin'i diyesim geliyor... richard hawley'nin onlar için özel bir yeri var. bence de özel birisi, romantik ve hüzünlü şarkılar üstadı

florence and the machine- florence kızımız ilk kez headliner olmuş latitude'da, tabii ki seyircisi çok kalabalıktı. sahne kıyafeti her zamanki gibi süperdi, sahnede peri kızı gibi hoplayıp zıplıyordu tanrının lütfettiği farklı ve güçlü sesi ile de ortalığı inletiyorsu ama ben hepsini seyredemezdim çünkü the national başlıyordu...

the national- ne diyebilirim ki- tek kelime ile müthiş. solist matt berninger ağır abi ya da arıza abi de diyebiliriz. seyirci ile iletişime geçmiyor ve şarkı aralarında genelde arkasını dönüp duruyor ama davudi sesi ile ortalığı indiriyor, bloodbuzz ohio'yu dinledim ya gözüm açık gitmez. bu arada yeni albümlerini de almayı ihmal etmedim.

cumartesi

james- ah james ahhhh, her zaman harika her zaman harika. istanbul konseri oldukça zayıf geçmişti, latitude'da öğleden sonra sahne almalarına rağmen o saatlerde büyük sahneye en çok seyirci çeken gruplardan biri idi. tabii ki tim booth her zamanki gibi seyircilerin arasına girip el tutuşma numarasını ve tuhaf ötesi dansını yapmayı ihmal etmedi. ayrıca sahne alış saatini ve süresini beğenmediğini de organizatörlere seyirci aracılığı ile iletti.

the maccabees- hayranı olduğum bir grup olmadığından performanslarını görmek için izledim. özel bir şey söyliyemiyeceğim.

crystal castles- süper performans, çok da eğlenceli.

the horrors- the maccabees ile aynı

belle and sebestian- en en en beğendiğim konserlerden biri . kimbilir bir daha denk gelir miyim gelmez miyim. solist ve kurucu Stuart Lee Murdoch aynı lastik bir top gibi sahnede bir oraya bir buraya zıp zıp zıpladı. headliner olmaktan ve yıllar sonra ilk kez konser veriyor olmaktan çok mutluydu. bu havası a tüm seyircilere yansıdı. harikasınız!

pazar

rox- tesadüfen konserine girdim, eğlenceli hip hop reggae.

the antlers- hatırlamıyorum desem !!

charlotte gainsbourg - benim için hayal kırıklığı. heyecansız, iletişimsiz, soğuk geçen bir konser oldu. açıkçası

şarkıları da bana çok başarılı gelmedi. ister istemez anne ve babası olmasaydı burada olur muydu diye düşündüm. (oyunculuğunu hariç tutuyorum)

the coral- çok iyiydi ama solist karizmadan kaybediyor :( yine de favorilerim arasında

mumford&sons - merakla beklediğim konserlerden biri idi... yine öğleden sonra büyük sahnede çıkmalarına rağmen en çok izleyici toplayan gruplardandı. marcus müthişti. seyirci onları çok çok seviyor ve onlarda bunu hak ediyor. sound'ları popüler müzikten çok çok uzak olmasına karşın bu kadar başarılı olmalarının sebebi nedir? eleştirmenlere göre kalplerinin derinliklerinden gelen samimiyet ve içtenlik. bayıldım bayıldım! çok iyiydiler.umarım mercury'de birinci olurlar.

midlake : en çok dinlemeyi istediğim midlake'ti gerçekten ve hiç ama hiç hayalkırıklığına uğramadım. bana çok farklı ve büyülü geldiler. gitar ağırlıklı müzikleri o kadar güçlü ki hayranlıkla dinlemekten kendinizi alamıyorsunuz. ayrıca grup elemanlarının o eski zamanlardan kopmuş gelmiş hallerini çok sevdim. müzik ziyafeti!

vampire weekend: laylaylom... ohhh zıpla zıpla. bu yazın son konserini verdikleri için çok bir mutlu ve enerjiklerdi. seyirciyi en çok coşturan gruplardan biri idi. onlar da ilk kez headliner oluyormuş oh ne ala. benim vampire weekend tecrübem pek yoktur ama bundan sonra takip edicem!

grizzly bear: yahu bunlarda çok iyi!! hafif depresif. vampire weekend ile çakıştığı için bir ona girdim bir ona. hem dans ettim hem hüzünlendim.

velhasıl sevgili dünyalılar ben müziğe doydum. ama tom jones, thom yorke, these new puritans, darwin deez, the projectors gibi görmek istediğim ama göremediğim de bir çok şey oldu. diyeceğim o ki eğer imkanınız varsa bu hayatta mutlaka böyle bir festivale gidin, hem yokluk neymiş görün hem de ruhunuzu müzik ile besleyin!

the end

not: yine çok uzun oldu ama oldu bi kere.

tatil notu: geçen hafta o kadar yoruldum o kadar yoruldum ki biraz ayıp olucak ama ben 4 günlüğüne denize girmeye gidiyorum. yine yol yine yol.

not

"herşeyin bir ilki vardır" festival rehberi- hayatta kalmak - 1

2010-07-20T14:33:00.001+03:00

sabun

tuvalet

yatak

size tavsiyem bunların kıymetini bilin!! aslında baştan almam gerekirse ben 1 hafta+ 1 günlüğüne londra + latitude 2010 müzik festivalindeydim. londra'yı belki sonra özetlerim ama asıl gerçek bir festival nasıl oluyor diye merak eden varsa buraya gelsin! öncelikle özellikle ingiltere'de yapılan bir müzik festivalinin koşulları zor oluyor; izin verirseniz açıklayayım.

1- kalma- yatma- uyuma durumları:  festivalde kalmak için bir çok alternatif var, çadır, podpad, büyük çadır, hazır çadır ya da en yakındaki oteller. biz şekil 1a da görünen podpad'de kaldık, diğer bir deyişle hobit evi!! içinde yükseltilmiş 2 yatak ve bir de usb girişi ve bir de elektrik ve bir de kapı kilidi var. onun dışında ayakta duramayacağınız kadar küçük ve geceleri de biraz kasvetli ama podpad'lerin olduğu bölge özel bir bölge olduğu için güvenliği var, tuvaletleri ve duşları daha bir modern ve temiz ve ulaşım olarak da festival alanına yakın. yine de uyku tulumunda yatmanız gerekiyor. geceleri o kadar soğuk o kadar soğuktu ki, bir gece bile doğru dürüst uyudum desem yalan olur. (yine de tavsiye ederim, podpad kiralarsanız hayatınız biraz daha kolaylaşır!)

2- temizlik- su- sabun- tuvalet: ayy sevgili dünyalılar, eğer titiz birileri iseniz sakın ingiltere'de festivale filan gitmeyin, gerçekten, çünkü festival ortamı titizlik kaldırmaz! öncelikle su yok denebilir, elinizi temizlemek için şu pürel tipi şeylerden kullanılıyor. o da bir yere kadar tatmin ediyor, insan istiyor ki eline bir su sabun değsin... sonra festival alanı toz- toprak- çimden oluşan bir yer, bu sebeple gün sonunda ayaklarınıza bir bakıyorsunuz ki onlar sizin ayaklarınız değil, kömürcü ustasının ayakları!! duş olayına gelince - açıkçası- ben duş almadım. 4 gün pis kalmayı ıslak mendil ile temizlenmeyi tercih ettim ama tuvalet derseniz işte bu bir festivalin en ama en ama en hassas konusu. bizim kaldığımız bölgede nispeten daha temiz ve kabul edilebilir bir düzen vardı ammaaaa bütün gününüzü ve gecenizi geçirdiğiniz festival alanına ne demeli!!!! ben diyecek bir şey bulamıyorum bakın şema ile göstereyim.

şemanın 1.bölümü nasıl?? fena değil diyebiliriz. bilinen bir görüntü... ya peki kuşbakışı bölümü nasıl???? KORKUUUUUUUUUUNÇÇÇÇÇÇÇÇ. tuvalet kabinine bir giriyosunuz ki allahım allah. altı çiş ve kaka (sarı ve kahverengi ile belirtilmiştir) havuzu olan bir yere siz de katkıda bulunuyorsunuz, herşeyi net olarak görerek!! üstüne üstlük yanınızdaki kabinin çişleri bazen size kadar ulaşabiliyor (noktalı çizgiler ile belirtilmiştir). işte bir festivalin en can alıcı noktası burası. eğer bu tuvalet işini kafanızda çözerseniz gerisi kolay, eğer bunu halledemezseniz o zaman bir kabusun içindesiniz demektir.özellikle bu aşamada su ve sabunun değerini insan çok iyi anlıyor zira yapabileceğiniz tek şey sadece pürel ile ellerinizi ovuşturmak! (murphy kanunu gereği böyle durumlarda insanın sürekli tuvaleti geliyor, bu sebeple tavsiyem tuvalet işinin kolay olmayacağını kabullenmeniz)

3- güvenlik: binlerce kişinin olduğu bir yerde güvenlik işi gerçekten önemli, bizim gittiğimiz ilk akşam 19 yaşında bir kıza tecavüz edildi mesela, sonra da 17 yaşında bir kıza (bakınız bugünkü tarihli radikal gazetesinin arka sayfası)... bu sebeple karanlıkta fazla yalnız başına dolaşmamak lazım. onun dışında yanınızda, önünüzde, sağınızda solunuzda kim kalıyor bunu da gözlemlemeniz de fayda var. ingilizler bu tür festivallaeri çoluk çocuk cümbür cemaat, genç yaşlı katılıyorlar, bu yüzden de güzel bir ortam oluyor. ailelerin gelmesi de güvenlik probleminin olmadığını gösteriyor. (tavsiyem festival alanında istediğiniz gibi dolaşın ama gece olunca yatmaya filan giderken arkadaşınız ile el ele tutuşun :))

4- yeme-içme: içme deyince tabii ki düğüm birada çözülüyor. onun dışında herşey var. yemek ise karbonhidrat ağırlıklı. o kadar enerji harcanıyor ki zaten yediğiniz tüm junk food eriyip gidiyor. hatta bol bol karbonhidrat alınması yorgun düşmemek için iyi bir formül olabilir. onun dışında bizim festivale yiyicek içecek götürmek serbestti. bu da iyi bir şey tabii ki arabanız ile gidiyorsanız!

5- deşarjing: gördüğüm o ki türkiye de biz hiç deşarj olamıyoruz! şöyle dağıtıp, çılgınca dans etmek, her türlü abuk kıyafeti giymek, saçınıza başınıza tuhaf şeyler takmak, çılgınca makyaj yapmak, sonuna kadar pis pis dolaşmak... işte bunlara ihtiyacımız var. bu konuda ingilizleri takdir etmek gerek, her türlü tuhaflığı yaparak deşarj olmanın dibine vuruyorlar. (tavsiyem burada yapamadığınız ve giyemediğiniz herşeyi yanınıza alın ve deşarja hazır olun!)

5- müzik: ben müzik açısından harika bir 3 gün geçirdim. bunun detaylarını bir sonraki yazıda vereceğim. herşeyi ama herşeyi bir kenara bırakın müziğe doymak için herşeye katlanın derim!

sonuç olarak;

yurtdışında bir festivale katılmak isterseniz yanınızda mutlaka pürel, tuvalet kağıdı, atıştırmalık yiyecekler, kalın kıyafetler ve ince kıyafetler, plastik botlar (yani wellies, meğersem sadece bir moda değil gerçekten ihtiyaçmış), sırt çantası, nakit para, ıslak mendil, fotoğraf makinası, cep telefonu, şapka, yağmurluk, tek seferlik kullanım için sabunlar, anlaşabileceğiniz en az bir arkadaş, normal hayatta giyemeyeceğiniz kıyafetler, kostümler, makyaj malzemeleri ve herşeye açık bir ruh hali götürün.

not: çok uzun olduğu için üzgünüm sıkılanlar kusura kalmasın ama biz de hayatımızda ilk kez gittik heralde di mi??

not: sıkılanlara kötü haber, daha bitmedi yarın devam edecek. böööööö!

sonradan eklenen not: latitude ingiltere'de gerçekleşen en güvenli ve ailesel festivallerden biri olduğuna göre benim 1000 puanlık sorum "glastonbury'e gider miyim??"

2010-07-20T09:15:00.000+03:00

merhaba dünyalı...

ben dostum....

ah ah ah aaaaaaaaah sevgili dünyalılar yorgunluktan öldüm bittim vesselam. ruhumu gezdireyim derken bacaklarıma, kollarıma, mideme yaptıklarımı bir bilseniz... artık buradayım. şu işlerimi bi halledeyim geliyim oki mi??

i will survive

2010-07-14T10:50:00.000+03:00

.... ben iyiyim .... stop

..... hava sicak... stop

.............dun aksam birdenbire macy gray konserine girdik... stoppp..

bu aksam the coral.... stop

.... maalesef ucuzluk var .. stop...

....bir suru cd aldim... stop..

stella guzel. stop..

.... yemekler nefis.. stop..

insanlar coooollll.. sttoooooopp....

............... esas macera cuma gunu basliyor. stopp..

... deniz gunes tembellik hayal diyorum.. stop.

..........cok cok operim. stop stop stop

stopnot: turkce karakter yok. stop

..

çaçaççav

2010-07-09T22:18:00.003+03:00

sevgili biricik, pekicik, minicik dünya sakinleri, size bir haberim var. ben yarın tatile uçuyorum. yaz geldi memlekettekiler merak eder, eş dost akrabayı görmek için köyüme bir gidip bir de döneyim. yok yok aslında yaz zamanı denizi olmayan bir tatil benim için pek terch edilir bir durum değil, ama bu yaz bir festival uğruna şukadarcık tatilimin bir kısmını büyyük biritanya'da geçiricem. yani , bol deniz güneş, tembellik, yatmak uyumak yerine bol müzik, bol sergi, bol yürüme, bol sefalet, bol yolculuk olan bir hafta geçiricem. bana şans dileyin de bir sarhoş ingilizin kusmuğu altında kalmayayım :) yediklerim içtiklerim benim olsun ama gördüklerimi dönünce burada pek tabii yazıciim. okumak ya da okumamak ise - sevgili abilerim ablalarım- size kalmış!! ama öyle çabucak kurtulmak yok. oralardan da saçmalamaya devam ederim ben.

herkes sağlıcakla kalsın.

not 1: bavul zor kapandı

not 2: yarın londra 28 derece

not 3: saçlarım fönlü ayol!

not 4: bu arada kırk yılın başı 1 hafta şehirden gidiyorum kaçırdıklarımı saymam gerekirse;

- imogen heap

- the brand new heavies

- faithless

- grace jones

- seal

-massive attack

- serdar ortaç (şaka şaka)

buradan da bir festival çıkmaz mı? bal gibi de çıkar. üzgünüm. böyle olması gerekmesdi' başka hafta mı kalmadı eyy yarabbi!!!

not 5:

hergün yazdım, hergün yazdım

tatil benim de hakkım

tatile giderken feminen ve maskülen eklerine bir göz atalım

2010-07-08T13:50:00.000+03:00

yakında bir yolculuğa çıkıyorum. çok yakında. komplike bir yolculuk... içinde bir çok unsuru barındırıyor. hafta başından beri bavulumu nasıl formüle etmem gerektiğine, mc2xg=y mi yoksa (x+z)/y= dx mi olması gerektiğine bir türlü karar veremiyorum. o kadar çaresizim ki neredeyse bu komplike programı yaptığım için kendime kızmaya başlıycam. yok yok şaka şaka, kızmıycam bana biraz surat asıcam. geceleri yatarken gözümde canlandırdığım bavul listesini sizinle de paylaşayım dedim. karşısına da erkekler için olanı koydum. erkekler her açıdan ne kadar sade, yalın, tasasız, taraksız, rahat canlılar. kızlar ise her açıdan komplike, karmaşık, kaprisli, rahatsız, takıntılı, çok eşyalı canlılar. nadiren de olsa erkeklere özeniyorum. detayları düşünmem gerekmeseydi şimdiye çoktan bavuluma neler koyacağımı bilirdim. detayları düşünmem gerekmeseydi şimdiye o kadar çok küpembileziğimkolyemayakkabımtokamçantamkıyafetimmakyajmalzememkremim olmayabilirdi...

tatil notu: şemamız yaz tatili için hazırlanmış olup, kış gelince talep olursa kış şeması da hazırlayabiliriz.

bu tatilin notu: suç sadece benim değil, memlekette havaların ne olacağı belli olmuyor ki, bir yağmur bir güneş. şöyle bir bavul düşünün ki içinde takoz ağırlığında plastik çizmeler ve sandaletler bir arada yanyana duruyorlar.

sirkte miyim? korku tünelinde miyim neyim?? nerdeyim?

2010-07-06T15:33:00.000+03:00

sanki medrano sirkinde yaşayan bir dünyalı gibiyim. gün geçmiyor ki bu topraklarda absürd bir şeyler olmasın. biliyorum defalarca bu konular hakkında bir şeyler saçmaladım ama kaynak o kadar zengin ki!! acaba BP ülkemizde de bir absürd madenini delip sonra da kapatmayı mı başaramadı? hergün hergün hergün olmadık şeyler cereyan ediyor. çok değil sadece 1-2 gün içinde okuduğum ya da tanık olduğum absürdlüklerden bazıları;

* vuvuzelllllaaaaaa kavgası: bugün gazetelerde çıktı, gezegeninimizin 60 maçlık vuvuzella macerasın sonrasında ilk vuvuzellaa kavgası bu topraklarda yaşandı. iki takım maç yaparken vuvuzelladan rahatsız olanlar vuvuzellası olanları dövmeye kalktı!! işte hoşgörü, işte kardeşlik!

* eski yönetici cinneti: iki gün önce caddebostan'da yani beyaz türklerin çoğunlukta olduğu kurtarılmış bölgede, bir apartmanın eski yöneticisi apartman toplantısını basarak yeni yöneticiyi ve karısını kurşuna dizerek öldürdü. sebebi iki yöneticinin aralarındaki anlaşmazlık sebebi ile mahkemelik olmaları. işte kin, işte intikam!

* denizde kaya ve balık var şoku: evvelsi gün datça'da güneşlenirken denize giren bir grup irili ufaklı insan birbirlerine "hala hala, kaya var burda denizin içinde" ya da "ablaaaa balık var balık, aaaa balık, çok korkarım amanıın'" şeklinde serzenişte bulunuyordu. "sizleri hayal kırıklığına uğratmak istemem ama farkındaysanız denize giriyorsunuz" demek geldi içimden. işte heyecan, işte sürprizlerle dolu bir deniz!

* yer görevlilerine fırça atan çok bilmiş: dün sabah uçağa binmek üzere uçuş kartlarımızı verdiğimiz genç kız ile orta yaşlı adam arasında kavga çıktı. adam "hanfendi öyle rastgele koltuk numarası aralığı verilerek uçağa alınmaz, önce yaşlılar ve çocuklular diye anons yapıcaksınız, yurtdışında bu işler böyle oluyor!!" diye avazı çıktığı kadar bağırıyor, görevli kız da "beyefendi bana niye bağıtıyorsunuz, gidin kabine söyleyin" diyordu. evet çocuklar ve yaşlılar önden binsin diye bir anons yapılmadı ama koltuk numarasına göre giriş yapmanın mantığını çözemeyen -avrupa görmüş çok bilmişler- var demek ki aramızda! işte kültür, işte sağduyu

en iyisi daha fazla saymıyım. bizim steril ve "öteki"lerden arınmış hayatımızda da güzel şeyler olmuyor değil. bu akşam martha wainwright, perşembe stanley clark, cumartesi air, haftaya çarşamba the coral, sonra latitude, eylül'de tindersticks. allahım şaka gibi yahu!! bu arada son zamanlarda istediğim iki şey oldu, keşke başka bi şi dileseydim dedirticek cinsten... bir tanesi tepemde langur lungur yürüyüp gürültü yapan şahislar aniden taşındı, ikinci neydi hatırlamıyorum. şimdi de başıma kötü bir şey gelmiş olmasın; alzaymır gibi! (amanın tütütütütütü)

not: dün yazdığım sigara kutuları yazısına istinaden santa bora fm harika bir alternatif yayın yaptı. ayrıca sigaranın faydaları da varmış. hepsi için buraya tıktıkıtıktık.

görsel malzemenin karşı koyulmaz etkisi

2010-07-05T14:42:00.002+03:00

sigara içmeyi seviyorum. kahveye arkadaş, yemeğe dost, içkiye kardeş, derde tasaya mutluluğa can yoldaşı... ben kendimce tiryaki değilim. öyle içmeyince elim titremiyor, gözüm kararmıyor, sinirim bozulmuyor. şimdi içinizden "hadi canım sen kendini kandırıyosun, tiryakiiiisiiiiin tiryakiiiisiiiin" şeklinde korkunç şarkılar söyleyebilirsiniz ve belki de haklısınızdır ama ben de bu şarkınıza karşılık kulaklarımı tıkayarak "alalallaal loololoooooo duymuyoorumm, duymuyoorumm" diye bağırırım. yani şu jiddi konu dahi sulanıyor ya ben ona üzlüyorum. esas diyeceğim şu ki; hani vakti zamanında "sigara sizi gebertir", "sigara sonunuz olur", "sigara cildinizi bozar", "sigara kötülüklerin efendisidir" şeklinde yazılar yazılıyordu paketlere- ve hala da yazılıyo- da ben bunları pek de ciddiye almıyor, gözardı ediyordum. ammaaa şimdi paketlerin üzerine artık fotoğraf basıyorlar; hasta insanlar, bebekler, çilli eller, ciğerler, böbrekler, envai çeşit gariplikler. işte vallaha da ben bunları görünce bi kötü oluyorum. bu imajlar aklıma kazınmasın mı? her paketi elime alışta daaannnnnn diye vuruyor sonra flashback olarak gözümün önüne geliyor. insanları bu şekilde uyarmanın doğruluğu - yanlışlığı tartışılır ama görsel malzemenini dimağımda yarattığı etkiye ve dolayısıyla bu uygulamanın etkisine kendim adına şapka çıkartıyorum, ama yine de seviyorum seni be, gel bi fırt çekiyim, gel gel!!

not: okuduğum kitapta bir johnnie walker var ki, kedilere yaptıklarını anlatsam görsel flashback'in allahı olursunuz!! anneeee.. korkunç!!

apart

2010-07-04T10:23:00.000+03:00

telaşı olmayan, zamanın sakince ve yavaşça aktığı, meltemin yüzüme deyip geçtiği, serin suların içimi ürperttiği, bakir ve henüz saf topraklarına ayağımı bastığım bir yerdeyim. burası mı orası mı gerçek? burası mı orası mı istediğim, sevdiğim, bildiğim?

how did we get this far apart?
we used to be so close together
how did we get this far apart?

bugün farkına varmadan ya da vararak ayrı düştüğüm herşey için, mekanlar da dahil olmak üzere, işte bu sabah şarkısını gönderiyorum.

iyi pazarlar :)

témmuuuzzzzz it is

2010-07-01T14:06:00.000+03:00

bir ay daha "ay takvimin"den 2010 boşluğuna doğru yuvarlandı ve yerini témmuz'a bıraktı. témmuz okul yıllarında net bir tatil ayı olmuş olsa da, çalışma hayatım boyunca tatil yapmayı hiç sevmediğim bir aydır. her yer sıcak ve kalabalık olur, ama daha önce de bir çok kez ifade ettiğim gibi"never say never" sözcük grubu kapımı çalmış durumda. temmuz'un çoğu benim için tatil ile geçecek, ama önümüzde uzuuuuuuuun bir ay var detaylar nasıl olsa konuşulur. benim buradan dikkat çekmek istediğim iki konu var, ben 3 günlüğüne loooooooooooong haftasonu için datcha'ya gidiyorum ve şunları kaçırıyorum- ben yaptım siz yapmayın diye de bakın önceden söylüyorum!

1- hafta sonu jazzz festivali resmen başlıyor ve cumartesi günü tünel şenlikleri var. şuracıkta da program var. istanbul'un sıkıcı yazında eğlenmek isteyenlere şerbet olabilir nitelikte.

2- ama asıl asıl asıl beni çok çok çok ilgilendiren bir etkinlik daha var ki katılamadığıma gerçekten üzgünüm. 2010 kültür başkenti saçmalıkları çerçevesinde istancool (ne çirkin ve yapıştırma bir etkinlik ismi- bence) diye bir etkinlik var. bakın program şöyle:

1 Temmuz Perşembe
“Efsane İstanbul” sergisi

2 Temmuz Cuma – Birinci Gün
Yer: The Seed

13:00 Istancool Resmi Açılış Gösterisi
Çağdaş Türk kültürü performansları

15:00 Edebiyat – Sir Naipaul bir romanından okuması
16:00 Medya Paneli – Financial Times Paneli: Dijital Medyanın Geleceği.
Konuşmacılar: FT.com editörü Robert Shrimsley, Dazed & Confused editörü Jefferson Hack, Wallpaper editörü Tony Elliott, Time Out kurucusu Tony Chambers

-İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti ve T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından düzenlenen akşam yemeği daveti.
-Türk sanatçıların performansları.

3 Temmuz Cumartesi – İkinci Gün

Yer: İstanbul Modern

11:00 Edebiyat – Hanif Kureishi ve Elif Şafak çocukluk dönemlerinin edebi kimliklerini nasıl şekillendirdiğini konuşuyor. Her ikisi de Müslüman ülkelerde doğup, Avrupa’da yetişmiş, biri Asyalı erkek, diğeri Türk kadın yazarın buluşması

12:00 Sanat ve Fotoğraf – Michael Nyman ile film ve fotoğraf çalışmaları üzerine söyleşi

14:00 Moda/Eğitim – Vogue, tasarımcı Kim Jones’un portfolyosunu genç Türk yeteneklerle paylaşacak. (Özel etkinlik)

14:00 ‘Precious’ filminin gosterimi ve yonetmeni Lee Daniels ile soru ve cevaplar,

17:00 Philip Treacy ve Daphne Guiness ile şapkacılık üzerine bir sohbet.

4 Temmuz Pazar – Üçüncü Gün
Yer: Pera Müzesi

13:00 Özalp Birol ile Pera Müzesi tarihi üzerine söyleşi.
Suna ve İnan Kıraç Vakfı fotoğraf arşivinden eski İstanbul manzaraları

14:00 Stephen Frears, Vecdi Sayar ve Lee Daniels ile sanat filmleri ve bağımsız sinema üzerine söyleşi

15:00: Shekhar Kapur ve Alphan Eşeli, dünya sinemasının Kapur filmleri üzerindeki etkisini konuşuyor

16:00 Taner Ceylan ile çağdaş Türk kültürü üzerine kişisel bir söyleşi

görüldüğü gibi tasarım, moda, medya, dergicilik ne bileyim işte bu tür antin kuntin işlere meraklı olanların, mesela benim, gitmem gereken bir program ama ben ne yapıyorum? kızgın kumlardan serin denizlere dalıyorum, kendimi kınıyorum!

not: ne güzel bir fotoğraf değil mi? dünyaya asılı kalmış ve sürekli olduğu eksende dönen gezegen sakinlerinin fotoğrafı or güzel bir temmuz havasında salıncakta eğlenen insanların fotoğrafı.

2010-06-30T16:05:00.001+03:00

sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım

sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağımsanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağımsanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım sanki bir daha hiç kitap okuyamayacağım

erkek dediğin cesur olur!!

2010-06-28T22:52:00.001+03:00

erkek dediğin cesur olur, erkek dediğin ağlamaz, erkek dediğin duygularını açığa vurmaz, erkek dediğin sarılmaz, erkek dediğin sevilmekten hoşlanmaz, erkek dediğin adam gibi adam olur. offff feci sıkıcı klişeler. halbuki aslında cesur olması gereken erkeklerin içyüzü ürkek tavşanlar gibi... gerçekten... çünkü onları küçükten beri koruyup kollayan, öven yükselten anneleri var. hatta bir yandan annelerinin kuzuları iken bir yandan da babalarının OĞULLARI onlar -ki bu ne yaman çelişki bir düşünün!!

yani bir şeyler hissettiği için, üzüldüğü için, duyarlı olduğu için ağlayan bir erkekten daha iyi ne olabilir? duygularını konuşamadığı için kaçıp gitmek yerine, gözlerinizin içine bakarak ne istediğini söyleyen, konuşan, anlatan bir erkekten daha iyi ne olabilir? başarısızlığı göze alamadığı için hiçbir şeye dört elle sarılamamak yerine, istediği şeylerin peişnde tutkuyla koşan bi erkekten daha iyi ne olabilir? duygusal çalkantılar ile yüzleşmekten korkmak yerine bunların karşısında durup başına geleceklere göğüs geren, sırtını dönüp "yokmuş gibi" yapmayan erkekten daha iyi ne olabilir? benim her zaman savunduğum şey kadın-erkek yoktur, insan vardırdır :) eğer hepimiz bu kadın- erkek meselesini bırakıp da insan meselesine bir gelebilsek herşey şahane olucak. "cesur" olmak zorunda olmayan erkekler olucak.

tabii ki toplumun erkeklere enjekte ettiği tüm nosyonlar sebebi ile cesur insanlar arkasına saklanmış ürkek tavşanlar görüyoruz çoğu zaman, ama vallahi açıkçası benim erkeklere diyeceğim o ki;

evet cesur olun, ama duygularınızı dışa vurmakta...

not: bir french connection reklamının bana söylettiklerine bakın ve hayal edin. hayal edin. hayal edin.

heart over mind

2010-06-27T13:51:00.000+03:00

DON'T THROW ANYTHING AWAY,

THERE'S NO "AWAY".

bugün bir gazete ekinde bu cümle yazıyordu. benim için çok çarpıcı, çünkü ben sürekli toplayan, biriktiren, atamayan biriyim. aslında ufak çaplı bir koleksiyonerim. kıyafetler, ayakkabılar, dergiler, cd'ler, takılar, kırtasiye eşyaları, kitaplar, kumaşlar, seyahatlerden topladığım biletler, afişler, leafletler, posterler, defterler, konser biletleri, anı niteliğindeki objeler, lerlerlerlerlerler.... yeni toplama konularımdan biri "plaklar"... evde kullanılmış kullanılmamış bir sürü lerler larlar. titiz, minimal, sıkılgan, takıntılı insanlar için hiç de ideal bir model değilim anlayacağınız, ama ben küçük koleksiyonlarımla mutluyum, bu sebeple de bazen atmam gereken şeyleri de atamıyorum. evde gereksiz bir birklim de olmuyor değil. şimdi "hiçbir şeyi dışarı atmayın, çünkü "dışarısı" yok" şeklinde çevirebileceğimiz cümleyi görünce sevindim. aylardır gerçekleştiremediğim -yağmurlu bir gün kovalayıp evde temizlik yapma planları- mı artık dışarı atabilirim (bunu atabilirim çünkü bu bir düşünce!! ) aslnda düşününce, bizim kurtulmak amaçlı attığımız şeyler sadece mikro düzeyde yok olan ama makroda baktığınızda hala hayatını devam ettiren şeyler, hem de bazıları çevre kirliliği dahi yaratabilir cinsten. velhasıl sevgili pazar gününü yaşayan dünyalılar, ben bu cümleyi gördüm içim rahatladı. demek ki atmamayı teşvik eden gruplar da var :)

bu haftasonu da ne acayip bir haftasonu, sonisphere haberleri bir yandan, glastonbury haberleri bir yandan, akşama derbi maçı bir yandan, güneşli ve meltemli bir hava bir yandan, pikabımın tamir edilmesi ile birlikte yaşadığım plak dinleme mutluluğu bir yandan, sarhoş geçen bir gece diğer bir yandan, ardı arkası kesilmeyen indirim haberleri bir yandan... noluyoruz sevgili evren? kurtlarını dökücek tek hafta sonu bu muydu??

sonisphere'i kıskanıyorum, jidden!!

2010-06-25T15:49:00.000+03:00

lise yıllarında az mı dinledim judas priest, dio, whitesnake, ac/dc, scorpions, accept, def leppard... hiç bir zaman trash'e kadar uzamadı ama kendi müzik yolculuğumda çok vakit geçirdim bu gruplarla. şimdi bugün, şu an, bu hafta sonu şehrimizde sonisphere gerçekleşiyor, gerçekleşecek (kısmetse) ve ben çok kıskanıyorum. yok, gitmek istedim de gidemedim değil, şu an artık bu tınıları kafam kaldırmıyor ama eğer ki bu tür müziğin takipçisi olsaydım sevinçten uçuyor olurdum. düşünsenize 3 gün arka arkaya kocaman gruplar sahne alacak. ee bazıları içinden "sen de geçen hafta efes one love' gittin, daha ne kıskançlık yapıyorsun?" diye sorabilir. buna cevabım; 1- onun line up'u sonisphere kadar ağız sulandırıcı değildi, 2- daha da önemlisi heavy metal dineyicisi bir çok başka gruptan farklı, onlar yıllar geçse devran değişse de müziklerine sahip çıkıyorlar, müziklerini yaşam biçimlerinin bir parçası yapıyorlar ve deli gibi eşlik ediyorlar. beni en çok etkileyen de bu sahip çıkma durumu. öyle kimse sahnenin karşısına geçip, kollarını bağdaştırıp, "cool" gözükmeye çalışmıyor, olaya katılıyor!!

velhasıl, kıskanıyorum işte var mı diyeceğiiiniiiiiiiiiiiiiiiizzzzz.

\ ıı /

not: hani yıllar yılı herkesin çok sevdiği ama sizin ısınamadığınız gruplar vardır ya, metallica'da benim için onlardan biri. sevemedim gitti bu keretaları. muhtemelen bir şeyleri var ben göremiyorum.

korkunun ecele faydası yok

2010-06-24T09:20:00.000+03:00

gök gürültüsü ve şimşekten korkuyorum

buzdolabının geceyarısı çıkardığı sesten korkuyorum

korku filmlerinden korkuyorum

büyümenin ne faydası oldu soruyorum

şair bu şiirinde ne demek istiyor? şair korkuyor. bu yaşına gelmiş, herşeyin somut nedenleri olmasına rağmen korkuyor. 5 yaşında nasıl korkuyorsa şimdi de korkuyor. gecenin 3'ünde yatak odasının içinde şimşekler çakıp gök gürüldediğinde kafasını yastığın altına sokuyor, gece yarısı dolabın buz bölgesinden çaaat diye ses geldiğinde hırsız korkusu ile evi dolaşmaya çıkıyor (bu aslında cesurca yahu!!), asla korku filmi seyredemiyor, zombi filmine denk gelirse gözlerini eli ile kapatıp sahnelerin akıp geçmesini bekliyor, ruhlardan cinlerden zaten her daim feci tırsıyor. demek ki büyümek hiçbir şeye engel değil sevgili gezegen sakinleri, hatta hiç bir şey için çok geç değildir, hatta hatta asla asla demeyin. bu şiirden yola çıkarak küçükken kollarına sığındığım annemin ya da babamın- içten içe- bunların hepsinden acayip tırstığını ama çaktırmadığını söyleyebilir miyiz? en azından biz farketmediysek de bu da bir ihtimalmiş meğersem.

not: korkunun ecele faydası yok biliyorum, bir gün zombiler beni yiyecekse bunu engelleyebilir miyim? hayır!

das wienerwald ist absuuurd!

2010-06-22T22:31:00.003+03:00

etrafta dolaşan ördek yeşili scooter'ları gördünüz mü? hani üzerlerinde wienerwald yazıyor. ben gördüm ve bu nedir diye merak ettim; "pizzacı mı? kebapçı mı? etçi mi? tavukçu mu? su borusu mu?" nedir bu wienerwald.

neyse bu akşam babam bekar ben bekar felekten bir akşam yemeği çalalım dedik. ver elini wienerwald. muson yağmurları sebebi ile içeride oturduk, menuye baktık sırf tavuk var, demek ki yeşil scooter'lar tavuk taşıyormuş!! babama "sence wienerwald'da ne acaba bilge adam?" dedim, o da şöyle bir baktı ve ingilizce'ye olan müthiş yakınlığı sebebi ile "hmmm, wiener winner demek wald da tavuk olsa gerek, yani almanca'da kazanan tavuk demek" dedi. hay aklınla bin yaşa baba yaa, tabii "kazanan tavuk" çok mantıklı. tavuklarımızı bu keşfin zaferi ile mideye yolladık sonra akça pakça bir garson geldi. babam "bu wienerwald kazanan tavuk demek di mi?" diye çocuğa sordu. o da "hayır efendim, wiener viyana wald'da orman demek, yani viyana ormanları" dedi. neeeeeeeee?????* yuuuuuuuuuuuh!!! yabani tavuk mu bunlar? orman tavuğu mu? nedir? bu ne biçim tavuk zinciri ismi! biz çocuğu ikna etmeye çalıştık "bak yavrum bu kazanan tavuk olmalı, eğer değilse bile siz buna kazanan tavuk deyin, satışlarınız katlanarak çoğalır" dedik. nasıl ama iyi demiş miyiz?

şimdi sevgili dünyalılar,özellikle de marka uzmanı olanlar, türkiye'de wienerwald adlı bir tavuk zinciri ne kadar başarılı olur? peki ya viyana'da?? "hadi bey vinerwald'dan bir piliç sipariş edelim", "hadi baba bize viyenervald'dan kanat söyle", "hadi kurban ara şu vinervaltı'da keyfimizi bulalım". yo yo yo bana pek anlamlı gelmedi. das ist stratejik kontradiksiyon!

yazlık

2010-06-21T14:33:00.000+03:00

okullar tatil oldu. hadi 3 ay yazlığa!! diyebilseydim keşke. sanki bir faydası varmış gibi her sene okullar tatil olunca öğrencilik günlerim aklıma geliyor. tabii okulu özlediğimden değil de tatili özlediğimden, yoksa hiçbir okulumu özlemiyorum. öğrenci olmayı hiç özlemiyorum ama kayıtsızca 3 ay boyunca denize girmeyi özlüyorum. hele bir de bütün yıl işe gidip sonra sadece 2 hafta tatil yapma imkanı olunca daha da özlüyorum. ama ne kadar da şaşkınmışız o zamanlarda... her şeyden sıkılırmışız. datça'ya gitmekten, her akşam aynı mekanlarda oturmaktan, her gün jetonlu telefon kuyruklarında beklemekten, her gün king oynamaktan... şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler, vallahide billahide hiç sıkılmam. hergün denizde şıpır şıpır yüzer, karpuz peynir yer, bisiklete biner, bahçeyi sular, eclipse'de bira içer, sorumsuzca yaşamanın tadını çıkarırım. ama işte hayat böyle hain bir şey, ne yapsanız gelip sizi arkanızdan bıçaklayıveriyor. ya da aslında hayat böyle bir şey değildi de üzerine kurulan sistemler bizi bu hale getirdi.

en güzel yaşlarımızda sınavlara girdik

en güzel yaşlarımızda okullara gittik

en güzel yaşlarımızda ciddi işlere başladık

en güzel yaşlarımızda sadece 2 hafta tatil yaptık

en güzel yaşlarımızda boyumuzdan büyük sorumluluk aldık

en güzel yaşlarımızda paramız yoktu

paramız varken özgürlüğümüz yoktu

derken ya bu düzende, ya ben de ya da sizde bir bozukluk var. diyeceğim özlü söz: kabullenmek başarmanın yarısıdır (ki uydurmasyon). söyliyeceğim şarkı: summer it turns me upside down, summer summer summer summer, like a merry-go-round.

not: farkettiniz mi bilmiyorum ama eksenim kaydı bir türlü düzeltemiyorum!!

hadi gel buluşalım, eski köprünün altındaaaa!!

2010-06-20T22:20:00.000+03:00

evet efes pilsen one love (kısaca epol diyorlar) geldi ve geçti. ben sadece cumartesi katılımcı oldum ama aslında pazar günü katılmam gerekirdi zira cumartesi aslında the whitest bot alive dışında beni sahne önlerine çekecek bir dinleti yoktu, ama groove armada'yı merak ettiğim için gittim. seyrettiğim gruplar gayet iyiydi ama bence binlerce kişiyi oraya toplayan ve gördüğüm kadarı ile problemsiz sonuca ulaşan organizasyon herşeyden daha iyiydi. tabii ki orası bir festival alanı ve tabii ki sıralar, kuyruklar, kalabalıklar olacak bu sebeple 5 yıldızlı otel konforu bekleyenlerin 5 yıldızlı otele gitmesini öneriyorum. onlarda olmasa biz festival tadında bir şey göremeyeceğiz, o yüzden fazla eleştiri haksızlık olur bence...

ayrıca festival bir yana benim aklımda çalan şey bir yana! üjj bejjj gündür aklımda duman'dan köprüaltı şarkısı çalıyor. arabada bağıra çağıra dinleyip keyfime bakıyorum, geçici biliyorum, ama şimdilik böyle diyorum!!

ölmeden son bir defaaaaaa, yüzünü bir görsem yeter, lililililiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii. allahım yine pazar yine pazar. pazar geceleri içip, dans etmek bayağı bir çare oluyor tatsızlığı ortadan kaldırmaya, tavsiye ederim nöbetçi barınıza müracaat ediniz.

off poff afra tafra!!

candy

2010-06-18T14:25:00.000+03:00

foto:murat süyür.

bu fotoğraf bu haftaki le cool'un başlangıç fotosuydu ve ben de görür görmez bayıldım!! ayrıca içinde bulunduğumuz teknoloji çağı itibari ile kendi profilime bakacak olursam, gerçekten de neredeyse klavyemi yiyeceğim. hem bilgisayar teknolojisinden çok hoşlanıyorum ama hem de başında çok zaman geçirdiğim için kendime kızıyorum. böyle tuhaf bir ikircikli durum sözkonusu. işte klavyeyi de beyaz bir çikolata gibi yerken hem acayip bir zevk hem de suçluluk duygusu meydana gelir diye düşünüyorum.

velhasıl sevgili dünyalılar, yine bir cuma günü geldi çattı. haftasonu efes pilsen one love'da takılıcam, ama tabii ki akşam 18:00'den sonra... yoksa güneşin alnında çekilir dert diil- ki ben daha yeni bir yaş daha yaşlanmış birisiyim :)

not1: itiraf etmeliyim ki her akşam trip de olsam galiba başka bi şi istemem, zira bu beton ve güneş ısısı karışımı beni bezdirmekte, şehire olan sevgimi söndürmekte

not2:murat süyür senden izin almadım ama kusura kalmayasın

kötübahn

2010-06-17T14:15:00.001+03:00

blog camiasının aykırı karakterlerinden biri olan- adının açıklanmamasını isteyen arkadaşım- dün yapmış olduğum "das our otoban" şemasına alternatif bir şema gönderdi. yorumsuz olarak yayınlıyorum yoksa yayımlıyor muyum? napıyorum ben allahaşkına??

yorum yapmıycam dedim ama söylemeden edemiycem yola düştüğü kıyafeti çok beğendim :) yolun tek yön oluşu da çok doğru, benim şemamda eksikti bu detay! "dönülmez akşamın ufkundayım, vakit çok geç diyebilir miyiz?", yok yok "hiçbirşey için geç değildir" diyebilir miyiz?? ay ne diycez???

kafam karıştı- kafam karışık- kafam hep karışık mı olucak??

das our otoban

2010-06-16T15:20:00.000+03:00

insanlar ile hayvanları ayıran özellikler arasında hep "zeka"nın bahsi geçer ya, aslında sadece zeka demek hafif kalır sanki... duygular, istekler, arzular, talepler, aşk, nefret, kafa karışıklıkları... hepsi ama hepsi bize özgü. bir kuş mesela napıyor? doğuyor, uçmayı öğreniyor, yemek buluyor, yumurta yapıyor, sonra çat ölüyor. diğer bir kuştan nefret ediyor mu? bir kuşa aşık oluyor mu? diğer bir kuşa karşı hırs yapıyor mu? kafası karışıyor mu? offf. her türlü çetrefilli iş bizim başımızda. bu gezegendeki yolculuğumuzda dümdüz, etrafa bakmadan, uzun ve kimi zaman sıkıcı otobanımızda gidemiyoruz. sağda güzel ve heyecan dolu bir dönme dolap, solda nefis kokulu bir çiçek, biraz ileride lezzetli yemekler, sonra rengarenk bir bahçe, nereye gideceğinizi bilemediğiniz bir yol ayrımı, size kol kanat gerecek yüce bir ağaç... hepsi aklımızı çeliyor. tüm duraklara uğrayıp her şeyi tecrübe etmek istiyoruz. e bu da aslında çok gairp değil. gelmişiz bu gezegene bir kere, neden kös kös aynı otobanda gidip duralım. bir de avam tabiri ile "her gün aynı yemeği yer misin? ya da her gün aynı kazağı giyer misin?" diyebiliriz. üstüne üstlük yolun sonunda "yokolmak" olduğunu da bilirken... bakıyorum da bazı insanlar kurmuşlar kendilerini otobanda dümdüz gidiyorlar, bazıları ise benim gibi kafası karışıyor bir çiçek olsun, bir yemek olsun, bir dönme dolap olsun istekleri tükenmiyor. arzuları bitmiyor. arzuladıklarınızı elde edememek nasıl bir duygu? benim en sevmediğim şey! ama bu elde etmemi sağlamıyor! velhasıl sevgili dünyalılar, aşk harika bir şey değil mi? ama bir o kadar da nadir bir şey. "aşka nerden geldin" derseniz, "eee zaten konumuz hep bu değil miydi?" der, kafa karşıklıklarına birebir çözüm olan biraz tarçın, biraz deve tüyü, bir çimdik nane, bir tutam at püskülü ve bir kaşık arı balını karıştırarak için derim. eğer bunu yapamıyorsanız "drive on your safe autobahn with the automatic pilot on!!"

not: sakın o dediğimi içmeyin emi, uydurdum valla, ama siz bir formül biliyorsanız hemen söyleyin!! hemen!

aydaki kız

2010-06-15T10:28:00.000+03:00

işte gerçek hayata geri dönüşşşşşşşşşşş. çoktandır şöyle bir konu toparlaması yapmadığımı farkederek minik minik alakasız şeyler söyliyeceğim, hazır olun!!

* öncelikle resmen 3 gün 3 gece doğum günü kutladım, gerçekten harika idi. tekrar katkıda bulunan herkesi öperim :) ( yılda bir kez ilginin ekseni olmak ruha iyi geliyor, o yüzden "ben yaşgünü kutlamam", "doğumgünü de neymiş" filan demeyin, tadını çıkarın)

* bu hafta minicik, biricik, pekicik blogum parasol'ün header sanatçısı yok, onun yerine çeşitli festivallerin posterlerini koyucam, malum mevsim festival mevsimi, biz de biraz havaya girelim! mesela bu hafta sonu efes pilsen one love var ki ben gidiyorum. en çok kimi merak ediyorsun derseniz de aslında tutkuyla beklediğim bir şey yok, görgüm artsın diye katılım yapıciimmm

* merak edenler, benim için önce sevinen sonra üzülenler için son dakika haberi geçiyorum! sonunda pikap araparçası işi çözüldü, sevgili araparçam bugün yarın elimde olucak, hem bu vesile hem de kutlu doğum günü vesilesi ile dün kendime vintage'dan iki plak hediye ettim. bir tanesi best of blondie (yaşasın kadın gücü!!), diğeri de foreigner'ın toplama bir albümü. foreigner dinler misiniz? bence harikadır. bu arada önümüzdeki ay hangi plakları alacağımı galiba belirledim bile! the cars ve the police ile devam edeceğim. sanki çok param varmış gibi bir masraf kapısının daha çıkmış olması harika oldu!

* bu hafta annem yazlık şatomuza uçuyor, bu sebeple biz babamla moda çay bahçesinde çaylarımızı yudumlar, güneşimizi batırırız, tabii babam bekarlığın tadını çıkarmak üzere alemlere dalmazsa!

* bu haftanın geri kalanından tek isteğim bana spora başlayacak gücü vermesi, başka da bir şeycik istemiyorum, allahım allahım yarabbim ya iştahımı kes ya da içime spor aşkı iliştir, bak ben ettim sen etme!!.

*geçtiğimiz günlerde öğrendiğim bir şey var, o da eskiden birbirini seven insanlardan biri saflığını ve içindeki çocuğu yitirdi mi, o, artık sizin sevdiğiniz kişi olmaktan çıkıyor ve buna seyirci kalmak da çok üzücü oluyor ama sevgili dünyalılar hayat devam ediyor, arzular- istekler- sıkılmalar- üzülmeler-sarhoşluklar devam ediyor..

madem foreigner dedim, en sevdiğim şarkılarını ek yapıyorum. kendini dünyadan çok ayda hissedenler için :)

flash flash!!

2010-06-14T02:20:00.000+03:00

şu an kendi standartlarıma göre oldukça şarhoşum! 4 bira +2 tekila ile saat 1 52 de bunları yazmaya çalışıcam çünkü şimdi yazmak istiyorum, neden mi? çünkü 13 haziran 14'üne döndü mü benim doğum günüm başlar. geçmişte ne kadar da şaşaaalı kutlarmışım doğumgünlerimi, bir süredir oldukça mütevazi takılıyorum. galiba artık o kadar da önem vermiyorum, ya da "benim doğduğum günden insanlara ne" diyorum! en güzeli doğum günüme trip'te bruce'a dans ederek girdim ve bu da herkese nasip olmaz!

farkında mısınız bilmiyorum ama doğduğunuz günün üzerinizde feci bir baskısı oluyor. "bugünü harika geçirmeliyim", "herkes beni aramalı", "şerefime büyük bir parti düzenlenmeli", "ben etrafta mutlu maymun şeklinde dolaşmalıyım", "bugün çok özel bir gün" diye diye kendimiz üzerinde tuhaf bir baskı yaratıyoruz halbuki doğduğunuz gün aslında çoğu insan için sıradan bir gün. ben de tüm bu gaza gelme durumlarını gözardı etmek adına 2 senedir kutlama yapmıycam derken maaşallah 2 senedir 3 gün 3 gece doğum günü kutluyor oldum. bu vesile ile seneler önce beni dünyaya getiren anneme ve ona yardım eden babama teşekkürü bir borç bilirim. ayrıca doğum günü hediyem bir mücevher ve bunu bana temin ettikleri için ailemdeki tüm fertlere öpücüklerimi yollarım, ayrıca tam da benim sevdiğim gibi bana saat geceyarısı 12 yi vurduktan hemen sonra telefon edenlere "harikasınız" derim ve velhasıl bir doğumgünü de böyle geçer. düşünürseniz binlerce olasılıktan sıyrılarak düyaya gelen bizlerin -şanlımıyız bilmiyorum ama- ayrıcalıklı olduğumuz kesin! mümkün olduğunca bunun tadını çıkarmak gerekir ve bence en güzel doğum günü formülü: aileniz ile yemek yediğiniz, en sevdiğiniz müziklerle dans ettiiğiniz, üzerinde düşünülmüş bir hediye aldığınız ve mümkünse arzuladığınız birisi ile öpüştüğünüz bir gündür. (öpüşemezseniz üzülmeyin bu sizden kaynaklanan bir şey değildir!), işte sevgili dünyalılar yine bir 14 haziran ve yine bir ikizler burcunun dünyaya fırlatıldığı gün! kucak dolusu indiskiss sizinle olsun, kafa bi dünya sürçi lisan ettiysem affolaaaa!!!

not: o bahsettiğin kişi kim?

"özgür kız modeli bize sökmez" durumları

2010-06-11T16:00:00.001+03:00

ikili ilişkilerde bir gariplik var. nasıl mı? erkeklerin lehine bir gariplik... hangi konuda mı? arkadaşlar konusunda... genelde bir çiftin erkek tarafının arkadaşları ile her türlü vakit geçirilirken, kız tarafının arkadaşları ile ya çift olarak vakit geçirilmiyor ya da kızlar tekil olarak kendi arkadaşları ile vakit geçiriyor. sonra da allah muhafaza çift olma durumu biterse kız tarafı sap gibi kalıyor, zira kendisi arkadaşlarını boşlamış oluyor ve tekrar onlara geri dönmesi de sorun yaratabiliyor. bu durumu eleştiriyor muyum? evet ama kendimi de içine alarak. nedense kızlar daha çok prensiplerinden vaz geçerken maaşallah erkekler pek de bir şeylerden vaz geçmiyor. hatta hiç maç izlemeyen kızlar kendilerini biralı, cipsli, bol küfürlü maç ortamlarında ya da hiç ilgilenmedikleri playstation partilerinin ortasında bulabiliyorlar. bunun yanında kızların alışveriş turları, akşamları dizi seyretme ritüelleri eskisi gibi tekil şekilde sürüp gidiyor. bir de şöyle bir durum var ki o da beni benden alıyor. bazı kızlar arkadaşları ile program yapmak için sevgililerinin iş seyahatine çıkmasını ya da başka birileri ile program yapmasını bekliyorlar!

galiba bu durum, annelerimizin zamanında iki çiftin araba yolculuğu yapacağı zamanlarda öne annemizin değil de diğer amcanın oturması kültürünün devamı. yani bence benziyor.

velhasıl ben size söyliyeyim, kızlar posta koyamıyor! ben bu duruma gıcığım ama özgür ruhlu kızı oynarsanız da çoğu zaman suçlu taraf siz oluyorsunuz. ikili ilişkiler her şekilde zor, ama bir de ayak uydurmaya çalışırken diğer insanlar ile ilişkileri dengeli bir şekilde yürütmeye çalışmak daha bir zor.

keşke ve keşke bu dünyanın düzeni- özellikle de kadınxerkek, aile, evlilik, çocukluluk, ahlak, onur, gurur meseleri- sil baştan kurulsaydı, bakın o zaman herşey nasılda farklı olurdu!

kızın notu 1: bu benim genel bir tespitim olup kimsenin üzerine alınması gerekmemektedir!

kızın notu 2: bu bahsettiğim durum karşısında çoğu dişi "ee kimse beni zorlamıyor, ben kendim yapıyorum" (mesela ben) diyordur ki ben de bundan korkuyorum, acaba bu biz de içgüdüsel mi? allahım noolur ööyle olmasın!

pikap olayında son durumum- (ofisten canlı)

2010-06-10T14:14:00.000+03:00

zayıflıklarımın bir üstesinden gelsem, her şey süper olacak!!

2010-06-09T10:34:00.000+03:00

dün posta kutuma bir mail düştü astrology.com'dan. aslında bu mektup her gün düşüyor amma ben pek ilgilenmiyorum. neyse "doğum günüm yaklaşıyor, bakalım bu astro center bana ne diyo" dedim, gelen mektuba baktım. amanın iyi ki de bakmışım, meğersem jupiter uranus ile birleşmiyomuymuş... ya ben bunu görmeseydim, ya ben bu mesajı açmasaydım halim ne olurdu?? mail diyo ki "your time is now!!" yani gün benim günüm sevgili dünyalılar, bu aralar yaptım yaptım, yapamadım burada kaldım!! neyi mi?? işimi değiştirmeyiiiiiiiiii. vallahi de çok inanasım geldi ziraaa iş yerinde "pat" diye patlayasım var. demek ki her işte bir hayır var. benim istediğim işi yapmak, yeni girişimlerde bulunmak için gezegenlerin durumu çok müsaitmiş ve ben bunu tesadüfen öğreniyorum. acaba uranüs'e mi taşınsam jüpiter'e mi? oralardaki iş imkanlarını bilen varsa bi zahmet bana söylesin. öyle kolay değil, buradaki işi bırakıcam, evi kapatıcam, sırt çantasını hazırlıycam jüpiter'e yerleşicem!!

velhasıl astro raporumun devamında zayıflıklarımı yenersem harika bir insan olacağım yazıyor! umarsızlık, uçarılık, sorumluluk alma korkusu. yahu allahaşkına eğer ben bunların hepsini bu bünyede taşıyor isem vay halime. ben iflah olmam sevgili gezegen sakinleri, jüpüter, uranüs, satürn ayağıma gelse ben yine de olduğum yerde kalakalırım alimallah.

not: o kadar canım sıkkın, o kadar canım sıkkın ki dünyanın kenarından atlayasım var. ne dinlesem iyi gelir diye düşünüyorum vallahi de aklıma bir şey gelmiyor!! puffff.

ŞAŞKINIM! bir succulent+ bir saksı+ bir karga

2010-06-07T11:47:00.000+03:00

bu fotoğrafa bakıp şaşırabilirsiniz, nasıl oluyor da oluyor diyebilirsiniz ama artık yaz ortasında kış yağmuru yağdığında şaşırmazsınız, çünkü içinde yaşadığımız zamanlarda hiçbirşey bizi şaşırtmıyor diyebilirsiniz ama eğer ki balkonunuzdan bir saksı yok olursa ne yaparsınız? ben çok şaşırırım! ofiste çok sevdiğim bir kişi bana küçük bir toprak saksıda succulent denen ve benim de çok beğendiğim bitkilerden verdi. ben de gittim onu zemin+3. kattaki balkonuma koydum. sonra hafta sonu çiçekleri sulamak için balkona çıktım, bir de ne göreyim. yani bir de ne görmeyeyim. saksı yok!!!! bahçeye baktım, saksı yok!! bildiğiniz "yok" ! önce ufak çaplı bir ürperme yaşadım. "sonunda geldiler!! beni de buldular" dedim. sonra "kızım kendine gel hiçbir şey durup dururken yok olmaz" dedim. sizce saksım nerede? bence kargalar aldı! edepsiz, sevimsiz, cazgır, çikin kargalar, küçücük, minicik, şekercik saksımı alıp ağaç evlerinde dekor malzemesi yaptı! düşünün bir kere, siyah bir karga, gagasında succulentlar olan toprak biR saksı ile uçuyor!! işte şaşı bak şaşır buna derler!!

not: yaa hani kargalar peynir yerdi? hani kargalar budalaydı?? kandırmışlar bizi çocukken. kargalar şimdi ağaç evlerini süslemek için için elalemin balkonundan bitki alışverişi yapıyor huuuu, uyanın, eğer hiç bir şey içn hakkımızı savunamıyorsak da kargalara karşı bitki hakkımızı savunmanın zamanı geldi!!

vinyl

2010-06-05T17:26:00.001+03:00

tabii ki de ben de her tüketim toplumu bireyi gibi tüketicem, tabii ki ben de her şeyin acısını tüketerek alıcam, tabii ki benim de günün birinde bir pikabım ve plaklarım olucak ve işte oldu! artık bir pikabım var. yo yo yoooo çok para vermedim, 2. el bi pikap aldım önce sürmeyi öğreniyim, sonra sıfırını alırım. ilk 2 saatteki pikap tecrübem, cici pikabımı kadıköy'den eve taşımak ve onu münaaasip bir yere koymak oldu ziraaa kendisinin sürülebilir hale gelmesi için minicik biricik bir parça gerekiyor. sabırsızlıkla bekliyorum ki parçacık gelsin ben de sürüş keyfini yaşayayım... ilk sürüşte kimi mi yanıma alıciiiim??? işte o da sürüş anıları bölümdeeeeeee.... haydi hop, dünyamız neşeli bi cumartesi geçirsin, en güzel deniz taşıtları ile gönlünüzden gelen yardımları ardınıza koymamanız dileği ileeeeeeeee.....

size ne desem bilmiyorum!

2010-06-04T11:41:00.000+03:00

size ne desem bilmiyorum, güzel bir cuma mı dilesem? iyi bir hafta sonu mu?? peki ya sonra? güzel bir ay, güzel bir yaz, güzel bir kış??? neşe mi?? şu an itibari ile hiçbirini yapamayacağım. artık yaşadığımız yerlerde yarın ne olacağını kimsenin kestirebilmesi mümkün değil. bana öyle geliyor ki dönülmez bir yola doğru "gemi" ile yolculuğa başlamış durumdayız. haberiniz oldu mu bilmiyorum, yarından itibaren google yasaklanıyor! ee zaten youtube 2 senedir yasak, sonra sonra artık kendi topraklarımızda öldürülen askerlerin yasını da tutamıyoruz, başka insanlar başka şeylerin yasını tutuyor, hem artık kimse kardeş değil, kimse dost değil, bu topraklar bildiğimiz topraklar değil. bloglar, twitter, facebook, radyo, tv onlar ne zaman yasaklanacak? korkarım önümüzde artık bunlar var. merak ediyorum, ben bunları hak etmek için ne yaptım? ayrıca siz kimsiniz de benim özgürlüğümü benden alıyorsunuz? anlıyacağınız sevgili dünyalılar, hepimiz aynı dünyanın insanıyız aslında ama sınırlar itibari ile biz diğerlerine göre uzaylıyız! ümitsizim a dostlar ümitsiz!!

aslında bu sabah bir dizi olay olmadan önce ve ben mine kırıkkanat'ın bazı makalelerini okumadan önce sizlere şu foto ile güzel bir cuma dilemeği düşünmüştüm. "sihirli tozlar bu cuma sizinle olsun" diyecektim. ama şimdi diyorum ki, "elimizdeki özgürlükler bir pufff la uçup gitmesin, birileri buna bir dur desin!".

not: içinde hafta sonu neşesi olanlar kusura bakmasın, tüm bu yukarıdakilere ek olarak, ofisimizin yanındaki apartmandan genç bir kadın sabaha karşı balkondan atlayarak intihar etti ve biz de sabah ofise gelince bu durumun sonucu yapılan prosedürleri yakından görüp bu şokla gün başladık, sonra da google şoku geldi. ne gün ama!!

LOUISE BOURGEOIS: FAREWELL

2010-06-03T15:29:00.000+03:00

98 yaşına kadar hiç durmadan çalışmak ister miydiniz? eğer cevap evet ise louise bourgeois'i kendinize örnek alabilirsiniz. 1911'de doğup geçtiğimiz perşembe kalp krizi sonucu ölen sanatçı louise bourgeois'e buradan hoşçakal demek isterim. hem heykelleri, hem enstalasyonları, hem de çizimleri ile çok yönlü bir sanatçıydı. çok şanslıyım ki 2007'de tate modern'deki retrospektifini gezme şansım olmuştu ve o zaman ona hayran kalmıştım.“The subject of pain is the business I am in,” (acı mevzuuu benim içinde olduğum iştir) demiş bir yerde. ilgilenenler için şurada kendisi ile ilgili güzel bir yazı var.

not: ayrıca tipi ananeme benziyor , jiddiyim.

hayatın müzik hali

2010-06-02T16:04:00.001+03:00

bu aralar the police'e takmış durumdayım. radyo dinlemediğim zamanlarda muhakkak the police'den şarkılar dinliyor oluyorum. kendi müzik alışkanlıklarımı düşündüğümde, eğer sadece tek bir grup ya da şarkıcıyı dinliyorsam bunun bir nedeni vardır. mütevazi müzik arşivimden birilerini çekip çıkarıyor isem, bu hiçbir zaman laf ola beri gele değildir. bu durumdan yola çıkarak bu aralar the police dinlememi; 1980'lerin sonundaki hayatıma özlem ( ergenlik, aşk, heyecan, üzüntü, aile baskısı ve bunun arkasındaki kabına sığamayan ben) + geçmişe yolculuk = nostalji olarak formüle edebilirim. sting'i dinlerken, the police zamanında ne güzel şarkılar yaptıklarını ve şimdi bildiğim kadarı ile böyle bir üretkenlik içinde olmadığını görüyorum. bu durum senelere dayalı bir geçmiş olan tüm gruplar için geçerli... hala isimleri var olsa da, aslında onlar hep gençliklerinde ürettikleri şarkılar ile varlıklarını sürdürüyorlar. 20'li yaşlarındaki heyecanları, isyanları, üzüntüleri, aşkları, ayrılıkları, protestoları şarkılarına yansımış ve çok güzel şeyler ortaya çıkmış. bu müzisyenler, kendi hayatlarını düzene soktuklarında, artık bazı şeyleri çözdüklerinde, isyan edecek bir şeyleri kalmadığında eskisi gibi kanları kaynatan şarkılar yapamıyorlar. bu durumu yadırgıyor muyum? tabii ki hayır. ama görüyorum ki, kitleleri peşinden sürükleyen insanlar ne yaparsa gençken yapıyor. bu minvalde ben onların içinde oldukları psikolojiyi merak ediyorum. bu durumu olduğu gibi kabul ediyor ve düzene girmiş hayatlarına devam mı ediyorlar, yoksa aslında 25 yaşında yaptıkları gibi bir şarkı yapabilmek için her sabah gitarlarını ellerine mi alıyorlar? bir zamanlar kocaman kitleleri peşlerinde sürükleyen müzik adamları zaman geçtikçe bunu yeni üretimler ile pekiştiremeyince neler hissediyorlar? düşünüyorum da eğer ben onların yerinde olsam kendimi oldukça kötü hissederdim. bunun sonucu şu sorunun cevabını merak ediyorum;

küçük hayatlar mı yoksa büyük hayatlar mı yaşamak ...??

not: bu bahsettiğim müzisyenlerin konserlerine gidenlerin beklentileri hep o eski gençlik yıllarında yazılmış bildik şarkıları duymak oluyor. halbuki müzik işinin bir duygu işi olduğunu düşünürseniz, onlar artık "o" şarkıları yazdıkları dönemleri, heyecanları, duyguları çoktaan geride bırakmış oluyorlar ve "o" şarkıları söylemek istemiyorlar ya da şarkıyı değiştiriyorlar. aslında bence kendilerine ve seyirciye karşı dürüst oluyorlar. ben bunu- ki ben kimim- anlayışla karşılıyor ve emeğe ve yaratıcılığa karşı her zaman saygı ile eğiliyorum. reverans.

Follow my blog with

haziran: ayların kraliçesi

2010-06-01T11:41:00.000+03:00

bugün 1 haziran... yazın başlangıcı, deniz mevsiminin resmi açılışı, güneşin parlaması, tatillerin, izinlerin, buzzz biraların, yoğurtlu semizotu salatalarının, ege otlarının, neşenin, eğlencenin ayı... benim için ayların kraliçesi. haziran ağacının binbir renkli çiçeğe büründüğü, tropik kuşların dallarında dans ettiği ay... ikizler burcunun hüküm sürdüğü, yaz çocuklarının dünyaya geldiği ay. tüm gezegen sakinlerine kutlu ve mutlu olsun.

Not: yaşasın kutlu doğum ayı!